Opvoedingsvragen

Ze wordt steeds huilend wakker

Mijn dochter wordt vanaf ’n uurtje of twaalf huilend wakker. Heel vreemd. Ze is nu 16 maanden oud en heeft altijd goed geslapen. Nu kom ik even langs, geef slokje water en dan slaapt ze weer in. Ze huilt dan weer rond 03.00 uur. Ik hoor aan haar huilen dat ze geen pijn heeft, en ik laat haar nu al voor ’n langere periode wel ’n half uurtje huilen omdat ik consequent wil zijn. Het is alleen zo hartverscheurend om te horen dat ze zo overstuur is. Ik ben bang dat mijn aanpak niet goed is omdat ze soms dan nog harder gaat huilen. Nu haal ik haar uiteindelijk toch uit bed tot ze rustig wordt. En dan begint het hele verhaal een uur later weer. Ik wil consequent doen, maar het voelt niet goed. Wat kan ik doen?

Een paar dingen in jouw vraag vallen me op

Je hebt het er bijvoorbeeld over dat je consequent probeert te zijn. Verder zeg je dat je wel consequent wil zijn maar niet weet of je er goed aan doet. Bovendien geef je aan dat je bang bent er niet goed aan te doen om alleen een aai over de bol te geven. Het gevolg is dat je uiteindelijk na een half uur huilen naar haar toegaat en troost. Waarna het allemaal weer van voren af aan begint.

Consequent zijn is consequent zijn

Om met het eerste te beginnen. Je kunt niet proberen om consequent te zijn, want dan ben je het al niet meer. Proberen is een grote vijand van ouders is mijn opinie. Want als je iets probeert ben je eigenlijk al halfslachtig bezig. Je wilt het wel doen, maar…. Juist dat ‘maar’ zorgt ervoor dat je niet overtuigend over kunt komen naar je kind. En daarmee geef je je kind weer alle redenen om vooral dóór te gaan met huilen. Hij voelt aan dat je niet gedecideerd en kordaat bent. En dus kan er nog allerlei aandacht in zitten als hij doorhuilt. Je kind heeft inmiddels ook de ervaring dat het zo werkt. Want al laat je je kind een half uur huilen. Daarna kom je toch om te troosten.

Een klein kind heeft nog niet zo’n tijdsbesef

Hij vindt het niet erg om een half uur lang geen troost te krijgen en te moeten huilen, als hij de ervaring heeft dat je na dat halve uur wél komt troosten. Kleine kinderen kunnen het zelfs uren vol houden om te huilen in de wetenschap dat daarna de aandacht wel komt. En dat is nu exact de reden waarom ik aanraad om juist wel af en toe even naar je kind toe te gaan om te troosten. Op die manier leer je je kind aan dat jij altijd wel even komt kijken als hij huilt. Dat geeft hem vertrouwen en veiligheid. Maar je leert je kind er ook mee dat je niets bijzonders komt doen. En dat moet je dus ook niet doen. Haal je kind niet uit bed, geef geen drinken, geen schone broek, laat het licht uit… hiermee geef je hem voortdurend de boodschap dat het nacht is en dat er niets extra’s zal gebeuren.

Je kind heeft tijd nodig

Veel tijd nodig om deze boodschap tot zich door te laten dringen. En ja, in het begin zal je kind absoluut harder gaan huilen als je haar na het aandacht geven weer alleen in bed achterlaat. Want die aandacht die ze kreeg, hoe weinig het ook was, wil ze houden. Je moet haar veel tijd geven aan jouw manier van doen te wennen. En veel tijd is dus zeker drie weken lang!! Dan zul je merken dat het huilen minder wordt. Wil je je kind dus leren te gaan slapen en te blijven slapen, dan heb je een lange adem nodig, een aanpak die altijd hetzelfde is én de volle overtuiging dat je goed bezig bent. Alleen dan kun je consequent zijn en het ‘proberen’ voortaan achterwege laten.