Opvoedingsvragen

Dat huilen maakt me onzeker

Ik heb een kindje van 10 maanden. Ze huilt heel vaak als ik haar in haar bedje leg. Ik vind dit zelf heel vervelend en word er onzeker van. Ik vraag me af of het slecht is een kindje te laten huilen, wanneer het wel moe is, maar nog niet wil gaan slapen? Zo nee, hoe lang kan je een kindje laten huilen? (ik bedoel als de poepbroek schoon is, het buikje vol en je hebt geen reden om aan te nemen dat ze pijn heeft…). Eerst liet ik haar altijd maximaal (met moeite) ongeveer tien minuten huilen, maar dit lijkt niet te werken, want ze huilt nu vaker als ik haar op bedje leg, dan wanneer de oppas haar op bedje legt (als ik de oppas moet geloven). Het lijkt erop dat ze, ook wanneer mijn man haar in bed legt, beter reageert.

Ga niet aan jezelf twijfelen

Dat klinkt heel verdrietig zoals je het vertelt. Ik vind het verdrietig omdat je aangeeft dat je erg onzeker bent over je moederschap. Het lijkt of je vindt dat de oppas en je partner je baby beter kunnen behandelen dan jij, terwijl jij de moeder bent. Ik zou je heel graag een flinke dosis zelfvertrouwen willen geven. Want ga alsjeblieft niet aan jezelf twijfelen. Het is heel logisch dat je baby juist bij jou het hardst en het meest huilt. Dat doen baby’s niet voor niets. Die voelen jullie sterke band heel goed aan. En met een soort babyinstinct proberen ze vol overgave jouw zwakke plek te vinden.

Baby’s vinden feilloos jouw zwakke plek

Baby’s doen dat uit een soort zelfbehoud. Ze hebben namelijk hun moeder het hardste nodig om te kunnen overleven. Zelf zijn ze daartoe absoluut niet in staat. Door op jouw zwakke plek te duwen, zorgt jouw baby dat hij van jou veel aandacht krijgt. En die aandacht wil hij nu eenmaal veel liever van jou krijgen dan van de oppas, en zélfs van je partner. Bovendien: je baby heeft ontdekt dat jouw zwakke plek haar huilen is. Als zij huilt word jij onzeker. Dus ga je misschien wel steeds op een andere manier troosten, of ga je steeds checken of er niets iets aan de hand is… en dat vindt jouw baby dus prima. Zij wil graag dat je komt kijken. Want jij bent haar moeder.

Doe wat jij zelf het prettigst vindt

Wat ik je zou willen adviseren is: probeer niet manmoedig dezelfde aanpak te vinden als de oppas of je partner. Maar ga op zoek naar hoe je het zélf het prettigst vindt. Heb je er moeite mee je baby langer dan tien minuten te laten huilen, dan moet je dat ook niet doen. Jij wordt er gestrest van en je baby voelt jouw spanning aan en wordt daar ook weer gespannen van. En dan gaat zij juist harder huilen. Heb je juist het gevoel dat je baby best wat langer kan doormopperen voor zij in slaap valt, maar voel je je gedwongen om naar haar toe te gaan omdat iemand vertelde dat je maximaal tien minuten mag laten huilen… dan kan dit hetzelfde negatieve effect hebben op je baby. Zij voelt jouw spanning, jij staat gestrest naast het bedje… en zij huilt langer door.

Een paar adviezen:
  • ga op je intuïtie af.
    Je gevoel is je beste raadgever. Als je voelt dat je bij je baby wilt gaan kijken, dan doe je het gewoon. Heb je het gevoel dat je haar langer kunt laten huilen, dan probeer je dat gewoon uit.
  • ga ervan uit dat je baby huilt omdat ze nijdig is wanneer je haar in bedje legt.
    Ze huilt niet omdat ze zich onveilig zou voelen of zo. Die veiligheid heb je haar in al die maanden allang gegeven. Maar zij vindt het bij jou heel gezellig, en zodra je haar in bed legt laat ze merken dat ze daar geen trek in heeft. Als je haar huilen ziet als pure nijd, is het vaak veel gemakkelijker ermee om te gaan, dan wanneer je denkt dat ze heel verdrietig of angstig is.
  • vind je het moeilijk om na te gaan wat je baby voelt en wat ze nodig heeft?
    Ga dan eens een tijdje naast haar liggen als ze op de grond op een boxkleed ligt. Probeer te kijken door haar ogen, te luisteren naar wat zij hoort. Probeer te voelen of het warm is in de kamer of koud, of het ergens tocht misschien, of er interessante dingen in de omgeving zijn… Dat alles geeft je heel veel informatie over het leven van je baby, dat je vooral ook goed kunt gebruiken wanneer je haar in bed moet leggen.
  • last but not least:
    Laat je nooit onzeker maken doordat anderen hun eigen manier hebben met jouw baby. Manieren van anderen zijn niet per definitie beter. En de duur van het huilen is wat dat betreft geen maatstaf. Kinderen mogen best huilen. Het is hun enige manier van communicatie in het begin van hun leven. Wat dat betreft kun je gerust tegen je baby zeggen: ‘Jij wil niet naar bed, dat hoor ik. Jij bent boos. Nou je mag best huilen hoor. Je hoeft niet te willen. Maar het gebeurt toch.’ Jij straalt dan kordaatheid uit, en je geeft je baby toestemming om te huilen. Zo lang en zo hard ze wil. En als alle woede eruit is gehuild, dan komt de slaap vanzelf ook wel.