Teveel eten

Wij hebben 'n dochter van 2 jaar en 4 maanden. Eten is nog nooit 'n probleem geweest. Ze lust alles en eet goed. Soms te goed. Het lijkt soms wel of ze geobsedeerd is door eten. In de ochtend is het 't eerste waar ze over begint, en dat gaat de hele dag zo door. Ook onder het spelen bijv. Koekje bij? Drinken? Broodje eten? Het gaat maar door. Ze lag altijd al wel redelijk hoog in de gewichtscurve, maar is nu voor het eerst te zwaar t.o.v. haar lengte (93 cm en 15 kilo). We zijn dus extra aan het oppassen. Ze beweegt wel veel en is bijna altijd buiten. Onze vraag is eigenlijk wat we eraan kunnen doen om het onderwerp ETEN en DRINKEN naar de achtergrond te laten verdwijnen.


Eten is niet alleen prettig om een hongerig gevoel tegen te gaan, het wordt door veel mensen én kinderen ook in verband gebracht met het krijgen van een prettig gevoel. Als je samen iets eet is het vaak gezellig, en als je je niet prettig voelt of je wat verveelt dan kan eten je weer in een goede bui brengen. Soms vinden kleine kinderen eten zo lekker en prettig, dat ze het zonder dat ze het zelf in de gaten hebben gaan zien als een soort vervanging voor het krijgen van aandacht. Ze vragen dan om iets lekkers, terwijl ze eigenlijk het liefst iets anders willen. Doordat ze het eten zo heerlijk vinden raken ze dan langzamerhand verslaafd aan lekkere hapjes. Het lastige daarbij is, dat je als ouders vaak niet in de gaten hebt dat je kind eigenlijk niet het eten nodig heeft, maar aandacht. Het is mogelijk dat er bij jullie dochtertje ook zoiets aan de hand is. Ze vraagt heel vaak om een lekker koekje of een broodje, terwijl ze misschien wel specifieke aandacht nodig heeft. Daarom raad ik jullie aan om ten eerste een duidelijk schema te maken waarop allerlei voedingsmiddelen staan vermeld die je dochter mag hebben op een dag. Verder is het handig om een paar dagen lang bij te houden hoe vaak je dochter om eten vraagt, en wanneer ze dat precies doet. In welke situatie is het, hoe laat is het, wat is ze op dat moment aan het doen et cetera. Zo krijg je inzicht in de lastige ‘vraag’momenten. Daarnaast is het raadzaam om een bepaalde reactie te bedenken die je gaat geven als je dochter om eten vraagt. Geef haar in plaats van eten specifieke aandacht. Hierdoor ontdekt ze dat het misschien niet prettig is om geen eten te krijgen, maar dat het wél heel leuk is als er in plaats daarvan een verhaaltje wordt voorgelezen, er wordt gestoeid, of een spelletje wordt gedaan. Doordat je na een paar dagen overzicht hebt over de lastige momenten kun je ook proberen het ‘vragen’ zoveel mogelijk te voorkomen, bijvoorbeeld door leuke activiteiten in te plannen samen als het voor je dochtertje lastig gaat worden. Op die manier ontdekt je dochtertje dat de behoefte aan eten vermindert wanneer je gezellige aandacht krijgt. En wordt het voor beide partijen gemakkelijker om met het eetprobleem om te gaan.