Opvoedingsvragen

Eigen willetje

Onze dochter is ruim 14 maanden en laat duidelijk merken wat ze wel en niet wil. Op zich is daar niks mis mee en soms is het zelfs heel leuk, maar met aan- en uitkleden is het een drama. Ze wil niet op haar rug blijven liggen, maar voor een schone luier zal dit toch echt moeten. Nou hebben we aardig veel geduld met haar, maar het verschonen van haar luier wordt vaak een heel gevecht. Ze kan er compleet overstuur van raken. Wat nu het beste werkt is haar iets heel moois geven om mee te spelen en dan snel een schone luier aan. Daarna draait ze zich vaak alweer op haar buik, maar haar aankleden kan ik ondertussen zelfs als ze kruipt. Wij zijn echter bang dat we zo te veel aan haar toegeven. Haar elke keer in haar bedje leggen als ze gaan schreeuwen werkt ook niet, in bed vindt ze het prima en zodra ze niet meer op haar rug ligt is ze alweer stil. Wat is de beste methode om het zonder al te veel zweet en tranen op te lossen?

Er wordt heel wat van je geduld en je vindingrijkheid gevraagd als je zo’n eigenwijze dochter hebt. Kleine kinderen vinden het vaak erg vervelend om aangekleed te worden, omdat ze dan in hun vrijheid worden beperkt. Jullie dochtertje is in een fase waarin ze de wereld graag wil ontdekken en van alles en nog wat wil doen.

Ze voelt het letterlijk als een inperking van haar vrijheid wanneer jullie haar op haar rug leggen voor een schone luier. Dat is bijna een soort gevoel van ‘terug naar af’, terug naar de fase waarin ze nog niets kon behalve op de rug liggen. Ze wil verder en niet terug.

Jullie hebben allerlei manieren gevonden om haar af te leiden en dat is heel knap natuurlijk. Maar jullie zijn ook bang dat jullie haar daardoor teveel haar zin geven. Natuurlijk is het belangrijk dat kinderen leren dat er grenzen zijn. En ik denk dat het inderdaad wat ver gaat om een kind aan te blijven kleden wanneer ze kruipt. Want dan leert ze nooit dat ze soms even pas op de plaats moet maken.

Het is best begrijpelijk dat jullie dat doen omdat ze anders zo enorm gaat schreeuwen en een drama maakt. Maar daarmee geven jullie haar wel een machtsmiddel in handen. In feite zou je haar moeten leren: meid je mag een herrie maken, je mag schreeuwen en huilen en boos zijn… maar je moet toch af en toe een schone broek aan en dat gebeurt hier op déze plek.

Wat dat betreft zou je er een soort ritueel van kunnen maken. Zeg haar bijvoorbeeld: ‘Nu krijg je een schone broek, we zetten je daarvoor op de commode, en nu ga je eerst heel hard schreeuwen en boos zijn’. Dan wordt het een soort onderdeel van het aankleden. Je mag haar zelfs wel aanmoedigen om nóg harder te huilen en nóg harder te schreeuwen.

Als ze dat allemaal heeft gedaan merk je dat de rust toch een beetje terugkeert. Vooral als je daarin heel consequent blijft. Merkt ze aan je dat je bang bent voor het geschreeuw en het probeert te vermijden, dan is het namelijk ook veel interessanter om een drama te schoppen, dan wanneer je van papa en mama zelfs toestemming krijgt om te schreeuwen. Dreumesen voelen dat verschil heel goed aan.

Wat ik jullie verder zou aanraden is om een bepaalde plaats uit te kiezen voor het verschonen, en daar een spiegel aan de wand te bevestigen. Een spiegel is voor dreumesen heel interessant en leidt zoveel af dat je ondertussen kunt verschonen. Laat de superspannende speeltjes ook altijd op die ene plaats liggen, zodat je kind leert dat er alleen maar op de ‘verschoonplaats’ met die speeltjes gespeeld mag worden.

Op die manier perk je de vrijheid heel handig in en leer je je kind dat er een plaats en tijd is voor het verschonen. Veel succes.