Opvoedingsvragen

Ze wil niet alleen slapen

Hoe krijg ik mijn dochter (11 maanden) in slaap? Ze is een zeer vrolijke, alerte en actieve baby. Ze weigert alleen te gaan slapen, ook al is ze duidelijk moe. Dit begon met drie maanden. Als ze begint met gapen, oogjes wrijven, huilerig worden, dan leggen we haar in een slaapzakje in bed. Zodra je de deur uit bent begint ze met krijsen en staat ze op. Dat komen we terug, pakken haar op, kalmeren haar en leggen haar rustig neer. En dan begint ze toch weer te krijsen. Ze blijft stil (en houdt mij in de gaten) zolang ik in haar kamer blijf, anders begint ze met huilen. Dit ritueel duurt een uur en dan valt ze van uitputting in slaap. Ze slaapt pas sinds een maand ‘s nachts door (10 uur met overdag twee slaapjes van 30 tot 60 minuten). Af en toe slaapt ze ineens twee tot drie uur achter elkaar en is ze bijna niet wakker te krijgen. Ik heb tot voor kort borstvoeding gegeven op verzoek en overdag is er nooit een vast ritme geweest; alles op de behoefte van de baby. In de avond gaat ze wel altijd rond 19.00 uur naar bed. Ze slaapt op onze kamer. Na de fles van 23.00 uur is in slaap vallen geen probleem en dan ziet ze ons ook in bed liggen. Ik ben zelf redelijk uitgeput inmiddels. 

Je dochter is gewend geraakt aan een bedtijdritueel

Wat me opvalt aan je mail is dat je de situatie beschrijft als een probleem dat is ontstaan bij je dochter toen ze drie maanden oud was. Zoals ik het lees denk ik echter niet dat je dochter dit als een probleemsituatie ervaart. Voor haar is er een duidelijk bedtijdritueel waar ze aan gewend is. Terwijl jij misschien hoopt dat ze in slaap zal vallen terwijl je naast haar zit, lijkt zij de ervaring te hebben dat ze vooral niet in slaap moet vallen, want dan blijft mama langer naast haar. Omdat je aangeeft dat ze je in de gaten houdt kan het zelfs zo zijn dat ze aanvoelt dat zij de baas is over de situatie.

Zolang zij jou in de gaten houdt blijf je. Zodra je weggaat moet zij gaan huilen en dan kom je terug. Het is heel begrijpelijk dat jij als ouder hiervan uitgeput raakt. Het is dan ook tijd dat jij de touwtjes in handen neemt en je baby duidelijk maakt dat het niet uitmaakt hoe zij zich gedraagt, maar dat jij bepaalt hoe het bedtijdritueel eruit ziet. Dat betekent dat je niet op haar kamer moet blijven in de hoop dat ze dan stil wordt, want dat is voor beide partijen geen goed uitgangspunt. Geregeld even naar haar toe gaan zoals je doet is prima. Geef daarbij geen extra aandacht, en leer haar dat je steeds weg gaat, maar ook altijd terugkomt.

Mijn advies: Kies voor de kiekeboe-methode.

Dat is het uitgangspunt van de kiekeboe-methode. Door zo’n aanpak leer je haar dat zij zelf in slaap kan vallen en dat ze daar jouw hulp niet bij nodig heeft. Kleine kinderen kun je helaas nog niet vertellen hoe regels in huis zijn, dat zal ze moeten ervaren door steeds weer de herhaling van de aanpak. Besluit je dus voortaan niet meer op haar kamer te blijven, dan zul je merken dat zij zich daar niet bij neer wil leggen. Ze zal heel boos worden, misschien nog wel tegendraadser dan je tot nu toe gewend bent. Want zij heeft geen behoefte aan een verandering, dat is iets wat jij als ouder nodig vindt. Het is mijn ervaring dat het zeker drie weken duurt voor een klein kind in de gaten heeft dat er andere regels gelden die blijven gelden, wat zij ook doet. En dat betekent dat jij als ouder een goed uithoudingsvermogen nodig hebt.

Wat zijn je blokkades?

Je schrijft dat je inmiddels redelijk uitgeput bent. Het is dan ook van belang dat jij eerst zorgt dat je kunt bijtanken voor je een aanpak start die zo anders is dan je baby gewend is. Er kunnen ook nog andere zaken meespelen die als blokkade functioneren. Deze staan in de weg wil je een aanpak goed kunnen doorzetten.

Ik raad je aan de brochure ‘Slaapproblemen de baas’ te bestellen.

Daarin staat een heel gerichte handleiding waarmee je kunt achterhalen of er bij jezelf nog meer blokkades zijn, welke aanpak het beste past bij jou en je kind en hoe je zo’n aanpak goed kunt doorzetten.

De kiekeboemethode staat er in beschreven, maar je kunt ook voor een andere aanpak kiezen. Wat namelijk van groot belang is: het is niet zozeer wát je gaat doen, maar hoe consequent en daadkrachtig je die aanpak doorzet. En dat kan alleen als je volledig overtuigd bent van je aanpak en er helemaal achterstaat, hoe je baby ook gaat reageren. Alleen dan zul je dit kunnen volhouden.