Opvoedingsvragen

Ze weigert voeding

Mijn dochter van 8 maanden drinkt steeds minder. Dit begon al toen ze 3 maanden was. Alle trucjes werken niet: vaker aan de borst leggen, extra kolven… Het CB is op de hoogte. Ze groeit prima. En na 6 maanden begon ze fruit, groentehapjes, toetjes en brood te eten. Dit doet ze redelijk. Ze begint namelijk wel snel te kokhalzen door brood of stukjes eten. Ik weet dat mijn gedrag heel bepalend is voor het “weigeren” van mijn dochter.

Hoe meer ik aanbied hoe slechter het gaat. Ik maak me gewoon zo’n zorgen. Niet geheel terecht, want ze is een blije en actieve meid. Ik merk dat ik vol spanning zit en echt opkijk tegen de borst geven of flesvoeding geven. Zou ze dit echt doorhebben? Bij mijn man die zich veel minder zorgen maakt, drinkt ze namelijk net zo slecht.

Ze voelt je onrust aan

Zou ze dit echt doorhebben? Jazeker! Baby’s zitten met duizenden onzichtbare touwtjes/antennes aan hun moeder vast en daarmee tasten ze je voortdurend af. Voel jij je niet lekker? Je baby is de eerste die dat doorheeft. Heb je je aandacht er niet bij? Dan begint je baby te zeuren en te piepen. Wil je graag dat je dochter drinkt? Dan voelt je dochter je onrust en reageert daar meteen op. Door niet meer te willen drinken.

Ze doet het op haar eigen manier

Ik begrijp heel goed dat je je met deze woorden niet veel beter zult voelen. Want je bent al zo ongerust. En als ik dit er nog eens over zeg voel je je misschien alleen maar ellendiger. Echter, je kunt het ook van de andere kant bekijken. Je zorgen hebben een positieve kant. Kennelijk let je heel goed op je dochter. Kennelijk geef je haar alle aandacht die ze zo hard nodig heeft. En jouw dochter groeit en bloeit onder je aandacht. Nee, ze doet het niet op de manier die jij graag zou willen. Ze eet niet alles wat jij haar voorzet en ze drinkt niet zoveel als jij zou willen. Maar dat komt doordat jouw dochter een eigen wil en persoonlijkheid heeft. Ze doet het op haar eigen manier.

Het Consultatiebureau is kennelijk niet bezorgd

En baby’s voelen meestal heel goed aan hoeveel ze nodig hebben om goed te groeien. Het consultatiebureau maakt zich kennelijk niet bezorgd. Ik zou je willen aanraden om daar naar te luisteren. Zij zijn ervoor om je baby’s gezondheid in de gaten te houden. En mocht er iets niet goed gaan met je kind, dan zal het CB dat ook meteen tegen jou zeggen. Probeer dus je eigen angst los te laten, hoe moeilijk dat ook is. Je hebt nu eenmaal een kind dat niet gemiddeld is, en een eigen hoeveelheid drinkt en eet. Gun jezelf om met je kind naar het CB te gaan voor een extra controle als je je toch verschrikkelijk ongerust maakt. En geniet verder gewoon van je baby.

Noteer wat er goed gaat

Kijk naar dat wat ze goed doet. Schrijf dat op in een schriftje en lees het af en toe door. Hoe meer je op de positieve dingen gaat letten, hoe minder je last hebt van datgene wat je zorgen baart. Overigens: het kan nuttig zijn bij jezelf na te gaan waarom je je eigenlijk zo’n zorgen maakt om het eten en drinken van je kind. Het werkt bij jou als een soort blokkade. En zo’n blokkade zit je bij de opvoeding en verzorging in de weg. Zo’n blokkade heeft vaak een diepere oorsprong. Misschien is het voor jou goed om daar naar op zoek te gaan.

Ga naar waar je precies bang voor bent

Het kan helpen om de oorzaak te vinden door zinnetjes af te maken als: Ik ben bang dat… Of: Ik denk wel dat ze het goed doet maar… Soms speelt daar iets uit je eigen jeugd in mee. Het kan ook zijn dat een baby na de geboorte heel ziek is geweest, waardoor je je zo’n zorgen maakt. Als je de oorsprong van je zorg weet, dan kun je daar ook iets aan gaan doen. En dat helpt je om de opvoeding van je kind wat zonniger tegemoet te zien.