Opvoedingsvragen

Elke maaltijd is een strijd

Mijn zoontje (8 maanden) begon een maand geleden met vast eten. Maar hij krijgt nu ook nog borstvoeding. Hij at tot vorige week nog redelijk wat fruit en groentepap, maar hij eet nu weer een stuk minder. Zodra hij de lepel ziet, sluit hij zijn mondje. Hij wil gewoon niet. Ik raak dan in paniek en push hem teveel. Ik probeerde hem met speelgoed, een tablet, mijn telefoon, etc. over te halen om toch te eten. En niets helpt. Als we aan tafel zitten wil hij ook van ons bord eten. Maar als er te grote stukken in zijn pap zitten gaat hij al kokhalzen. Ik word er zo verdrietig van. Ik weet niet meer wat ik moet doen. Ik voel me echt een slechte moeder.

Probeer jezelf niet te zien als slechte moeder

Je frustratie is heel begrijpelijk. Probeer het gevoel van een slechte moeder te zijn van je af te zetten. Je bent juist heel bezorgd als moeder omdat je het allerbeste voor je kindje wilt. En dat is heel goed en belangrijk voor je baby. Je kind voelt ongetwijfeld aan dat jij er altijd voor hem bent, en dat hij zich bij jou veilig kan voelen. Dat gevoel moet je als moeder vasthouden. Daar gaat het om. Een kind dat zich zo veilig voelt bij zijn moeder gaat echter op een gegeven moment ook experimenteren. Hij ontdekt de wereld om hem heen, en dat betekent dat hij ook gaat ontdekken dat er allerlei soorten voedsel zijn die hij kan eten, én kan uitspugen. Je ziet vaak dat kleintjes die iets nieuws krijgen dat eerst meteen weigeren, of weer uit hun mondje nemen en ermee gaan smeren of kliederen. Op die manier ontdekken ze de samenstelling van het nieuwe voedsel en ook de smaak gaan ze langzaamaan herkennen.

Je baby vindt het eten interessant

Dus ook al wil jij dat iets meteen naar binnen gaat omdat het gezond is en vitamines bevat, het is voor je baby belangrijk dat hij de tijd krijgt om zijn nieuwe voedsel eerst grondig te onderzoeken. Geef hem dus wat op een lepeltje, of smeer een beetje op een bordje of op het schone blad van zijn kinderstoel, en laat hem daarmee lekker kliederen. Ga er niet vanuit dat hij het opeet, maar dat hij het moet ontdekken. Uiteindelijk, als hij helemaal uitgeëxperimenteerd is, gaat hij ontdekken dat het eten best lekker is en dat hij honger heeft. Als een kindje echter voordat hij eraan toe is om eten echt door te slikken ontdekt dat er allerlei spannende activiteiten gebeuren rond het eten, dan wordt hij weer afgeleid van het eten, en ontdekt hij dat het veel leuker is om iets niet te willen hebben.

Tablets, telefoons of speeltjes leiden af

Je schrijft dat jullie van alles aanbieden, een tablet, telefoon, et cetera. En dat zorgt ervoor dat hij het een reuze spannend spel vindt om niet te willen eten. Hij weet niet dat hij voedsel nodig heeft. En waarschijnlijk krijgt hij met de borstvoeding ook veel nog voedingsstoffen binnen. De noodzaak om het vaste voedsel te nemen is er daarmee voor hem niet zo groot.

Maak samen duidelijke afspraken

Mijn advies is dan ook om samen met je partner af te spreken wat de regels zijn bij het eten. Voer een vast ritme in, mét altijd dezelfde aanpak. Zo lang je het ene moment op deze manier afleidt en het andere moment op een nieuwe manier blijft het veel te spannend voor je kind om te weigeren. Dus: eten op dezelfde plek, op dezelfde manier en je zegt en doet altijd hetzelfde. Dan went je kind aan de manier van eten.

Zorg dat het eten ‘gewoon’ wordt

Trek het je niet aan als je kindje het voedsel weigert, maar biedt gewoon de volgende maaltijd weer iets aan. Verwacht niet dat je kind snel aan de nieuwe situatie went, want dat duurt bij een kind zeker drie weken. Maar ga ervan uit dat de vaste regelmaat je grootste bondgenoot is bij een eetprobleem. Bedenk daarbij dat jij van alles kunt willen en doen, maar dat je kind het is die het eten werkelijk moet doorslikken. Dat kun jij niet voor hem doen. En daarmee heeft hij wat dat betreft de macht in handen.

Jouw taak is het eten zo duidelijk en eigenlijk zo saai te maken dat hij geen reden meer heeft om te blijven weigeren. Dat is lastig als je bezorgd bent. Daarom is het van belang om uit te zoeken waar je bezorgdheid vandaan komt. Maak je je bijvoorbeeld zorgen om zijn gezondheid of gewicht, ga dan naar de huisarts of consultatiebureau arts en laat je kindje onderzoeken. Als die aangeeft dat je kindje voldoende groeit, dan is het makkelijker om je bezorgdheid op zij te zetten.