Opvoedingsvragen

Iedereen zit nu thuis vanwege Corona en hoort mijn baby huilen. Wat moet ik doen? (12 april 20)

Door de hele Corona toestand word ik steeds gespannener en mijn baby huilt steeds vaker. Mijn buren riepen al iets over het balkon toen de deuren open stonden vanwege het mooie weer. Maar dat maakt mij alleen maar extra zenuwachtig.

Wat is dat een moeilijke situatie voor jou. Het is al moeilijk genoeg als je baby veel huilt en je het gevoel hebt dat je je kindje moeilijk kan troosten. Als daarbij ook nog eens de Corona crisis komt en je buren gaan reageren op het gehuil wordt dat natuurlijk allemaal te veel voor je emoties.

Vandaag zit iedereen in de tuin of op het balkon.

Deze Paasdagen is het prachtig weer, net zoals de laatste dagen het geval al is. En dat lokt mensen naar buiten. Omdat Rutte heeft verzocht om niet weg te gaan, proberen veel mensen het in de tuin of op het balkon gezellig te maken. En dat betekent ook dat je veel meer van elkaar hoort dan wanneer het slecht weer is.

We moeten accepteren dat deze overlast van de buren ook bij Corona hoort.

Op twitter komen geregeld klachten van mensen langs over de vuurkorven bij de buren, of de harde muziek. En ook terwijl ik dit zit te schrijven klinkt vanuit de overburen muziek die ik niet echt goed weet te waarderen. Daar kun je je over zitten opvreten. En je kunt ook besluiten dat het nu eenmaal bij alle ongemakken door het Corona-virus hoort. Ook hier moeten we doorheen met zijn allen.

Breng je buren even een berichtje.

Probeer je dus niet te laten beïnvloeden door wat de buren eventueel kunnen horen, want dat helpt je zeker niet bij het huilen. Wat je wel kunt doen is je buren even laten weten dat je snapt dat je baby overlast kan veroorzaken. Doe een kaartje bij ze in de bus, of leg een bosje bloemen voor de deur met een berichtje erbij. Zo’n gebaar zullen ze vast en zeker waarderen, en jij kunt daardoor wat geruster zijn wanneer je baby huilt.

Jouw baby voelt het als jij gespannen en onzeker bent.

Wat het huilen van je baby betreft: het is goed mogelijk dat je met je baby in een soort vicieuze cirkel terecht bent gekomen. Baby’s zijn gevoelsdiertjes en jouw kindje zit met honderden onzichtbare draadjes aan jou vast. Met al die draadjes tast hij jouw emoties af. Je baby heeft veiligheid en warmte, eten en geruststelling van jou nodig, en als hij aanvoelt dat jij gespannen bent, dan begrijpt hij dat niet goed.

Steeds een andere aanpak om te troosten werkt niet.

Alles wat een baby niet goed begrijpt kan hem uit evenwicht brengen. De ene baby is sneller uit evenwicht dan de andere en zal misschien wat harder gaan huilen. Als jij op jouw beurt gespannen en nerveus wordt omdat je baby huilt en je bijvoorbeeld bang bent dat de buren er last van hebben kun jij weer anders gaan reageren dan je bedoeling is. Misschien probeer je iets anders uit in de hoop dat je baby gaat stoppen met huilen. Die andere aanpak dan jouw normale manier van troosten maakt jouw baby weer onzeker, want het is nieuw en gek en hij snapt het niet goed.

Soms ga je dan nét iets harder zingen of sneller wiegen.

Wat ook gebeurt wanneer een baby veel huilt is dat je misschien zo nerveus wordt dat je nét iets harder gaat wiegen, iets scheller gaat praten, of het tempo van het wiegeliedje opvoert. Jouw spanning wordt voor je baby daardoor erg voelbaar, en in plaats van in slaap gesust worden, neemt het huilen juist toe. Kortom: spanningen zijn niet de beste raadgever als het om het sussen van een baby gaat.

Huilen is de taal van een baby, zo praat hij met je.

Wat kun je dan wel doen? Ten eerste: wees niet bang voor het gehuil, maar ga ervan uit dat het nu bij de Corona crisis hoort. Iedereen heeft zijn eigen ongemakken en narigheid, en dit is die van jullie. Accepteer het en besluit dat je baby via zijn gehuil tegen jou probeert te ‘praten’. Een baby kan nog niet vertellen wat eraan schort, hij kan dit alleen maar via huilen zeggen.

Geef je baby toestemming om te huilen.

Reageer op hem alsof hij tegen je praat en probeer het huilen niet te stoppen, maar laat hem zijn gang gaan en praat terug. Zeg bijvoorbeeld: ‘Nou jij moet echt even hard huilen lieve schat, dat zie ik aan je. Je loopt helemaal rood aan. Nou als die boze broebel uit je buikje moet, dan moet dat nu even. Huil maar door’. Wat er gebeurt als je zoiets tegen je kind zegt is, dat je toon zich aanpast aan wat je zegt.

In je stem klinkt de zachtheid door als je zo praat.

Als je accepteert dat het huilen erbij hoort dan geeft dat ontspanning bij jezelf. Als je bovenstaande zinnetjes zegt, laat je in je stem doorklinken dat je je baby accepteert en ook dat alles goed is. Je wordt daarmee weer zijn veilige ouder. En dat is voor een baby het allerbelangrijkste. Natuurlijk is het niet de toverstaf waarmee het huilen van jouw baby plotseling zal stoppen. Maar het kan je helpen uit de vicieuze cirkel te stappen van steeds meer uitproberen en gespannen afwachten tot je baby stopt met huilen.

Als volwassenen chagrijnig zijn, moeten ze dat gevoel ook kwijt.

Misschien helpt het om de vergelijking te trekken met jezelf als volwassene. Als iets je dwars zit, bijvoorbeeld in de relatie met je partner, dan kun je het soms wel een tijd volhouden om je boosheid in te houden, maar op een gegeven moment kan het enorm helpen als je je hart even flink kunt luchten. Daarna komt dan de ontspanning.

Kies één manier om te troosten en vertraag.

Met een baby die veel huilt kan het ook zo werken. Soms moet dat gespannen gevoel er gewoon uit. En daarna kan pas rust komen. Wat ik je verder aanraad: kies niet steeds een andere manier om je baby te troosten, maar reageer altijd op precies dezelfde manier. Probeer daarbij ook je handelen traag en rustig te houden. Dat kan met een wiegeliedje, of met zachte woorden en aaien, of … maakt niet uit hoe, maar als je steeds hetzelfde doet en zegt zal je baby wennen aan die aanpak en dat geeft hem ook houvast en veiligheid.