Van ledikant naar groot bed

Een aantal maanden terug hebben wij voor ons zoontje van nu 2,5 jaar een groot bed gekocht. Een paar dagen was dit interessant, maar daarna bleef hij er uit komen en roepen. Terugbrengen hebben we een aantal dagen geprobeerd, maar dat bleek een gebed zonder eind. Naar bed gaan is bij hem altijd wat lastig geweest, ook in zijn ledikant, vaak bleef hij in het begin heel hard huilen. Dan was het na ongeveer een kwartier stil en sliep hij. Toen het met het grote bed niet lukte hebben we het ledikant er weer bij gezet. 's Middags ging hij in het grote bed, dan bleef hij wel liggen, en 's avonds weer in het ledikant. Maar nu kan hij sinds een week of twee uit het ledikant klimmen, en wil hij alleen nog maar naar beneden en dat gaat met een heleboel geschreeuw gepaard. Vaak wordt het erg laat voor hij slaapt, en vervolgens wordt hij dan 's nachts weer wakker en wil wederom weer naar beneden. Wat er bijkomt is dat we ook nog een dochtertje hebben van 8 maanden, die wakker van hem wordt.


Je beschrijft een aantal ‘blokkades’ die het lastig maken een gerichte aanpak voor het slapen door te voeren. Ten eerste heb je een dochtertje van 8 maanden dat wakker wordt van het geschreeuw van je zoontje. Als je een ander kind hebt dat wakker kan worden ga je vaak snel sussen om te voorkomen dat je peuter teveel herrie gaat maken. Een peuter heeft dat meestal ook vlot in de gaten en zal daardoor juist gaan schreeuwen. Hij voelt je zwakke plek meteen aan. Wil je deze blokkade opheffen, dan zul je er dus vanuit moeten gaan dat je peuter je dochtertje kan wakker brullen. Daar moet je dan je aanpak op instellen. Dat kan betekenen dat je besluit je peuter op een andere plaats te laten slapen, waar je dochtertje hem niet kan horen. Het kan ook betekenen dat je een aanpak kiest waarbij je peuter niet zo hard hoeft te schreeuwen. Bijvoorbeeld doordat je besluit naast hem op zijn kamertje te gaan slapen gedurende tien dagen bijvoorbeeld. Je bent dan meteen bij hem waardoor de noodzaak uit bed te klimmen of te roepen verdwijnt. Bovendien kun je snel reageren als hij wakker wordt door even een aai over de bol te geven. Het kan ook betekenen dat je het wakker worden van je dochtertje op de koop toe neemt en besluit een slaapaanpak voor twee kinderen in te voeren. Je gaat dan op je dochtertje nét zo reageren als op je zoontje. Wat bij één kind werkt, kan bij twéé namelijk net zo goed werken. Zeker als je niet bang bent voor twee huilende of roepende kinderen, kan zoiets heel goed gaan. Je gaat dan bijvoorbeeld als je kinderen huilen steeds even bij allebei kijken en geeft allebei een aai over de bol waarna je weer weg gaat. Heel consequent zijn en altijd rustig en kordaat reageren is daarbij van belang. En je moet een groot uithoudingsvermogen hebben, omdat je nu net zolang moet doorgaan tot twee kinderen stil zijn. De tweede blokkade die meespeelt is het feit dat je zoontje in een groot bed ging slapen. Het verliep niet lekker in het begin waardoor jullie het ledikant er weer bij hebben gezet. Dat is een prima zet geweest. Alleen werd het hele gedoe rond de bedden voor je zoontje zo’n uitdaging dat hij er toe is overgegaan uit zijn ledikant te klimmen. Overigens is het best mogelijk dat je peuter sowieso wel eens ontdekt zou hebben hoe hij uit zijn bedje moest klimmen, maar het grote bed zal hem er ongetwijfeld eerder toe hebben aangezet. Wat dit betreft denk ik dat het handig is om er inderdaad voor te kiezen naast je zoontje te gaan slapen. Jij als volwassene gaat in het grote bed liggen, hij mag in het ledikantje. Je kunt zo snel reageren als hij uit bed wil klimmen, én je bent als veilige haven aanwezig. De kans bestaat dat hij het klimmen na een dag of tien wel zat is geworden en rustig gaat slapen omdat je toch steeds naast hem slaapt. Daarna kun je het dan langzaam gaan afbouwen. Bestel de slaapbrochure voor meer informatie.

Tijd voor een groter bed?

Mijn dochter van 2 jaar en 2 maanden slaapt nog in een trappelzak en ledikant. Wanneer kun je het beste overgaan op een 'groot' bed met dekbed? Ook om in de vakantie niet het campingbedje mee te hoeven nemen. Is een bedrekje aan een groot bed goed?


Eerlijk gezegd is 2 jaar en 2 maanden nog heel erg jong voor het overstappen naar een groot bed. Ik raad het ouders nooit aan om een peuter al in een groot bed te laten slapen. De meeste kinderen komen daar pas aan toe als ze ruim drieënhalf, vier jaar zijn. Kinderen die letterlijk uit hun bedje 'groeien' geven zelf ook vaak aan dat ze toe zijn aan iets anders. Het grote bed markeert dan meteen de overgang naar een grotere levensfase. Peuters zien een ledikantje namelijk niet alleen maar als een bed om in te slapen. Peuters beschouwen dit bed ook als een veilig omsloten plekje. Als ze dit te vroeg moeten verlaten kunnen ze nogal angstig worden. In een groot bed missen ze dat vertrouwde omslotene. Een bedrekje kan er dan misschien wel voor zorgen dat ze niet meteen uit bed vallen, maar het geeft niet die warme veiligheid van een ledikantje. Wat dat betreft zou ik dus nog niet besluiten om je peuter naar een groter bed te laten overgaan. En over een half jaar ook nog niet. Wacht liever af tot je kind zelf aangeeft dat hij aan iets anders toe is. En laat het voorlopig gewoon bij het oude.

Tijd voor peuterbedje?

Ik heb het idee dat mijn zoontje van 2 jaar te groot is geworden voor zijn ledikantje, want hij wordt steeds heel kwaad als ik hem in bed zet. Het is mogelijk om zijn ledikantje om te bouwen tot een peuterbedje met veiligheidsplankje. Nu is mijn vraag: is dit een geschikt moment of kunnen we beter wachten tot hij 3 jaar is?


Eerlijk gezegd denk ik dat de boosheid van je zoontje meer te maken heeft met de fase van zijn ontwikkeling dan met de grootte van zijn ledikantje. Het is aboluut niet zeker dat hij zal stoppen met zijn boze buien wanneer je zijn bedje verandert. En hij is ook nog wel jong om al in een groter bed te gaan slapen. Waarschijnlijk wordt hij boos omdat hij in de peuterpuberteit zit en zijn eigen wil aan het uitproberen is. Veel peuters willen op een gegeven moment niet meer gaan slapen als je ze naar bed brengt. Ze worden boos, beginnen te schreeuwen, klimmen uit bed of gaan andere dingen doen om duidelijk te maken dat ze echt niet willen doen wat je van hen vraagt. Ik zou je dan ook aanraden om na te gaan hoe je reageert als je hem in bed stopt. Doe je elke dag hetzelfde, of verander je van aanpak? Hoe is je uitstraling? Ben je gedecideerd of misschien wat onzeker? Een duidelijk aanpak die elke dag hetzelfde is. Het is niet erg als hij boos wordt, dat recht heeft hij. Maar als hij merkt dat je altijd hetzelfde reageert en hij toch gewoon in zijn bedje moet blijven, dan legt hij zich daar na drie weken bij neer. Dat is de periode die hij nodig heeft om te leren hoe de regels zijn. Als je hulp wilt bij je aanpak dan verwijs ik je naar de brochure ‘Slaapproblemen de baas’ die je bij het winkeltje van OPVON kunt bestellen.