Opvoedingsvragen

“Gaat dit vanzelf over?”

Onze dochter (1,5 jaar) laat ons nog steeds enkele keren per nacht opstaan. Ik besef dat dit een gewoonte is geworden, want ik kan er haast mijn klok naast leggen. Dan staat ze huilend recht in bed, roepend om ‘mama’. Mijn man of ik geven haar tutje, pakken haar even vast en melden dat we weer gaan slapen. Dan protesteert ze wel, maar als je haar neerlegt en toedekt neemt ze haar knuffel vast en hoor je haar niet meer. Tot 2 à 3 uur later… We wonen in een appartement met dunne muren, dus laten huilen om 03.00 uur ’s nachts vinden we erg lastig. Dan kost het ons minder moeite om even naar haar toe gaan zonder drama. Ik wil haar ook niet het gevoel geven dat we haar in de steek laten. Maar dan is de vraag: gaan we dit zo nog lang in stand houden of komt er een moment dat ze uit zichzelf wel gaat doorslapen?

Om eerlijk te zijn: reken er niet op dat het vanzelf wel over gaat

Juist omdat het een gewoonte is geworden heeft je dochtertje geen enkele reden om te stoppen met haar gedrag. Ze wordt gewoon na een bepaalde tijd wakker en rekent op je komst en je aandacht. Wil je dit veranderen, dan kan dit zeker. Echter, dat betekent dat je je aandacht zult moeten afbouwen op de een of andere manier. Dat kunt je doen door elke dag wat minder aandacht te geven. En je kunt dat ook doen door van de ene op de andere dag te besluiten dat ze alleen nog een aai over de bol krijgt als ze gaat huilen, en dat je haar niet meer vastpakt, toedekt, een tutje geeft etc. Want dat is allemaal extra aandacht die je dochter wakker kan houden. Dit is niet eenvoudig, want je dochter zal minder aandacht in de nacht niet zomaar accepteren.

Ze moet wennen en dat duurt zeker een week of drie

Hoe consequent je ook bent. Je schrijft dat er sprake is van dunne muren in jullie appartement en dat kan betekenen dat te maken hebt met een zogenaamde blokkade. Je hoort haar snel huilen en hebt daar last van. Als dit het enige probleem is, dan kun je het misschien vrij snel oplossen met bijvoorbeeld een paar oordoppen. Je kunt ook de ‘beurt’ verdelen waardoor een van de partners voor je peuter zorgt in de nacht en de andere lekker kan doorslapen.

Het kan echter ook zijn dat je toch meer problemen ervaart met het aanpakken van het gedrag. Maak bijvoorbeeld deze zin af:

‘Ik wil haar wel laten huilen in de nacht, maar ik ben bang dat……’

Op de puntjes komt meestal een reden te staan die je weerhoudt om door te zetten. Je schrijft bijvoorbeeld dat je haar niet het gevoel wil geven dat je haar in de steek laat. Zo’n gevoel kan ook een blokkade zijn. Het is dan belangrijk om een aanpak te kiezen waarbij je zeker weet dat je kind zich veilig blijft voelen.

Het is belangrijk om te bedenken waarom je bang bent dat je kind zich onveilig gaat voelen

Is daar een reden voor geweest in het verleden? Als je kind bijvoorbeeld in het ziekenhuis heeft gelegen kan je bang zijn dat die ziekenhuiservaring weer naar boven komt als je kind alleen in bed ligt. In dat geval kun je soms beter kiezen voor een stapje voor stapje naar je doel toe werken. Sommige ouders kiezen er dan voor om een van de twee op een matras in de slaapkamer van het kind te leggen tot het kind rustig doorslaapt. De andere ouder heeft dan rust en het kind ook. Daarna kan afgebouwd worden door steeds een stukje verder weg te gaan slapen. Maar dit is uiteraard alleen een voorbeeld.

Ik raad je aan om de slaapbrochure te bestellen bij OPVON

Hiermee kun je achterhalen wat er bij jullie een rol speelt en welke aanpak in jullie situatie het beste gaat werken. De brochure is te bestellen via onze site voor €8,-.