Opvoedingsvragen

Ze is zo druk, boos en moe

Mijn dochtertje (net één jaar) heeft ons al behoorlijk tot wanhoop gedreven. Ze huilt al vanaf de geboorte gemiddeld 18 uur per dag. Reflux, koemelkallergie, niet poepen, ziekenhuisopnames, noem maar op. Ze heeft aangepaste voeding, maagzuurremmers, laxeermiddelen en is onder behandeling van de kinderarts. Nu gaat het gelukkig al een heel stuk beter, maar ze is een temperamentvol meisje en heeft soms driftige momenten. Ze kan helaas nog steeds niet kruipen, lopen of tijgeren, maar ze kan nu wel rollen (na fysio). Ze is heel druk, vaak boos, gefrustreerd en moe! Slecht slapen, kort slapen en heel snel wakker (van elk geluidje). De nachten gaan wonder boven wonder vrij goed, maar overdag is het een drama: huilen, schreeuwen en sinds kort ook driftbuien als ze naar bed moet. We hebben haar het afgelopen jaar al zoveel laten huilen, dat ik niet weet of het nu nog werkt. Na zoveel verschillende tactieken en adviezen zitten we weer in een lastige fase. Waarom is ze zo onrustig, driftig en huilerig? Wat kan ik doen??

Natuurlijk kan ik jullie geen simpel advies geven

Als dat er was hadden jullie dat zelf allang ontdekt. Het klinkt of jullie alles geprobeerd hebben om je dochtertje te helpen. Wat ik uit je brief lees is dat je een bijzonder zwaar jaar achter de rug hebt en behoefte hebt aan rust. En juist nu komt je dochtertje weer in een nieuwe fase en weet je het niet meer. Je hebt van alles geprobeerd, je hebt van iedereen adviezen gehad en overgenomen en nog brengt het je niet verder.

Er kan van alles aan de hand zijn

Sommige eenjarigen komen plotseling in een fase terecht waarin ze zich woedend op de grond laten vallen en beginnen te krijsen. Dat zou mee kunnen spelen. Er zijn ook kinderen die zo temperamentvol zijn dat ze al snel veel meer willen dan ze lichamelijk aan kunnen. Ook dat kan een rol spelen. Er zijn kinderen die op alle prikkels om hen heen reageren en daardoor hyperactief gedrag vertonen en veel huilen en boos zijn. En er kan natuurlijk ook lichamelijk iets spelen. Omdat ik jullie dochtertje niet ken kan ik daar geen utspraak over doen.

Maar wat ik je wel aanraad is om hulp te zoeken voor jezelf

Alleen als jij rust krijgt kun je het volhouden. En als jij gestrest bent reageert je dochtertje daar ook automatisch weer met lastig gedrag op, zodat je samen in een vicieuze cirkel terecht komt. Uit wat je schrijft ben ik bang dat jullie daar al in zitten. En dat helpt je niet verder. Zoek daarom zelf steun bij een psycholoog die je kan helpen je gedachten op een rijtje te zetten over hoe jij met je gezin verder moet en wil. Daarnaast raad ik je aan zelf op vakantie of uit logeren te gaan zonder je dochtertje, om tot rust te komen en even helemaal bij te slapen. Als je niet voldoende bent uitgerust kun je niet nadenken over wat je te doen staat. Dan werkt je vermoeidheid als een blokkade en kun je geen goede besluiten nemen over de beste aanpak voor je kind.