Opvoedingsvragen

Mijn dreumes van 19 maanden wordt ’s nachts wakker en slaapt pas 3 uur later weer.

Het voelt wat overdreven en misschien onnodig maar ik dacht laat ik toch een mailtje sturen en vragen naar een professionele mening. Onze dochter is 18 maanden en 2 weken en letterlijk vanaf dat ze 18 maanden is slaapt ze zo anders dan ervoor. Ze sliep namelijk elke nacht keurig van 7 tot half 7, echt een genot! Plots zo anders… Nu lees je van alles over slaapregressie en progressie en ik geloof daar wel in maar wat moet je doen als je kind gilt als een speenvarken als ze ‘s nachts wakker wordt en niet meer wil slapen?! En ik denk niet dat dit slaapregressie is… Maar wat wel? Ze slaapt meestal 2 nachten goed en dan 1 nacht heel slecht, wordt bijna altijd wakker tussen 12 en 1 en wil dan 3 uren niet slapen… we hebben geprobeerd om er elke 2/3 minuten heen, even geruststellen en weer weg, bij ons in bed gelegd maar dat wil ze niet en uiteindelijk zit je beneden met haar en is ze “klaarwakker” eigenlijk mega moe maar wil niet meer op bed. Mijn man en ik willen haar niet laten schreeuwen/huilen, ze raakt echt overstuur en dat voelt niet goed. Maar er moet een manier zijn toch om de tijd van wakker zijn te verkorten? Ik hoor graag of ik gewoon geduld moet hebben of iets anders zou kunnen doen!

De term slaapregressie wordt gelinkt aan een periode waarin je kind een mijlpaal in zijn ontwikkeling bereikt waarin er veel gebeurt in zijn ontwikkeling. En dat is op zich wel begrijpelijk, want als je druk bent met een groeispurt of ineens eenkennig wordt, dan heeft dat invloed op het slapen. Maar er zijn veel meer zaken die daar invloed op hebben. Dus op zich heb je nog niet veel aan dat woord alleen. Waar het om gaat is inzicht krijgen in het gedrag van jouw kind, met zijn eigen unieke karakter en ontwikkeling. En daarbij komt ook nog jouw eigen unieke gedrag en karakter als opvoeder. Die twee samen zorgen ervoor dat jouw situatie en jouw slaapaanpak een heel andere kan zijn dan die van een ouder bij jou uit de straat, ook al zijn jullie kinderen even oud en in dezelfde periode van ‘slaapregressie’.

De peuterpuberteit start rond 18 maanden.

Als we kijken naar jouw kind, dan schrijf je dat je dochter tot ze 18 maanden was de hele nacht sliep en ineens daarmee stopte. Wat je veel ziet rond die leeftijd is dat kinderen plotseling in de peuterpuberteit belanden. Een peuter maakt in feite een soort ontwikkelingssprong door op die leeftijd waarbij ze ontdekt: ik ben ik. Ik wil van alles. En ook: ik wil van alles niet. Het ontdekken van de eigen mening en het feit dat je nee kunt zeggen… dat is enorm. Stel je voor dat je helemaal niet wist dat je nee kon zeggen, dat je iets kon willen. En ineens zeg je het zomaar: ‘nee’ of doe je nee. En dan gebeurt er van alles! Kinderen vinden deze periode heel spannend, en proberen dat nee overal op uit. En het liefst natuurlijk op die personen die het meest veilig voor ze zijn: papa en mama. En dat zou heel goed kunnen meespelen bij het gedrag van je dochtertje.

De peuterpuberteit gaat vaak gepaard met slaapproblemen.

Je schrijft dat je dochtertje gilt als een speenvarken. Ga na wat jij als ouder doet als je kleintje zich zo gedraagt. Want die reactie is weer heel belangrijk voor je dochtertje. Als ze eenmaal in de smiezen heeft dat jij komt en allerlei leuke dingen met haar doet, dan zal ze de volgend nacht heel graag nog een keer flink gaan gillen. Want dat heeft effect. En kinderen willen het liefst jouw aandacht. Ook ’s nachts. En daar doen ze van alles voor. Ze hebben namelijk één groot doel in de nacht: en dat is jou naar zich toehalen als ze daar zin in hebben. De peuter voelt zich niet voor niets een kleine koning(in). Hij denkt dat hij in het centrum van de wereld staat en alles mag, en alles kan. Het is een heel belangrijke ontwikkelingsfase. Maar ook wel zwaar voor ouders!

Slaapproblemen verergeren bij steeds een andere reactie.

Wat kun jij nu doen? Je schrijft dat jullie van alles hebben geprobeerd, en dat jullie haar niet willen laten schreeuwen. Daarmee geef je al aan dat het voor je kind interessant is geworden, want de ene nacht doen jullie dit, en de volgende weer wat anders. Het gekke is, dat het voor een peuter interessant is als je steeds anders reageert, maar tegelijkertijd is het ook wat onveilig. Want hij begrijpt de situatie niet: wat gebeurt er nu eigenlijk ’s nachts? En die onzekerheid zorgt er ook voor dat ze juist wakker wil blijven. Ze wil begrijpen wat er gebeurt, er bij zijn… dus gaat ze nog harder gillen. Het komt er dus op neer dat jullie moeten gaan zoeken naar een aanpak die jullie zo goed vinden dat je het altijd, elke nacht kunt volhouden, en het zo kordaat en saai mogelijk doen.

Vind  je eigen unieke aanpak voor het slaapprobleem; dat kan echt.

Daar moet je peuter dan aan wennen, en dat zal je peuter ook doen als ze aanvoelt dat er verder geen interessante dingen meer gaan gebeuren ’s nachts. Ze zal zich hier echter eerst flink tegen verzetten, want zo zijn peuters nu eenmaal. Die leggen zich niet zomaar ergens bij neer. Ik adviseer je om de slaapbrochure ‘Slaapproblemen de Baas’ te bestellen via onze site. Die helpt je om die aanpak te vinden die in jullie unieke situatie geschikt is. Alleen dan kun je het namelijk echt goed volhouden. En na drie weken zul je merken dat je kind zich er eigenlijk vrij nuchter bij neerlegt. Zo van: ok, de regels zijn kennelijk zo ’s nachts. Dan weet ze dat. En dan gaat ze haar eigen wil misschien op iets anders richten. Dan wil ze ineens niet eten, of wil ze zonder jas naar buiten, of…. Want daar is ze peuter voor.