's Ochtends poepen

Dankzij de slaapbrochure slaapt mijn zoontje inmiddels alweer een jaar de nachten geweldig door, maar hij is altijd erg vroeg wakker. Ik heb alles geprobeerd en volgens de methode volgehouden. Hij is op zich ook wel stil als hij wakker is, maar sinds een maand of drie moet hij elke ochtend standaard tussen 05.00 en 6.30 uur poepen. Tja, en dan weet ik het dus niet meer! Roep ik dan dat hij pech heeft? Moet ik wachten? Ik heb namelijk het idee dat het manipulatief en inmiddels aangeleerd is; hij laat soms op de dag poepjes waarvan ik zeker weet dat die aankondigen dat hij eigenlijk al zou moeten. Ik heb hem één keer gedwongen door hem op de wc te zetten tot hij poepte, maar dat voelde ook niet goed. Hij kan zelf prima naar het toilet, maar dat gaat allemaal wel net te luidruchtig waardoor zijn zusje ook wakker wordt, en mama dus toch ook veel te vroeg wakker is. En ik vind het ook vervelend als hij echt wakker wordt van het poepen, want hij redt de dag maar net nu naar school gaat. Hij is dan in de middag helemaal op. Hebben jullie een advies? Moet ik het loslaten en accepteren of moet ik de strijd aangaan?


Uit wat je schrijft krijg ik de indruk dat je heel goed in de gaten hebt waar je zoon mee bezig is. Hij kan zelf naar de wc maar hij zegt liever tegen jou dat hij moet poepen. Dat is ook begrijpelijk, want jij weet op dit moment niet goed wat je ermee aan moet. En daarmee heeft je zoontje je zwakke plek ontdekt. Je schrijft: moet ik het loslaten en accepteren of de strijd aangaan? Dat is een keuze die je zelf moet maken natuurlijk. Wat ik je aanraad is uitzoeken hoe je de blokkade uit de weg kunt ruimen waar je nu mee te maken hebt. Je zoontje kan zelf naar de wc dus daar ligt de blokkade niet. Maar als hij zelf naar de wc gaat maakt hij zo’n herrie dat zijn zusje wakker wordt en jij zelf wordt er ook wakker van. Het is zaak om een oplossing te vinden voor die blokkade. Daar zijn uiteraard allerlei mogelijkheden voor, maar het gaat erom dat jij het middel vindt waar jij zelf vrede mee hebt en waar je zoon ook open voor staat. Je kunt bijvoorbeeld afspreken dat hij op een po naast zijn bed mag poepen als hij wakker wordt van de aandrang. Je kunt met een vierjarige ook een kalender maken waarop hij elke ochtend een sticker mag plakken als het hem gelukt is zelf rustig op de po de poepen. En bij een aantal stickers mag hij een leuke activiteit uitkiezen om samen te doen. Het is van belang dat je zelf veel aandacht geeft aan die kalender, en elke sticker ceremonieel samen opplakt zodat hij ontdekt dat het hem veel positiefs oplevert als hij zelf rustig poept.


Je schrijft ook over een tweede blokkade: je vindt het voor hem heel vervelend als hij van de aandrang wakker wordt omdat hij net naar school gaat en daar erg moe van wordt. Ik raad je aan om niet bang te zijn voor het feit dat hij doodmoe wordt, maar het om te keren. Ga ervan uit dat een vierjarige de school bijna niet redt in het begin. En koppel dit fenomeen los van zijn al dan niet wakker worden met aandrang om te poepen. Zorg dat zijn dag momenten bevat waarop hij wat tot rust kan komen, of juist even lekker te keer mag gaan als hij boos en chagrijnig uit school komt. Het ene kind heeft behoefte aan even voetballen buiten, en het andere wil het liefst even op de bank hangen en lekker niksen. Zorg dus dat hij na schooltijd geen clubjes of drukke afspraken heeft maar niets hoeft. Vraag ook niet teveel over hoe het was op school maar laat hem een tijdje met rust. Als hij is bijgetankt komt de energie vanzelf weer terug.

Niet op de wc willen

Mijn dochtertje is 3,5 jaar en is de hele dag en nacht droog, maar ze doet haar ontlasting nog in haar broek en niet op de wc. Hoe kan ik haar stimuleren om het op de wc te doen?


Je dochter is al een heel eind op weg om zindelijk te worden. Veel kinderen beginnen met zindelijk worden door hun plas op te houden en op de wc te doen. Voor ontlasting is het vaak moeilijker. Dat komt een stapje later. Daar kunnen allerlei redenen voor zijn. Bijvoorbeeld doordat kinderen in een fase in hun leven zitten waarin ze het moeilijk vinden om dingen los te laten. Dat geldt zowel letterlijk als figuurlijk. Kinderen kunnen zich moeilijker ontspannen, en daardoor lukt het niet zo goed om de ontlasting los te laten op de wc. Maar ze vinden het ook moeilijk om dingen met anderen te delen. Dus om symbolisch dingen los te laten. Je kunt je kind helpen die stap te maken door haar te stimuleren koekjes uit te delen, of door haar te leren activiteiten samen met anderen te doen. Wat ook goed helpt is je kind helpen zich te ontspannen door bijvoorbeeld massage, door lekker in bad te liggen, of door te gaan zwemmen. Kinderen leren ook zich te ontspannen door te spelen met materialen die ze kunnen vervormen, waar ze mee kunnen kliederen. En daar zijn allerlei mogelijkheden voor: klei, brooddeeg, vingerverf, maar ook modder, zand en water. Vertel haar niet waarom je haar zo laat spelen, maar plan elke dag een vast moment waarop ze zich op deze manier mag ontspannen. En dat is nog leuk ook!


Verder zou ik geen aandacht schenken aan het fenomeen ontlasting. Hoe meer je dochter in de gaten krijgt dat jij graag wil dat ze op de wc poept, hoe minder ze het zal gaan doen. Kinderen ontdekken vlug wanneer ze ergens aandacht mee krijgen, en buiten dat graag uit. Dat doen ze niet expres, maar ze doen het wel. Ieder kind wil graag veel aandacht hebben. Laat haar dus gewoon in haar luier poepen als ze dat nog nodig heeft. Ga ervan uit dat het moment vanzelf komt waarop ze besluit naar de wc te gaan. Wijs haar de stapel luiers en zeg dat ze zelf een luier mag pakken als ze moet poepen. Dat kan ze al wel zelf. Daarmee leer je haar ook een beetje eigen verantwoordelijkheid aan. Ga verder niet mopperen over haar vieze billen, maar veeg de boel snel en zonder commentaar schoon. Want negatieve aandacht is ook aandacht wat peutergedrag kan versterken.

Niet op potje

Onze zoon van 4 jaar krijg ik niet op het potje of toilet als hij moet poepen. Ik heb op de website al gelezen dat we daar niet zo’n probleem van moeten maken, maar dat doe ik toch een beetje. Als hij moet, dan pakt hij zelf een luier en wordt heel boos als ik dit weiger. Niets helpt. Mijn vraag is, hoe oud moet een kind zijn om mij er daadwerkelijk zorgen over te maken en wat kan ik doen om hem te stimuleren. Hij is een koppig mannetje (wel lief hoor), maar als hij iets in zijn hoofd heeft gehaald, nou berg je maar. Ik hoop dat u mij antwoord kan geven, zodat ik hier niet iedere keer een drama van hoef te maken.


Je zegt dat je zoon een koppig mannetje is… maar als ik je vraag zo lees, dan vraag ik me af of die koppigheid ook niet een klein beetje een familietrekje is. Je klinkt namelijk zélf ook een beetje koppig. Je hebt via de website het advies gekregen er niet zo’n probleem van te maken, maar dat doe je toch wel. Je kind geeft aan dat hij zelf verantwoordelijkheid wil dragen, maar dat wil je eigenlijk niet geven. Als hij een luier pakt weiger je dat… Ik snap heel goed dat je gedrag voortkomt uit bezorgdheid over de ontwikkeling van je kind. Maar wat je opschrijft over wat je doet klinkt ook een klein beetje als een voortdurende strijd. Je wilt misschien heel graag alles zo laten lopen als jij in je hoofd had. Je wilt je kind graag zelf zindelijk maken. Maar je zoon laat met zijn hele gedrag zien dat hij dát niet wil. Hij is zelf een persoontje en wil zijn ontwikkeling zelf doormaken. Hoe goed je het ook bedoelt, ik verwacht niet dat het je zal lukken je zoon zindelijk te krijgen als je op deze manier door gaat. De strijd zal zich alleen maar meer ‘vastzetten’. Ik zou je daarom willen aanraden om goed bij jezelf na te gaan waarom je het zo moeilijk vindt om dit zindelijkheidsprobleem van je af te zetten. Je wilt van mij weten wanneer je je daadwerkelijk zorgen moet gaan maken. Dat is niet zo gemakkelijk te zeggen. Dat een kind van vier jaar nog moeite heeft met poepen komt regelmatig voor. En over het algemeen gaat het gewoon vanzelf over. Maar… dan moet je als ouder ook de kunst verstaan om het wérkelijk los te laten. En dat is voor jou nu juist het probleem. Daarom raad ik je aan om eens een paar gesprekken met een pedagoog te voeren over dit onderwerp. Probeer dan eens na te gaan waarom het je zo hoog zit dat je zoon nog in een luier wil poepen. Als je er achter komt welke blokkades je in de weg zitten kun je daar ook iets aan verhelpen. Als je bijvoorbeeld bang bent voor de mening van de school, dan kun je dat beter voor zijn en een gesprek met de leerkracht aanvragen over hoe je het gezamenlijk kan aanpakken. Als een school vooraf wordt geïnformeerd zal er altijd meer begrip zijn dan wanneer een juf plotseling met een kind dat in zijn broek poept wordt geconfronteerd. Als je iets geregeld hebt om je blokkade op te lossen kun je het probleem ook echt los gaan laten en je zoon zijn eigen verantwoordelijkheid geven. Hoe langer jij je opstelt als de moeder die alles voor hem regelt op zindelijkheidsgebied, hoe langer hij zich enerzijds zal blijven afzetten en anderzijds zich als baby blijven gedragen. Doorbreken die vicieuze cirkel dus. Dat is mijn advies.