Al drie maanden geen rust

Mijn dochter wordt binnenkort 1 jaar. Zij slaapt sinds drie maanden heel slecht ‘s nachts. Om 20.00 uur krijgt ze de fles en gaat slapen maar wordt rond 22.30 uur wakker en gaat absoluut niet meer slapen. Laten liggen helpt niet. Ik ben ten einde raad. Overdag slaapt ze prima. Wat kan ik doen?


Je schrijft dat je dochter na tien uur, elf uur 's avonds niet meer wil slapen en dat het niet helpt om haar te laten liggen. Je schrijft niet wat je zelf doet op dat moment. Maar wel dat je ten einde raad bent. Ik heb het gevoel dat je eigen vermoeidheid een grote rol speelt.

Als je kindje veel wakker is en jij er steeds naar toe moet kom je niet aan je eigen slaap toe en dat is heel zwaar. Als je een slaapprobleem wilt aanpakken, dan zul je heel kordaat alle aandacht die je je kind 's nachts geeft moeten afbouwen. Hoe je dat doet maakt niet uit. Maar zeker is dat je drie weken heel gestructureerd op dezelfde manier moet reageren wil een kind hieraan gaan wennen. Hoe groter het temperament van een kind is, des te langer zal hij nog doorgaan met huilen of boos worden in de nacht. Hou je dat vol? Dat is de vraag. Daarom adviseer ik je om eerst na te gaan of je hulp kunt krijgen van iemand die jouw taak ’s nachts tijdelijk overneemt, zodat jij aan je slaap toe kunt komen. Als je een paar nachten flink kunt slapen, bijvoorbeeld doordat jij tijdelijk ergens anders slaapt, of doordat je zelf met een paar oordoppen kan doorslapen terwijl je partner of een vriendin voor je baby zorgt, kijk je al anders tegen de situatie aan. Uitgerust kun je dan nadenken wat je precies wilt doen om het slaapprobleem af te bouwen.

Daarbij kan de slaapbrochure van OPVON van grote waarde zijn. Deze kun je bestellen via onze site.

Slapend in bedje leggen

Mijn zoontje van 11 weken slaapt overdag slecht, maar ’s nachts redelijk goed. Het duurt erg lang voordat hij in slaap valt als ik hem wakker in z’n bedje leg. Uit zichzelf valt hij in ieder geval niet in slaap, dan blijft hij huilen. Ik laat hem soms eerst ’n klein halfuurtje ‘proberen’ in slaap te komen en daarna troost ik hem om de tien minuutjes. Uiteindelijk haal ik hem dan toch weer vermoeid uit z’n bedje. Als ik hem slapend in bed leg heb ik dat probleem niet. Alleen wordt dat bijna overal afgeraden, en ben ik er natuurlijk ook veel tijd mee kwijt. Hij slaapt wel goed in een schommelstoel, maar ook dan zou hij geen bewegingsmogelijkheden genoeg hebben? Wat is dan het verschil met inbakeren, dat biedt toch ook geen vrijheid? Is slapend in bed leggen nu wel of niet ‘slecht’?


‘Slecht’ is een zeer grote uitspraak voor het slapend in bed leggen. De reden waarom dit vaak wordt afgeraden is dat je je kind eraan went dat hij bij jou in slaap valt. Als hij dan ’s nachts wakker wordt, verwacht hij jouw aanwezigheid ook. Als hij je dan niet meer voelt of ziet raakt hij in paniek en begint te huilen. Als je een kind wakker in bed legt en hem aanleert om zelf in slaap te vallen, is hij ook niet zo in paniek wanneer hij je niet ziet of voelt als hij ’s nachts wakker wordt. Bovendien heeft hij dan aangeleerd hoe hij zelf in slaap kan vallen, dus heeft hij je daarbij ook niet meer nodig. Dat geeft veiligheid en rust voor hemzelf, en ook voor zijn ouders.


Ik denk dat het voor jezelf belangrijk is om na te gaan hoe jij tegenover je eigen aanpak van het slapen staat. Uit wat je schrijft maak ik op dat je probeert hem zelf te laten gaan slapen, maar als dat niet lukt ga je toch naar hem toe, en ga je met hem lopen en haal je hem uiteindelijk uit bed. Wat je daarmee doet is een omgekeerde boodschap geven van wat je wilt bereiken. Je wilt dat hij uit zichzelf gaat slapen, maar vindt het ook zielig als hij blijft huilen. Dus troost je hem dan maar. Maar wat je hem daarmee leert is het volgende: Ik hoef niet te gaan slapen, want als ik blijf huilen, dan komt mama die eerst met me gaat lopen, en me er daarna uit haalt. Een baby, zo klein als hij is, heeft al zijn antennes op jou gericht. Jij bent voor hem de veilige haven en bij jou wil hij graag zijn. Dus als dit lukt met huilen, dan zal je baby dat blijven doen. Ik raad je dan ook aan om een aanpak voor jezelf vast te stellen, die consequent is, dus elke dag en nacht hetzelfde. En die jij ook vol kunt houden. Waar je dus achter kunt staan. Alleen dan ben je in staat om het zolang vol te houden dat je baby aan je aanpak gaat wennen. En die periode is drie weken. Wil je meer lezen over de aanpak van slaapproblemen, dan kun je de brochure ‘Slaapproblemen de baas’ via deze website bestellen.


Tenslotte je vraag over het schommelstoeltje en het inbakeren : als een kind wordt ingebakerd wordt hij niet ‘stijf’ ingewikkeld, zoals je op oude schilderijen soms nog wel ziet staan. De doek wordt losjes om hem heen gelegd, zodat hij het gevoel krijgt alsof hij nog in de baarmoeder zit. Wanneer een kind in een stoeltje zit, en ik ga ervan uit dat je een autostoeltje bedoelt, dat ook kan schommelen, dan is zijn bewegingsvrijheid juist niet groot, want het stoeltje is ontworpen om een baby te beveiligen tegen schokken.

In slaap wiegen

Wij hebben een zoontje van 4 maanden die overdag weinig slaapt en ’s avonds moeite heeft om in slaap te komen. Dit lukt alleen als zijn vader hem in slaap wiegt door met hem te lopen. Verder wil hij ’s nachts alleen bij ons in bed slapen en niet in zijn eigen ledikant. Hij slaapt dan door tot 6 uur. Zijn ledikant staat bij ons op de kamer. Omdat hij overdag bijna niet huilt (alleen als hij honger heeft) vinden wij het gewoon zielig als hij ’s avonds in zijn bedje ligt te huilen (het ligt dus aan ons, we willen hem niet laten huilen). We willen hem heel graag in zijn eigen bedje laten slapen, tussen ons in slaapt hij erg onrustig (als hij slaapt leggen we hem wel eens in zijn eigen bedje maar dan wordt hij altijd na 20 min. wakker!). Wat te doen?


Tja wat te doen… ik raad jullie aan om jezelf goed onder handen te nemen. Wat zorgt er voor dat jullie het moeilijk vinden om zijn huilen aan te horen als hij in zijn eigen bedje moet liggen? En is jullie zorg om het huilen groter dan de wens om hem apart te laten slapen? Op de een of andere manier slaat de balans bij jullie door naar het slapen in jullie bed. De wens om te veranderen is er wel, maar is die groot genoeg om alle blokkades die je onderweg tegen zult komen aan te kunnen? Ik geef jullie op een briefje dat het huilen van jullie zoontje zal gaan verergeren wanneer jullie besluiten om door te zetten en hem in zijn ledikantje te laten. Jullie zoontje wil het liefst bij jullie zijn en dat laat hij merken ook. Als hij iets niet wil laat hij dat ook merken, en zijn manier daarvoor is huilen. Zijn ervaring is dat jullie daarop reageren. Dat is voor hem prettig en veilig. Hij weet dat zijn gehuil effect heeft. Dus zal hij zijn gehuil ook gebruiken als middel om uit zijn eigen ledikantje gehaald te worden. En als jullie niet tegen dat huilen kunnen… dan heeft het weinig zin om iets aan de situatie te veranderen. Jullie baby zal het dan altijd winnen omdat hij op jullie gevoel inwerkt. Jullie zullen alleen veranderingen kunnen aanbrengen wanneer jullie eigen gevoel gaat veranderen. Wanneer jullie het bijvoorbeeld wél op kunnen brengen om zijn gehuil aan te horen, of wanneer jullie een situatie hebben gecreëerd waarin zijn huilen minder erg is. Ga dus goed bij jezelf na wat je zo erg vindt aan dat huilen. Wat het met je doet. Soms is het bijvoorbeeld gemakkelijker om het huilen aan te horen als je steeds even bij je kind gaat kijken en een aai over de bol geeft. Soms vindt de ene partner het gemakkelijker om met het huilen om te gaan dan de ander. Ga ook bij jezelf na wat de voordelen zijn van het slapen van je baby in het grote bed. Soms vind je het wel vervelend om onrustig te slapen, maar vind je het ook zó warm en gezellig met een kleintje tegen je aan, dat je de onrust er eigenlijk bij op de koop toe neemt. Is dat zo… laat de situatie dan voor wat het is. Voorlopig… tot je wél vindt dat het genoeg geweest is.


Meer informatie over een gerichte aanpak vind je in de brochure ‘Slaapproblemen de baas’