Peuterbed

Mijn dochtertje (nét 3 jaar) slaapt nu drie weken in een peuterbedje. Ze moet er heel erg aan wennen. Het ging een paar nachts goed maar er zijn ook nachten dat het minder gaat. Ze klimt uit bed en dan vinden we haar ergens in het huis, of ze ligt op de grond of ze ligt in de hoek van haar kamer. Daarnaast is ze is soms ook heel angstig (bang voor beestjes). Eigenlijk ben ik bang dat we haar te vroeg in het grote peuterbed hebben gelegd. Ze doet inmiddels ook geen middagslaapje meer. Ik wil haar het liefst weer terug in het ledikantje leggen, maar als ik daar over begin dan zegt ze dat ze haar grote bed wilt houden. Eigenlijk zegt mijn gevoel dat ik dat peuterbed gewoon even aan de kant moet zette, maar aan de andere kant wil ik haar ook niet het gevoel geven dat ze weer terug naar een klein bedje moet. Het is alleen ook zo zielig als ze op de grond gaat slapen. We zijn nu dier weken verder en ik weet nu echt niet meer zo goed wat ik moet doen.


Je gevoel kan ik me goed voorstellen. En het zou kunnen zijn dat de overgang wat groot is geweest voor haar. Maar je kind is ook aan het uitproberen wat ze ’s nachts allemaal kan doen nu ze in een groter bed is gekomen. Het ledikantje gaf veiligheid, maar ze kon er ook niet zo gemakkelijk uit. Een groter bed geeft een peuter ook de gelegenheid om uit bed te komen en de wereld te ontdekken. En het zou heel goed kunnen dat dit voor je kind heel spannend en leuk is, en tegelijkertijd een beetje eng. Dat je haar op de grond terugvindt betekent dat ze in ieder geval die ontdekkingsreis aan het maken is. Over het algemeen duurt het een paar weken voor een kind aan zijn nieuwe situatie gewend is en niet meer de behoefte heeft om ’s nachts aan de wandel te gaan. Als je het gevoel hebt dat haar grote bed nog een beetje eng is, kun je een aantal dingen doen. Je kunt haar grote bed gezelliger en knusser voor haar maken, bijvoorbeeld door haar lievelingsknuffels uit te laten kiezen die bij haar mogen slapen, of een fijn dekbed op het bed te leggen dat je samen uitzoekt. Je kunt ook besluiten om tijdelijk het kleine bedje naast het grote bed in de kamer te zetten, zodat ze in het kleine bedje mag kruipen als het allemaal een beetje teveel wordt. Je moet daar natuurlijk wel plaats voor hebben. Je merkt dan vanzelf wanneer ze dat niet meer nodig heeft. Tenslotte: soms helpt het een kind als je als ouder een periode naast haar bed gaat slapen, zodat ze niet alleen in het grotere bed is. Zo’n situatie moet je daarna wel weer rustig afbouwen, om te voorkomen dat ze verwacht dat je altijd naast haar slaapt.

Klaar voor het grote bed?

Onze zoon (2 jaar en 4 maanden) heeft pas een groot bed gekregen. De eerste nacht ging perfect en is hij er niet uitgekomen. De volgende nacht ging slechter. We waren de kamer nog niet uit of meneer stond al weer bij de deur. We bleven terugleggen, praten, stil zijn.... Hij vindt het slapen niet eng of spannend, maar hij blijft echt niet liggen. Nu na meerdere nachten en meerder keren terugleggen slaapt hij weer in zijn babybedje. Eerst probeerde we het nog om hem te laten slapen in het grote bed, maar nu leggen we hem direct in het babybedje. Beide bedden staan op zijn kamer. Kunt u ons wellicht vertellen hoe wij verder moeten handelen om te zorgen dat hij blijft liggen in het grote bed? Er is geen haast, maar het moet toch een keer gebeuren.


Je kunt een kind niet dwingen om in een groot bed te blijven liggen. Het is op een gegeven moment zijn eigen besluit wanneer hij zijn nieuwe vrijheid heeft onderzocht en weet wat de nieuwe grenzen zijn. En dan ontdekt hij dat zijn grote bed fijner is dan zijn ledikantje. Uit wat je schrijft krijg ik de indruk dat je zoontje nog wat jong is voor deze conclusies. Hij is nog maar net twee jaar. En kennelijk is hij nog best tevreden met het feit dat jullie hem weer in zijn ledikantje leggen. Zolang hij daar nog goed inpast is dit geen slechte oplossing. Als het mogelijk is, kun je het grote bed gewoon op zijn kamer laten staan. Als hij wat groter is komt vanzelf het moment waarop hij de overstap zelf wil maken. Dat kan over een paar weken zijn, maar het zou mij ook niets verbazen als hij nog met plezier een jaar langer in zijn ledikantje blijft slapen.

Hoofdkussen

Mijn dochter is nu 27 maanden oud. Zij slaapt nog in een ledikantje. Nu worden wij regelmatig wakker van het gebonk van haar hoofd tegen de bovenkant van het bedje. Wij hebben gemerkt dat ze dit niet doet als ze bij ons in bed ligt en op een hoofdkussen ligt (zondagmorgen bijvoorbeeld). Mag een kind van bijna 2,5 jaar op een hoofdkussen slapen?


Graag verwijs ik jullie voor de vraag over het hoofdkussen naar de vraag ‘Mag een peuter van bijna twee met een hoofdkussen slapen?’ bij de vragen voor kinderen tussen 1 en 2 jaar. Het antwoord wat daar staat kun je ook toepassen op jullie kind. Wat het bonken betreft: Bonken is voor een peuter vaak een tijdelijke zaak. Een kind bonkt vaak gedurende een bepaalde periode om in slaap te komen of wanneer hij bijzonder boos of driftig is. Bonken in het bedje heeft wat dat betreft een vergelijkende functie als duimen of huilen. Het ritme helpt je kind in slaap en werkt – hoe gek het ook klinkt- rustgevend. Soms helpt het om een speen te geven waar hij op kan zuigen en zichzelf tot rust kan brengen. Overigens: wij horen vaak goede ervaringen wanneer ouders ervoor kiezen het kind tijdelijk in een campingbedje te laten slapen. Zo’n bedje heeft namelijk geen harde zijkanten waartegen een kind kan bonken en zich pijn kan doen. Wie weet helpt het ook bij jullie peuter.