Opvoedingsvragen

Ze wordt in paniek wakker

Ik troost mijn dochter (11 maanden) soms wel zeven keer per nacht!  En er zijn steeds verschillende redenen. Soms is ze haar speentje kwijt of ze wordt in paniek wakker. Aan haar huiltje horen we of het haar speentje is of iets anders. Het “iets anders” baart me zorgen. Ze wordt, meestal aan het begin van de nacht, helemaal in paniek wakker. Ze maait met haar armen, zet zich tegen mij af, is niet te troosten, wil geen speen, heeft haar ogen open en krijst de hele boel bij elkaar. Ik krijg ook geen contact met haar.

Na een minuut of tien is het over, wil ze haar speen weer en gaat slapen. Voorheen gebeurde dit eens per week, maar nu is het bijna iedere dag. Wat zou dit kunnen zijn? Hoe kan ik haar helpen? Ik voel mij zo’n slechte moeder dat ik haar niet tot rust kan brengen. Ze heeft eerder een verborgen reflux gehad wat wel na een maand of zes over was. Zou ze hier weer last van kunnen hebben?

Het zou nachtangst kunnen zijn

Als je kind absoluut niet getroost wil worden en je niet lijkt te herkennen zou het heel goed kunnen dat je te maken hebt met ‘nachtangst’. Dit komt veel bij jonge kinderen voor. De verklaring die voor dit gedrag wordt gegeven is dat een kind niet uit zijn ‘droomslaap’ of REM-slaap wakker wordt, maar uit een diepe slaap plotseling wakker schrikt. En die overgang geeft een paniekgedrag. Het aparte van deze situatie is dat het voor ouders verschrikkelijk naar is, omdat je kind niet getroost wil worden, soms erg hart huilt en zich afweert, maar dat het kind er zelf achteraf niets meer van weet.

Eigenlijk wil ze het liefst meteen doorslapen

Een nare droom kan een ouder kind zich vaak nog herinneren de volgende ochtend, of zelfs meteen na het wakker worden. Bij nachtangst herinnert een kind zich later niets meer. De behoefte is ook anders. Een kind dat uit een nachtmerrie wakker wordt zoekt de vertrouwdheid van zijn ouders juist op. Die wil getroost worden en bij je liggen. Een kind met nachtangst wil eigenlijk het liefst zo snel mogelijk doorslapen. De overgang van de diepe slaap naar de ondiepere slaap is niet goed gemaakt, waardoor je kind per ongeluk wakker is geworden, zou je kunnen zeggen.

Praat sussend en aai zachtjes

Ga het gevecht met je kind niet aan, maar praat sussend zachtjes tegen je kind. Aai zachtjes, en als je kind erg bezweet is kun je met een warm washandje het gezichtje wassen. Meestal duurt nachtangst niet lang zoals je ook aangeeft. Wees niet ongerust, probeer je kind ook niet wakker te maken. En voel je in ieder geval geen slechte moeder. Want je kunt er niets aan doen! Het is een lichamelijke situatie die bij sommige kinderen voorkomt.

Nachtangst gaat meestal vanzelf weer over

Accepteer de situatie maar zoals hij is. Over het algemeen gaat nachtangst vanzelf weer over. Soms wordt wel gezegd dat er een link kan zijn met drukke activiteiten overdag. Maar het is niet zeker of dat werkelijk zo is. Het is natuurlijk altijd de moeite waard om te kijken hoe de situatie voor je kind overdag is. Heeft ze het inderdaad wel erg druk en maakt ze spannende dingen mee, dan zou die link er dus kunnen zijn. Een beetje meer rust inbouwen kan dan goed zijn. Maar nogmaals, helemaal voorkomen kun je het waarschijnlijk niet.

Een link met de reflux zou ik zo niet kunnen aangeven. Ik ben pedagoog en geen arts dus ik kan over lichamelijke situaties geen uitspraak doen. Misschien kan de huisarts hier meer over zeggen.