Overdag slapen

Ik heb een dochtertje van 10 weken oud. Ze heeft problemen met slapen overdag. ’s Nachts gaat het erg goed. Ze ligt dan in haar eigen bed en slaapt in een stuk door. Het probleem is overdag, en ’s avonds valt ze alleen in slaap als ze op mijn buik ligt. Ik probeer haar nu twee keer per dag in haar bed te leggen en er dan bij te blijven. Ik kan er dan een uur bij blijven zitten en dan nog valt ze niet in slaap. Doet ze dat wel dan slaapt ze maar 20 minuten. Zodra ik haar dan bij mij neerleg valt ze direct in slaap en slaapt anderhalf uur. Haar slapend wegleggen lukt ook niet, ze is dan binnen 5 minuten weer wakker. Hoe kan ik haar aanleren in haar eigen bed te slapen? Kan ik de brochure hiervoor gebruiken, of is dat meer geschikt voor oudere kinderen?


Om met je laatste opmerking te beginnen: de slaapbrochure is bedoeld voor ouders van kinderen van elke leeftijd. Er zit geen bepaald minimum of maximum aan wat de kinderen betreft. De voorbeelden die genoemd worden zijn dan ook enkel voorbeeldsituaties en geen vaste richtlijnen. De brochure helpt je voornamelijk er achter te komen hoe het komt dat je zelf bepaalde slaapproblemen nog niet hebt opgelost. Veelal zitten daar blokkades bij jezelf achter die een rol spelen. Bijvoorbeeld als je kind te vroeg geboren was en veel problemen heeft gehad, kan het moeilijk voor je zijn om je kind te laten huilen als het weer thuis is. Gewoon uit angst dat er weer iets mis is. Ook kan je eigen vermoeidheid een blokkade zijn om goed te reageren. Soms kun je gewoon niet meer uit je ogen kijken en weet je niet meer wat je moet doen of kun je het niet meer opbrengen consequent te zijn. Zulke situaties gelden uiteraard net zo goed als je een jonge baby hebt. De aanpak die je voor je kind uitkiest verschilt uiteraard wel met de leeftijd. Maar die verschilt ook met je eigen voorkeur. Sommige mensen willen liever stapje voor stapje naar hun doel toegaan bijvoorbeeld, terwijl naderen liever in een keer een kind in zijn eigen bedje leggen en de boosheid op de koop toenemen.


Als ik kijk naar wat je schrijft over je dochtertje, dan zou de slaapbrochure je bijvoorbeeld kunnen helpen achter je eigen blokkades te komen. Je schrijft dat je dochtertje ’s nachts goed slaapt, maar overdag alleen op jouw buik in slaap valt. Je probeert haar dan in bed te leggen en erbij te blijven, maar na een uur slaapt ze dan nog niet. En als ze slaapt gaat het om een korte tijd. Maar als ze bij jou ligt, dan slaapt ze gemakkelijk anderhalf uur. Wat je dochtertje met dit gedrag aangeeft is heel duidelijk: zij wil het liefst bij jou slapen. Veel baby’s vertonen dit gedrag. Het lijkt of ze de overgang van de baarmoeder naar buiten nog wat groot vinden. Ze willen het liefst jouw warmte voelen, je bewegingen voelen, je hartenklop horen, net als in de baarmoeder. Zodra jij als moeder vindt dat het genoeg geweest is begint je baby dus te protesteren. Vanuit haar gezien is dat ook heel logisch: zij ligt lekker, en nu moet ze ergens anders heen! Dat wil ze gewoon niet.


Je schrijft dat je graag wilt weten hoe je je baby kunt aanleren in haar eigen bed te slapen. Dat hoef je je kind in feite niet aan te leren, want dat kan ze al. Ieder kind kan in zijn eigen bedje in slaap vallen. Alleen… je baby wil het niet. Zij heeft net als jij slaapvoorwaarden waaronder zij het prettigste slaapt. En haar slaapvoorwaarde is mama’s lijf. Als ze jou voelt is het goed. Zo niet, dan begint ze te huilen. Het zal nu voornamelijk van jouw blokkades afhangen of het je lukt haar in haar eentje in de wieg te leggen. Een blokkade die ik me kan voorstellen is dat je het misschien heel zielig vindt voor zo’n kleintje om zo te huilen in bed. Of misschien kun je niet goed tegen haar gehuil? Het is belangrijk voor jezelf om uit te zoeken welke blokkades precies een rol spelen en hoe zwaar ze wegen. Ik zou me zo kunnen voorstellen dat het feit dat je baby nog zo jong is voor jou zo zwaar weet dat het je te moeilijk valt om haar in de wieg te laten huilen. Als dat zo is, ga dan bij jezelf na hoe erg je het vindt om haar op je buik in slaap te laten vallen. Want heb je daar diep in je hart eigenlijk nog niet zoveel problemen mee, dan zou ik je aanraden het jezelf te gunnen om voorlopig op dezelfde manier door te gaan. Je dochtertje heeft er geen probleem mee. En aanleren om in de wieg te slapen kan op elk moment. Wil je wel graag nu van het slapen op jouw buik af, dan is het zaak een gerichte aanpak te kiezen waar jij je goed bij voelt, en die je ook kunt volhouden. En dat zou bijvoorbeeld een stapje voor stapje aanpak kunnen zijn. Eentje waarbij je de afstand tussen jezelf en je baby steeds ietsje groter maakt. Bijvoorbeeld door als eerste een handdoek op je buik te leggen voor je de baby erop legt. En daarna de baby naast je te leggen op de handdoek maar nog wel tegen je aan. En daarna de handdoek ietsje verder weg, met een kleine ruimte tussen jullie in… net zolang tot de afstand zo groot is dat jij niet meer nodig bent. Wat je ook kiest, leest de brochure er nog eens goed op na, want je kunt hem er echt bij gebruiken. Veel succes.

Slecht slapen

Ons dochtertje (5 maanden) slaapt overdag en 's avonds heel slecht door. Ze is via keizersnede geboren en heeft altijd al veel gehuild en slecht geslapen. Inmiddels is ze behandeld bij de osteopaat voor haar nekje en krijgt ze sinds drie weken speciale voeding voor koemelkallergie. Ze gaat nu stukken beter, alleen slaapt ze nog steeds niet goed overdag. Ze zat natuurlijk vanaf het begin niet goed in haar velletje en we hebben haar vaak in slaap moeten wiegen en sussen, en ze sliep alleen op onze arm. Het inslapen is eigenlijk niet het grootste probleem dus, want meestal valt ze wel in slaap, maar ze slaapt heel licht en wordt heel snel weer krijsend wakker, ook al is ze duidelijk nog moe. Hoe kunnen we er voor zorgen dat ze overdag en 's avonds ook doorslaapt en dus voldoende slaap krijgt?


Als ik jullie verhaal zo lees krijg ik de indruk dat jullie al heel hard op weg zijn naar een goed slaapritme. Je dochter heeft heel veel gehuild en problemen gehad met haar nekje. Bovendien had ze een koemelkallergie. Dat is nogal wat voor zo’n klein leventje. En het is fantastisch dat jullie de oorzaak voor haar vele huilen inmiddels gevonden hebben. Dat het huilen nu veel minder is geworden, hoeft echter niet meteen te betekenen dat ze ook meteen goed gaat slapen. Jullie hebben het al wel voor elkaar dat ze gewoon ’s nachts in haar eigen bedje gaat slapen. Dat is echt een grote vooruitgang. Bovendien slaapt ze overdag af en toe een uurtje. Vergeleken met een baby die vanaf de geboorte geen problemen heeft ondervonden is het inderdaad wat weinig. Maar vergeleken met een baby die zoveel klachten heeft gehad die haar slaapritme verstoorden is het een grote winst. Probeer daarom niet te kijken naar wat er nog niet is, maar juist naar wat jullie al hebben bereikt. En zet de lijn die jullie hebben ingezet gewoon door. Zet voor jezelf daarom weer een nieuw doel neer. Wat is jullie volgende stap? Willen jullie dat ze ’s avonds gaat slapen, of overdag meer slaapt? Ze is erg prikkelbaar en snel weer wakker. Dus dat moet je meenemen als uitgangspunt. Ga er ook vanuit dat je als ouders nooit kunt bepalen dat je kind gaat slapen. Je kunt alleen bepalen dat ze in bed ligt en op welk moment en onder welke omstandigheden dat gebeurt. Je kind bepaalt of ze gaat slapen. Maak daarom een schema voor haar dat het beste past bij haar ritme. Verzorg altijd hetzelfde bedtijdritueel. Maar verzorg ook een ‘wakker wordt ritueel’. Altijd wanneer je haar uit haar bedje haalt doe je hetzelfde. Zorg ook voor zintuiglijke prikkels daarbij. Gordijnen open of licht aan, een liedje zingen of iets vrolijks zeggen, etc. Zo leert ze dat die bepaalde handelingen en prikkels horen bij het uit bed mogen. Belangrijk is het verschil donker-licht. Dus zorg dat het kamertje donker is als ze nog moet slapen en licht als ze eruit mag. Mag ze er nog niet uit maar is ze wel wakker, verzorg dan een slaapritueel. Zo leert ze gaandeweg dat bepaalde gedragingen bij het slapen horen en andere bij het wakker zijn. Als slaapritueel zou ik niet meer doen dan een aai over de bol geven en zacht: ‘lekker slapen’ te zeggen. Als ze wakker is en huilt en je haar nog niet uit bed wil halen, ga dan heel snel weer bij haar kijken voor hetzelfde ritueel. Dit moet je vaak herhalen, want je kind moet leren door te ervaren.


Mocht het moeilijk zijn, vraag dan de slaapbrochure ‘Slaapproblemen de baas’ aan. Daarin staat hoe je je eigen aanpak kunt maken die in jullie situatie het beste kan passen.