Opvoedingsvragen

Mijn zoontje spuugt als hij niet wil gaan slapen

Mijn zoontje is 3,5 maand te vroeg geboren. Hij is nu 1jaar en 2maanden maar eigenlijk is zijn leeftijd 11 maanden. Soms vinden we het moeilijk om te kijken welke leeftijd hij is. Vooral met slaapgedrag.
Hij is een hele lichte slaper. Hij wordt regelmatig wakker ‘s avonds Soms 3-4 keer, dan doen we de speen erin als dat lukt en anders halen we hem eruit even koekoeken en dan weer terug in bed. De afgelopen periode wordt hij ook weer ‘s nachts wakker. Overdag gaat slapen ook moeizaam. We zijn nu naar 1 slaapje overgegaan. Als hij niet wil slapen stopt hij zijn hand in zijn mond en moet hij spugen of hij maakt een poepluier voor aandacht. Hij wordt dus regelmatig uit bed gehaald, maar ik kan hem niet in zijn poep of kots laten liggen. Hoe kunnen we het beste zowel ‘s nachts als overdag met zijn slaapgedrag omgaan?

Het is van een afstand natuurlijk moeilijk te zeggen op welke leeftijd jouw kindje qua ontwikkeling zit vanwege het feit dat hij te vroeg geboren is. Ik kan alleen aangeven hoe slaapproblemen zich over het algemeen ontwikkelen en wat je daar als ouders aan kunt doen. Daarbij maakt het vaak niet zo heel veel uit of een kind drie maanden ouder of jonger is. Je kunt over het algemeen zeggen dat bij het ontwikkelen van slaapproblemen van belang is hoe lang het probleem al speelt. Als een slaapprobleem net begint, bijvoorbeeld minder dan twee weken geleden gestart is, dan kun je geregeld nog achterhalen wat de oorzaak daarvan is.

Soms is er voor een slaapprobleem een directe oorzaak aan te wijzen

Als je kind ziek was bijvoorbeeld kan hij tijdelijk van slag zijn en niet meer goed inslapen. In dat geval is het goed om na te gaan welke veranderingen er zijn gekomen doordat je kind ziek was. Misschien is je bedtijdritueel veranderd, of heb je hem bij je in bed genomen. Al deze dingen zijn voor een kind misschien zo fijn dat hij het graag zo wil houden. Je kunt hem dan weer terugbrengen in zijn eigen ritme door het oude vertrouwde ritueel weer in te stellen, of hem weer in zijn eigen veilige bedje te leggen. Hij zal dat even niet leuk vinden, maar als je heel duidelijk en rustig blijft met een uitstraling: je bent niet meer ziek, alles is goed, dan zal hij de situatie ook herkennen.

Duurt het slaapprobleem langer dan twee weken, dan speelt gewenning mee

Echter, duurt een slaapprobleem al langer dan twee weken, dan is er naast de oorzaak iets anders aan de hand: je kind is gaan wennen aan het vaak wakker worden of de aandacht die hij krijgt. En een kind wil zich dan niet zo een twee drie neerleggen bij minder aandacht of een minder leuke situatie. Hij wil liever juist nog veel meer. En wat je ook probeert om je kind in slaap te brengen, al die dingen die je doet zorgen er juist voor dat je kind morgennacht nog veel meer aandacht verwacht. Je gaat dus in feite de verkeerde kant uit. Hoe het precies bij jullie zit kan ik niet goed uit je e-mail halen, maar het lijkt erop dat je kind aan zijn nieuwe slaapritme gewend is. Wil je zoiets doorbreken, dan heb je een lange adem én een heel kordate uitstraling nodig. Uit jouw verhaal maak ik op dat dit voor jullie lastig kan zijn.

Blokkades houden je tegen om het slaapprobleem goed aan te pakken

Je schrijft namelijk dat je kindje af en toe zijn handje in zijn mond steekt om over te geven of een poepbroek maakt als hij moet gaan slapen. Omdat jij niet wil dat hij in zijn eigen vuil ligt ga je er steeds heen om hem aandacht te geven. Het is heel begrijpelijk dat je dit doet, maar tegelijkertijd heb je je kindje de boodschap gegeven dat hij vooral door moet gaan met overgeven en poepen, want dan komen papa en mama naar je toe. Je zorg rond het overgeven en poepen werkt daarom als een blokkade. Als er sprake is van blokkades kun je een slaapprobleem niet aanpakken. Want het houdt een gerichte aanpak tegen. In de brochure ‘Slaapproblemen de baas’ die je via deze website kunt bestellen, kun je lezen hoe je om kunt gaan met blokkades. Het kan namelijk ook zijn dat er nog meer meespeelt wat je tegenhoudt om een gerichte aanpak in te voeren. Je schrijft bijvoorbeeld dat je niet weet welke leeftijd je kind eigenlijk heeft. Misschien is je zorg hieromtrent ook een vorm van een blokkade. Daarom raad ik je aan om, voordat je een aanpak op basis van Slaapproblemen de baas gaat starten, eerst contact op te nemen met je kinderarts, je huisarts of het consultatiebureau. Bespreek jullie zorg en geef aan dat het je in de weg zit bij het aanpakken van het slaapprobleem. Als je medisch weet dat er niets aan de hand is en je gerust je aanpak kunt starten, dan is de weg vrij voor het starten van een slaapaanpak.