Slaapproblemen

Onze eerste kindje (14 weken) heeft sinds twee weken ineens moeite met slapen overdag. Hij slaapt moeilijk in of wordt na drie kwartier al weer wakker. Hij huilt niet hard maar jengelt rustig 1,5 uur door. We laten hem gewoon liggen omdat ik de regelmaat niet wil doorbreken, maar hij slaapt niet. Gevolg: hij is erg moe als we hem de fles hebben gegeven en heeft weinig energie over om te spelen. Ik ben sinds twee weken weer aan het werk, dus hij gaat 3/4 dagen per week naar opa en oma/gastouder. Wat kan de oorzaak zijn? Of wat zien we over het hoofd?


Er kunnen verschillende dingen meespelen. Ik raad je aan om de volgende zaken na te gaan bij je kindje:


Te onrustig

Ik heb een dochter van 9,5 maanden die al vanaf de geboorte veel huilt, onrustig is en constant bezig gehouden moet worden. Ze heeft nog geen enkele nacht doorgeslapen en wordt per nacht zo'n 6 à 7 keer wakker, waarna ze vaak weer doorslaapt als je haar speentje geeft. Maar zelf ben je dan wel wakker. Na veel gesprekken met de huisarts en het consultatiebureau zijn we nog niets verder. Fysiotherapie voor het Kiss-syndroom, inbakeren en weet ik het wat heeft allemaal niet geholpen. Ze heeft astma en krijgt daar pufjes voor en ze krijgt medicijnen voor een reflux. Ze blijft zo onrustig, wat kan ik doen?


Wat zul jij moe zijn zo langzamerhand. Ik kan me voorstellen dat je energie tot het nulpunt daalt wanneer je elke nacht zes tot zeven keer wordt gestoord, en overdag ook veel rondtobt met een huilend kind. Je schrijft dat ze lichamelijk nogal wat problemen heeft, en ik denk dat de fysiotherapie ook niet zomaar gegeven is. Wat je vaak ziet bij baby’s die lichamelijk veel klachten hebben, of baby’s die een moeilijke bevalling hebben meegemaakt, is dat er een soort kwaadheid in dat lichaampje zit. Een soort frustratie doordat ze zich niet prettig in hun lijfje voelen of doordat ze akelige ervaringen hebben meegemaakt. Je moet je voorstellen dat een baby geen taal tot zijn beschikking heeft. Die kan alleen maar ‘voelen’. En zijn middel tot communicatie is huilen. Maar zijn middel tot het uiten van kwaadheid is ook huilen. Ik begrijp dat je al veel gesprekken met het consultatiebureau gehad hebt. Ik vraag me af welke hulp ze je op dit moment geven. Wat je vaak merkt is dat je door het huilen eigenlijk voortdurend bezig gaat om het huilen te stoppen en je kind te troosten. Dat kan tot een soort vicieuze cirkel verworden. Hoe meer je probeert te troosten, hoe harder je kind huilt, omdat hij wil tonen dat hij boos en gefrustreerd is. En door dat huilen kun je je zelf soms ook zo wanhopig gaan voelen dat de afstand gevoelsmatig gewoon wat groter wordt.



Ik kan me heel goed voorstellen dat je minder de neiging krijgt om je kind op te pakken en tegen je aan te leggen als het huilen maar door blijft gaan. En helaas versterkt dat het huilgedrag óók weer omdat je baby die afstand voelt. Kortom… het is een heel complexe situatie waarbij je zeker wel wat hulp mag hebben om het aan te pakken. Zelf raad ik ouders met een huilende baby heel vaak videohometraining aan. De voordelen van deze methode zijn dat er dan iemand bij je komt níet om op de video te zetten hoe slecht het tussen jou en je baby gaat, maar juist om die momenten op te nemen die goed verlopen. Want hoeveel een baby ook huilt, er zijn altijd momenten waarop hij alert reageert of rustig is. Díe momenten moet je te pakken zien te krijgen en gaan uitbouwen. En heel vaak weet je dat van je zelf gewoon niet meer. Ik zou je dan ook willen aanraden om nogmaals contact op te nemen met het consultatiebureau en naar videohometraining te vragen. De oorzaak van het huilen is nu eenmaal niet gevonden en ik zou daar ook niet langer naar doorzoeken. Ik zou nu gaan proberen het contact tussen jou en je baby weer te zoeken en te versterken. Een belangrijk advies dat ik je daarbij zou willen geven is het volgende: probeer niet voortdurend je baby ‘stil’ te krijgen. Maar als zij begint te huilen, geef haar dan de gelegenheid om extra goed uit te huilen. Als er namelijk een diep gevoel van frustratie zit bij een baby (en ook bij een volwassene) dan kun je het een tijdlang volhouden om die frustratie weg te duwen, maar op een gegeven moment komt het toch weer naar boven. Dus als iemand een huilbui van binnen heeft zitten, dan moet die er toch uit. Steeds troosten betekent dat de huilbui toch steeds weer zal beginnen. Het is dan beter om die huilbui in een keer goed te laten uithuilen. Alles er heel goed uitgooien helpt echt. Gaat je baby huilen, ga dan bij hem zitten en spreek hem zachtjes toe met opmerkingen als: ‘Toe maar meisje, gooi het er maar uit. Jij bent boos dat zie ik. Je vuistjes zijn gebald. Trappel maar flink’. Het huilen zal dan aanzwellen en aanzwellen. Maar uiteindelijk zal alle boosheid eruit zijn gehuild. En daarna zie je vaak een baby verrassend rustig en alert worden. Vergelijk het maar met je eigen gevoel van opluchting als je eens flink hebt uitgehuild. Vaak heb je daarna dan ook langere tijd dat huilen niet meer nodig. Met een baby kan het net zo gaan. Natuurlijk zal het huilen niet meteen over gaan. Dat kan niet. Zo iets heeft tijd nodig. Maar het werkt wel.

Slechte slaper

Mijn dochter (2 jr) slaapt eindelijk door. Mijn zoontje daarentegen (8,5 maand) sliep eerst twee weken ’s nachts door en is sinds 2 ,5 maand weer in z'n oude patroon gevallen: hij wordt vanaf 20.00 uur elke 2 uur huilend wakker, en wordt alleen rustig van het drinken van water. Ik haal hem uit bed, hij drinkt (slaperig met de ogen dicht), slaat de fles weg en wil weer naar z'n bed. Laten huilen heb ik geprobeerd en helpt niet. Bovendien wordt mijn dochtertje dan weer wakker en dan heb ik echt de poppen aan het dansen. Hij slaapt overdag 1 x 2 uur en later nog 1,5 uur. Hij drinkt en eet goed en heeft al vier tandjes (binnen 2 weken) gekregen. Flesjes in bed heb ik slechte ervaring mee, want dat heb ik met de eerste gedaan en was een drama om het uit haar system te krijgen. Bovendien lopen ze altijd leeg, en hij beweegt zoveel dat hij het flesje vast kwijtraakt. Alleen sussen in bed lukt ook niet, dan hij gaat alleen maar harder huilen en liggend in bed drinken, tsja, dan drinkt ie tot de fles leeg is. Ik geef het op. Slaapt de ene eeeeeeindelijk door, begint de tweede! Help me!


Uit wat je schrijft begrijp ik dat je van alles hebt geprobeerd om je zoontje door te laten slapen, zoals flesjes geven en laten huilen. Je noemt dorst en tandjes, misschien als mogelijke oorzaak. En je hebt ook te maken met wat lastige blokkades, zoals je dochtertje die dan ook wakker wordt. En al die gebroken nachten zullen jou ook doodmoe maken. Ik raad je aan om de "slaapbrochure" van OPVON via deze website te bestellen. Wat jij nodig hebt is een gedegen aanpak van dit slaapprobleem, waarbij je ook rekening moet houden met de blokkades die een rol spelen. Als je doorgaat op de manier waarop je nu bezig bent zul je waarschijnlijk zelf instorten, want een moeder heeft heel veel energie, maar op een gegeven moment is dit op. Als je heel erg moe bent kun je ook slecht bedenken wat de beste aanpak is, en kies je nogal eens voor een oplossing die er in ieder geval voor zorgt dat je kind vannacht even rustig blijft. Het geven van de fles is zo’n oplossing. Een kind drinkt, is tevreden… maar wordt wat later of de volgende nacht weer wakker omdat hij weer een fles wil hebben. Jouw kind heeft namelijk geen slaapprobleem, jij hebt een slaapprobleem. Hij is gewend geraakt aan een ritme waarbij hij regelmatig wakker wordt, gaat huilen en dan aandacht of wat drinken krijgt. Je kunt dat patroon doorbreken, maar dat gaat niet eenvoudig. Daar heb je een gerichte aanpak voor nodig, waarbij je goed hebt doordacht hoe je rekening gaat houden met de blokkades die nu storend werken. Wat ga je doen aan je eigen vermoeidheid? Wat ga je doen met je dochtertje terwijl je bezig bent met de aanpak van je zoon? Hoe ga je reageren als hij huilt? Welke aanpak kun je volhouden? Dat zijn allemaal vragen die je met je partner moet gaan bespreken en waar je een oplossing voor moet gaan kiezen. Omdat dit niet gemakkelijk is, raad ik je aan om eerst te zorgen dat je kunt bijslapen. Alleen dan tank je voldoende energie bij om rustig na te kunnen denken over een aanpak van het slaapprobleem. Ik stuur regelmatig moeders uit logeren, zodat ze even kunnen doorslapen terwijl iemand anders op de kinderen past. Is dat niet mogelijk, spreek dan met je partner af dat hij een paar nachten dienst heeft. Dan ga jij met oordoppen in op een plek slapen waar je de kinderen niet hoort. En als je uitgerust bent…. Dan ga je de "slaapbrochure" goed doorlezen. Er staan allerlei vragenlijstjes in die je helpen om de juiste aanpak voor je kind te kiezen. Mocht je daarbij hulp nodig hebben dan kun je een consult aanvragen bij OPVON. Je kunt ook het consultatiebureau vragen je erbij te begeleiden. Want echt, het is niet eenvoudig, maar het kan wel. Je moet er alleen rekening mee houden dat je zeker drie weken heel consequent en kordaat op dezelfde manier moet reageren wil je kind door gaan slapen.