Opvoedingsvragen

Hoe ga ik om met haar eenkennigheid?

Mijn kindje is 4,5 maand oud en zeer eenkennig. Ze begint meestal ’s avonds als ze moe is vreselijk te huilen en te krijsen. Vooral als ze bij iemand anders dan mama zit. Ze is ogenblikkelijk stil als ze weer bij mij is. Dan gaat ze lachen en babbelen met een ander. Nu ben ik niet echt een ‘moderne’ moeder. In die zin dat ik momenteel helemaal niet werk en 7 x 24 uur per week voor haar zorg. Verwen ik haar op die manier teveel? Is dit ongezond? Hoe kan ik er het beste mee omgaan?

Je hebt een aantal vragen tegelijk. Je schrijft niet precies je eigen probleem is met het huilen van je dochtertje. Maak je je zorgen om haar gedrag bij anderen? Of krijg je misschien commentaar over haar huilen en vind je dat vervelend? Of is het erg veel voor je om altijd beschikbaar te moeten zijn omdat je dochter het bij niemand anders naar de zin heeft? Al die vragen zijn weer een beetje anders en hebben een ander antwoord nodig. Misschien is het antwoord dat ik geef dan ook niet precies wat je zoekt. In dat geval raad ik je aan je vraag iets specifieker te maken.

Elk kind is anders

Je schrijft dat het niet zou moeten horen maar dat je dochtertje al een maand lang erg eenkennig is. Misschien past je dochtertje niet in het ontwikkelingsboekje waarin staat dat kinderen pas rond acht maanden eenkennig worden. Maar dat betekent niet dat je kind zich niet normaal gedraagt. Alle kinderen hebben een ander karakter en andere ervaringen. En die spelen net zo’n grote rol als de ontwikkelingsfasen.

Eenkennig gedrag kan elk kind op elke leeftijd krijgen

Misschien is jouw dochtertje gewoon graag bij haar moeder. En uit wat je vertelt ziet ze je ook erg veel. Dan is het helemaal niet vreemd dat ze er moeite mee heeft bij iemand anders op schoot te zitten. Dat heeft niet te maken met ‘verwennen’ maar met een gewenning. Een baby verwennen dat kan gelukkig niet. Want dat zou betekenen dat je je kind een overdosis aan veiligheid zou geven. En veiligheid kan er voor zo’n kleintje nooit genoeg zijn. Maar wat wel kan, is dat een baby gewend raakt aan bepaalde personen in zijn omgeving. En als jij als moeder heel veel bij haar bent is het logisch dat ze je meteen mist wanneer je er niet bent.

Je vraagt of dit ongezond voor je kind is. Ook daarop kan ik zeggen: nee hoor. Dat hoeft niet ongezond te zijn. Als een kind altijd zijn moeder in de buurt heeft, weet hij in ieder geval zijn veilige haven te vinden. Wat natuurlijk wél van belang is, is hóe je met je baby om gaat. Want baby’s, ook baby’s van 4,5 maand, hebben enerzijds bescherming en veiligheid nodig, en anderzijds hebben ze het nodig om op onderzoek uit te gaan. Zorg dus dat je baby dingen kan ontdekken, in zijn eigen tempo en op zijn eigen manier. Perk haar niet teveel in. Dan komt het wel goed met haar ontwikkeling!

Een vermoeide baby gedraagt zich niet optimaal

Tenslotte: je schrijft dat je dochtertje voornamelijk eenkennig is, wanneer ze ’s avonds moe is en dan bij iemand op schoot gezet wordt. Dat is heel logisch. Een baby die moe is, voelt zich namelijk niet optimaal. Die wil gewoon het liefst op schoot bij mama. Ook grotere kinderen vertonen dat gedrag. Ze hebben ’s avonds geen energie meer genoeg om vreemde mensen ‘aan te kunnen’. Ga dus gewoon in op de behoefte van je baby. Laat haar ’s avonds lekker bij jezelf op schoot zitten. Vanuit die veilige positie kan ze andere mensen bekijken zolang ze daar interesse voor heeft.