Opvoedingsvragen

Hij is doodop van het huilen, maar blijft wakker

Mijn zoontje (5 mnd.) wil sinds twee weken opeens alles zien, alles aanraken en overal zijn. Hij kan sinds een week alleen van rug naar buik draaien, maar nog niet terug. Als je hem neerlegt draait hij zich vrijwel onmiddellijk om, maar na een paar minuten is hij die positie beu en begint te jengelen. Op die manier kan hij natuurlijk niet meer tevreden alleen spelen (wat hij eerst wel kon). Hij durft ook al enorm te protesteren als je hem neerlegt (deed hij eerst nooit). Ik heb er dus plotseling mijn handen mee vol. Dat is waarschijnlijk een fase waar we door moeten. Die fase heeft echter ook een invloed op zijn slaapgedrag en daar wringt het schoentje.

Hij is nooit een makkelijke slaper geweest (overdag), maar nu durft het wel eens de spuigaten uitlopen. Hoewel hij duidelijk aangeeft moe te zijn. Hoe ongezond is het om een kind lang te laten krijsen? Als ik hem na zo’n gilbeurt toch uit bed neem, is er na een paar seconden niets meer met hem aan de hand en lacht hij. Heeft hij dan gewonnen en ben ik hem aan het verwennen of heeft hij een moeilijke periode en kan hij wat hulp gebruiken? Hoe kan ik hem helpen deze hindernissen te overwinnen?

Mijn moeder beweert bovendien dat hij wel zou slapen als hij echt moe is en dat hij bijgevolg niet moe is als hij zo weent, hoewel ze zelf moet toegeven dat hij in zijn oogjes wrijft en zeurderig is. Ik moet hem volgens haar maar zolang wakker houden tot hij echt wel in slaap valt. Ik ben het daar helemaal niet mee eens, want dan geraakt hij oververmoeid, valt in slaap tijdens de voeding en wordt dan zeker weer te vroeg wakker van de honger. Bovendien heb je er niets aan om een vermoeide baby wakker en bezig te houden. Dan worden moeder én kind pas echt nijdig.

Soms vechten ze tegen de slaap

Baby’s kunnen heel goed doodmoe zijn en toch niet willen slapen. Als een baby in zijn oogjes wrijft en bijvoorbeeld rode wangetjes heeft, dan is hij duidelijk vermoeid, en zou het goed zijn als hij een dutje kon doen. Wat dat betreft raad ik je aan je eigen intuïtie te volgen en te doen wat je hart je ingeeft als je zoontje huilt. Jouw zoontje zit momenteel in een periode in zijn leven waarin hij ontdekt dat er van alles en nog wat te doen en te ontdekken is. En dat heeft nogal eens tot gevolg dat kinderen zich dan tegen de slaap gaan verzetten. Daarbij komt dat er ook kinderen zijn die een sterke wil hebben. Daar zijn ze gewoon mee geboren. Als die twee dingen samen komen, een sterke wil én de drang te ontdekken, dan is de kans groot dat je een baby hebt die zich verzet tegen de slaap.

Noteer zijn ritme een paar dagen

Je vertelt dat hij overdag nooit zoveel wilde slapen, dus de kans is groot dat het niet slapen al een beetje in zijn aanleg zit. Nu komt het er dus nog eens bovenop. Wat je kunt doen is een paar dagen lang eens zijn ritme goed volgen. Schrijf op een notitieblok op welke uren van de dag hij fris en fit is, en wanneer hij chagrijnig en boos wordt. Geef ook aan hoe hij drinkt en wanneer hij slaapt, en zo ja hoeveel. Op die manier krijg je een beeld van zijn dagritme. Bovendien kun je ontdekken wat de moeilijkste momenten van de dag voor hem zijn.

Een uitgebreid bedtijdritueel helpt

Je kunt zo’n moment dan voortaan een beetje voor zijn, door bijvoorbeeld niet te wachten tot hij over zijn vermoeidheid heen raakt, maar hem iets eerder op te pakken, wat met hem rond te lopen, zijn aandacht op wat leuke dingen te richten, hem wat dingen laten aanraken, en leuke geluiden bij maken et cetera, en hem dan rustig met een uitgebreid bedtijdritueel naar zijn bedje te brengen. Een kind dat net leuke aandacht heeft gehad kan zich vol en tevreden voelen en daardoor gemakkelijker de overgang naar de slaap maken, dan een kind dat vindt dat hij nog véél meer zou willen, maar zich gefrustreerd voelt omdat hij niet kan pakken waar hij naar reikt bijvoorbeeld.

Huilen is de taal van een baby, hij kan nog niet praten

Neem je kind dus nooit plotseling uit de box als je vindt dat hij moet slapen, ook al wrijft hij in zijn oogjes, maar maak de overgang wat geleidelijker, en doe eerst iets rustigs en gezelligs samen voor je hem in zijn bedje legt. Overigens: je vraagt hoe gezond het is een kind lang te laten krijsen. Eerlijk gezegd raad ik ouders nooit aan een kind lang te laten huilen. Een baby heeft nog geen taal tot zijn beschikking, en kan je alleen met huilen laten weten dat hij zich niet prettig voelt, wat de reden daar ook van is. Ik zou je dus willen aanraden om altijd even naar je baby toe te gaan en te kijken wat er is. Is hij zich aan het vervelen, dan voelt hij zich misschien prettiger als je een ander speeltje aanreikt, of even met hem babbelt.

Soms verveelt een baby zich

Hij geeft ook aan dat hij dat fijn vindt, want als je hem oppakt is hij weer tevreden. Daar haal ik uit dat zijn grootste frustratie kan zijn, dat jij afwezig bent, of dat hij zich verveelt. Baby’s kunnen zelf nog niet zoveel en kunnen zich ook nog niet lang op iets concentreren. Ga daarom geregeld even naar hem toe, speel hem hem, loop dan weer even weg en ga daarna weer naar hem toe. Zo leer je hem dat je steeds weer terugkomt als je wegloopt. En die ervaring zal hij heel vaak moeten krijgen, voordat hij beseft dat hij niet alleen blijft, ook al ziet hij je even niet.