Ziekenhuisopname

Ons dochtertje sliep de eerste anderhalve week de hele dag, daarna werd ze ziek en lag ze drie dagen in het ziekenhuis. Daarna is ze overdag steeds minder gaan slapen, of ik haar nu wakker in bed leg of niet, of ik haar nu laat huilen of dat ik haar regelmatig troost: ze valt bijna niet in slaap. Kan een ziekenhuisopname dergelijke gevolgen hebben en heb je tips voor ons? 's Nachts gaat het slapen eigenlijk heel goed.


Ja, een ziekenhuisopname kan voor een baby’tje heel ingrijpend zijn. Veel kinderen vallen na een ziekenhuisopname wat terug in hun ontwikkeling. Als ze iets hebben aangeleerd kunnen ze dat weer even kwijt zijn. En als ze een bepaald ritme hadden ontwikkeld kan dat ook door de war zijn geraakt. Kinderen gaan na een ziekenhuisopname soms veel huilen, willen niet eten of krijgen andere klachten. Het heeft te maken met de overgang en de soms nare ervaringen van het ziek zijn of van de prikken of andere behandelingen in het ziekenhuis. Het duurt een tijd voor een kind die ervaring weer heeft verwerkt. Wees dus niet ongerust door haar veranderde ritme of haar andere gedrag. Geef haar de aandacht die jij denkt dat ze nodig heeft. Jouw intuïtie is de beste raadgever. Wil je haar lekker veel tegen je aanleggen? Gewoon doen. Wil je haar in haar wiegje naast je eigen bed hebben? Geen probleem. Het is niet erg dat ze nu veel wakker is. Jouw stem, je bewegingen, je aanwezigheid geven haar de veiligheid die ze nodig heeft om de ziekenhuiservaring lekker ver achter zich te laten.

Te weinig slaap?

Mijn dochter (12 weken) slaapt over algemeen goed. Na de voeding van 14.00 uur slaapt ze van 14.00-17.30 uur (verder slaapt ze gemiddeld 1,5 uur). Dan haal ik haar uit bed (voeden, luier, spelen, knuffelen) en als ik haar dan rond 19.00 uur weer in bed leg, wordt ze meteen verdrietig en blijft ze huilen. Op een gegeven moment (na 30-45 minuten huilen ondanks knuffels tussendoor) halen we haar uit bed en wil ze niet meer slapen tot de voeding van 22.00 uur. Soms geef ik haar nog wat borstvoeding beneden waarna ze even in slaap valt op schoot, maar na een korte periode toch weer wakker wordt. Na de voeding van 22.00 uur slaapt ze de nacht door tot 8.15 uur. Hoe krijg ik haar toch in slaap?


Het slaapritme van baby’s kan erg verschillen per kind. Sommige baby’s slapen bijna 20 uur per etmaal terwijl anderen al aan 10 uur genoeg hebben. Als ik het ritme van jouw baby bekijk heeft ze na 3 maanden al een mooi nachtritme. Ze slaapt iedere nacht zo’n 10 uur achter elkaar zonder nachtvoeding. Daarin haalt ze veel rust, waardoor ze overdag langer wakker kan zijn. Het middagslaapje duurt naar verhouding vrij lang, als ze de andere slaapjes overdag 1,5 uur slaapt. En het is best mogelijk dat ze daarna ook meer energie over heeft om de avond wakker te blijven. Dat ze om 19.00 uur nog niet wil slapen kan daar direct mee te maken hebben. Vergelijk het maar met het ritme van volwassenen die op een vrije dag lang uitslapen. Voor hen kan het ook lastig zijn om dan ’s avonds op tijd in slaap te vallen. Je kunt twee dingen doen. Je kunt je aanpassen aan het ritme van je baby. In dat geval neem je het op de koop toe dat ze ’s avonds niet zo vroeg wil gaan slapen en ga je door met je huidige aanpak. Je kunt ook haar slaap-waakschema een beetje aanpassen, door haar bijvoorbeeld iets eerder uit bed te halen in de middag. In dat geval raad ik je aan om tijdens haar slaapje goed op haar te letten. Kinderen slapen afwisselend dieper en ondieper. Ligt je baby heel stil en voelt ze een beetje koel aan, dan is ze in een diepere slaap en raad ik je aan haar niet te wekken. Voor kinderen is het heel naar om uit zo’n diepe slaap wakker te worden en het is ook lastiger om je kind dan wakker te krijgen. Het kan echter goed zijn dat ze vijf minuten later ineens wat roder is in haar gezichtje, iets warmer aan voelt en wat ligt te bewegen of kleine geluidjes maakt. Op zo’n moment is ze in een ondiepe slaap waar ze wel eenvoudig uit te wekken is. Op die manier maak je haar middagslaap dan eenvoudig korter, en zal ze ’s avonds eerder moe worden. Maar nogmaals, de keus is wat dat betreft aan jou.

Jij moet erbij blijven

Onze dochter (11 maanden) is een zeer vrolijke, alerte en actieve baby. Ze weigert echter alleen te gaan slapen, ook al is ze duidelijk moe. Dit probleem is ontstaan toen ze drie maanden oud was. Als ze begint met gapen, oogjes wrijven, huilerig worden leggen we haar in een slaapzakje in bed. Zodra je de deur uit bent begint ze met krijsen en staat ze op. Dat komen we terug, pakken haar op, kalmeren haar en leggen haar rustig neer. En dan begint ze toch weer te krijsen. Ze blijft stil (en houdt mij in de gaten) zolang ik in haar kamer blijf, anders begint ze met huilen. Dit ritueel duurt een uur en dan valt ze van uitputting in slaap. Ze slaapt pas sinds een maand ‘s nachts door (10 uur met overdag twee slaapjes van 30 tot 60 minuten). Af en toe slaapt ze ineens twee tot drie uur achter elkaar en is ze bijna niet wakker te krijgen. Ik heb tot voor kort borstvoeding gegeven op verzoek en overdag is er nooit een vast ritme geweest; alles op de behoefte van de baby. ‘s Avonds gaat ze wel altijd tussen 19.00 en 19.30 uur in bed. Ze slaapt op onze kamer. Na de fles van 23.00 uur is in slaap vallen geen probleem en dan ziet ze ons ook in bed liggen. Ik ben zelf redelijk uitgeput inmiddels, dus ik ben benieuwd naar je oplossing.


Wat me opvalt aan je mail is dat je de situatie beschrijft als een probleem dat is ontstaan bij je dochter toen ze drie maanden oud was. Zoals ik het lees denk ik echter niet dat je dochter dit als een probleemsituatie ervaart. Voor haar is er een duidelijk bedtijdritueel waar ze aan gewend is. Terwijl jij misschien hoopt dat ze in slaap zal vallen terwijl je naast haar zit, lijkt zij de ervaring te hebben dat ze vooral niet in slaap moet vallen, want dan blijft mama langer naast haar. Omdat je aangeeft dat ze je in de gaten houdt kan het zelfs zo zijn dat ze aanvoelt dat zij de baas is over de situatie. Zolang zij jou in de gaten houdt blijf je. Zodra je weggaat moet zij gaan huilen en dan kom je terug. Het is heel begrijpelijk dat jij als ouder hiervan uitgeput raakt. Het is dan ook tijd dat jij de touwtjes in handen neemt en je baby duidelijk maakt dat het niet uitmaakt hoe zij zich gedraagt, maar dat jij bepaalt hoe het bedtijdritueel eruit ziet. Dat betekent dat je niet op haar kamer moet blijven in de hoop dat ze dan stil wordt, want dat is voor beide partijen geen goed uitgangspunt. Geregeld even naar haar toe gaan zoals je doet is prima. Geef daarbij geen extra aandacht, en leer haar dat je steeds weg gaat, maar ook altijd terugkomt. Dat is het uitgangspunt van de kiekeboemethode. Door zo’n aanpak leer je haar dat zij zelf in slaap kan vallen en dat ze daar jouw hulp niet bij nodig heeft. Kleine kinderen kun je helaas nog niet vertellen hoe regels in huis zijn, dat zal ze moeten ervaren door steeds weer de herhaling van de aanpak. Besluit je dus voortaan niet meer op haar kamer te blijven, dan zul je merken dat zij zich daar niet bij neer wil leggen. Ze zal heel boos worden, misschien nog wel tegendraadser dan je tot nu toe gewend bent. Want zij heeft geen behoefte aan een verandering, dat is iets wat jij als ouder nodig vindt. Het is mijn ervaring dat het zeker drie weken duurt voor een klein kind in de gaten heeft dat er andere regels gelden die blijven gelden, wat zij ook doet. En dat betekent dat jij als ouder een goed uithoudingsvermogen nodig hebt. Je schrijft dat je inmiddels redelijk uitgeput bent. Het is dan ook van belang dat jij eerst zorgt dat je kunt bijtanken voor je een aanpak start die zo anders is dan je baby gewend is. Er kunnen ook nog andere zaken meespelen die als blokkade functioneren, die in de weg staan wil je een aanpak goed kunnen doorzetten. Ik raad je aan de brochure ‘Slaapproblemen de baas’ bij onze website aan te vragen. Daarin staat een heel gerichte handleiding waarmee je kunt achterhalen of er bij jezelf nog meer blokkades zijn, welke aanpak het beste past bij jou en je kind en hoe je zo’n aanpak goed kunt doorzetten. De kiekeboemethode staat er in beschreven, maar je kunt ook voor een andere aanpak kiezen. Wat namelijk van groot belang is: het is niet zozeer wát je gaat doen, maar hoe consequent en daadkrachtig je die aanpak doorzet. En dat kan alleen als je volledig overtuigd bent van je aanpak en er helemaal achterstaat, hoe je baby ook gaat reageren. Alleen dan zul je dit kunnen volhouden.