Billenschuifster

Mijn dochtertje van bijna twee jaar wil nog steeds niet lopen. Ze is echt een 'billenschuiver'. Ze maakt wel vorderingen bij de fysiotherapeut, ze staat tegen dingen aan, loopt de trap op, trekt zich op, kruipt, klimt en klautert. Maar zodra ik stukjes met haar ga lopen gaat ze huilen en piepen. Ze doet het wel, maar met tegenzin en zodra het kan laat ze zich weer vallen op haar billen. Hoe kan ik lopen aantrekkelijker voor haar maken, zodat ze het leuk gaat vinden? En op welke leeftijd lopen ‘billenschuivers’ gemiddeld?


Het valt me op dat je schrijft dat je kind bij de fysiotherapeut onder behandeling is. Daar zal een reden voor zijn geweest. Is het alleen het feit dat je dochter op haar billen over de grond schuift, of zijn er nog meer tekenen geweest die je hebben doen besluiten naar de fysiotherapeut te gaan? Het zou ook kunnen dat je dochtertje al langer onder behandeling van een arts of therapeut is. Ik zou je aanraden om je zorgen over de ontwikkeling van je dochtertje dan ook bij de behandelend arts of therapeut neer te leggen. Die kan er ongetwijfeld meer over zeggen omdat hij/zij medisch geschoold is en je dochtertje ter plaatse ziet en kan onderzoeken. Ik kan als pedagoog ook geen medische uitspraken doen.


Over het algemeen gaan kinderen op heel verschillende momenten lopen. Dat heeft te maken met allerlei aspecten: temperament, fysieke bouw, uitdaging in de omgeving etc. Als je het gevoel hebt dat je dochtertje niet voldoende uitdaging vindt om te gaan lopen, dan zou ik dit even met de fysiotherapeut bespreken. Er zijn allerlei spelletjes te bedenken om je dochter aan te sporen om te gaan lopen, maar je moet een ontwikkeling ook niet willen versnellen als dat eigenlijk nog niet goed voor een kind is. Wat kinderen over het algemeen tot lopen brengt is de uitdaging die de omgeving hen biedt. Ze zijn geïnteresseerd in wat ergens inzit, achter ligt, op staat…. En ze zijn zo gedreven om dat te zien dat ze zich optrekken en gaan klimmen, of gaan lopen om verder te kunnen komen. Die drang kun je wat sturen door interessante speeltjes net buiten hun bereik te leggen, zodat ze het nog wel kunnen zien en hun interesse wordt gewekt. Probeer echter niet voortdurend je kind met allerlei spelletjes en oefeningetjes tot lopen te ‘dwingen’ want dat gaat juist de natuurlijke nieuwsgierigheid tegen. Het wordt voor een kind dan iets vervelends in plaats van iets uitdagends. Ook dit aspect zou je even met je fysiotherapeut kunnen bespreken. Het komt namelijk wel voor dat oefeningen voor een kind best vervelend zijn. En je moet de balans proberen te vinden tussen oefeningen en ‘het nog leuk blijven vinden’.

Dreumes

Wat wordt eigenlijk bedoeld met een 'dreumes'?


De dreumestijd loopt eigenlijk vanaf een jaar tot anderhalf-twee jaar. Met een dreumes wordt een kind bedoeld dat heel duidelijk geen baby meer is, maar die ook nog geen peutergedrag vertoont. Bij sommige kinderen begint de peutertijd prompt als ze anderhalf zijn, bij anderen beginnen de dwarse buien wat later. Daarom loopt de dreumestijd ook nog wel door tot twee jaar. In deze periode maakt een kind een grote ontwikkeling door. Motorisch gebeurt er veel. Je kind leert lopen, trap klimmen, klauteren, hollen, dansen en hij begint allerlei gymnastische toeren uit te halen. Hij klimt overal op en ontdekt deurtjes en laatjes die open kunnen. Een dreumes begint ook zijn eerste woordjes te zeggen en soms zelfs al heel kleine zinnetjes. Het gedrag van een dreumes is over het algemeen vrij gezellig. Het woordje 'ja' past bij hem. Als je een vraag stelt 'Ga je mee wandelen?' zegt hij vaak 'ja'. Het woordje is vrij gemakkelijk te zeggen, en er komt altijd een leuke reactie van mama of papa op als je 'ja' zegt. Dat heeft een dreumes al snel in de gaten. Volwassen buitenstaanders vinden een dreumes ook vaak leuk. Zo'n kleine hummel die net kan lopen, af en toe nog een beetje loopt te wankelen of omvalt, en die nog volop in het dikke babyvet zit, is ook ontroerend om te zien. Toch zijn er ook dreumesen die af en toe al een flinke woedeaanval kunnen krijgen. Temperamentvolle kinderen zijn dan als ze een jaar oud zijn prompt baby-af!

Lopen

Wanneer gaat een kind eigen lopen? Mijn dreumes van dertien maanden doet wel pogingen maar loopt nog niet.


Kinderen gaan op heel verschillende momenten lopen. Zo zijn er baby's die al met acht maanden gaan lopen, terwijl er ook kinderen zijn waarbij het pas rond anderhalf jaar gaat gebeuren of nog later. Wanneer je dreumes nu al wel pogingen doet om te gaan lopen, dan is hij dus al druk bezig met oefenen. De meeste kinderen gaan eerst staan, daarna proberen ze wankelend wat te schuifelen langs stoelen en tafels en andere steunpunten. Je kunt je kind daarbij helpen door stevige meubels dicht bij elkaar in de buurt te zetten, zodat je kind gemakkelijk van het ene naar het andere kan oversteken. Je kunt je kind ook twee wijsvingers aanbieden waaraan hij zich kan vasthouden, zodat hij kan proberen vooruit te schuifelen. Hij moet nog ervaren hoe het is om zijn ene voetje op te tillen en naar voren te plaatsen. Als je samen een beetje danst en hem daarbij zijn ene voetje en zijn andere laat optillen ervaar hij al een beetje hoe dat gaat. Uiteindelijk is het écht lopen ook vaak een kwestie van durven. Het is een grote overwinning om van het schuifelen aan de hand of langs voorwerpen ineens een stap in het 'niets' te zetten. Je kind moet daarvoor een groot vertrouwen hebben in zichzelf, of niet bang zijn voor dingen die hij niet kent. Je ziet dan ook dat sommige durfals al heel snel stoer vooruit stappen, waarbij ze meteen uit hun evenwicht raken en op de grond vallen, terwijl andere voorzichtige kinderen pas gaan lopen als ze er helemaal zeker van zijn dat het gaat lukken. Je kunt je kind helpen als je ziet dat hij het wel wil gaan proberen, door een klein stukje bij hem vandaan te gaan zitten met je armen wijd in een uitnodigend gebaar. 'Kom maar' of 'Kriebel krabbel kruisje wie komt er in mijn huisje' zijn leuke aanmoedigingen. Ga zoveer zitten dat hij maar één stapje hoeft te zetten. Dan komt de rest ook wel.