Opvoedingsvragen

Hij blijft maar jengelen en huilen

Wij hebben 3 kinderen. Met de twee oudste meiden hebben we nooit problemen gehad. Nu hebben we een zoon van 14 maanden en hij trekt de hele dag aandacht door te gaan jengelen. Hij jengelt/huilt de hele dag door. De meiden van 6 en 9 jaar spelen daardoor steeds boven omdat ze dat gezeur van hem zo zat zijn. Wat kan ik aan dat aandacht trekken doen. Negeren of apart zetten of wat dan ook? Hij speelt nauwelijks met zijn eigen speelgoed, steeds hangt hij aan je benen en jengelt.

Je zoontje vertoont gedrag dat bij dreumesen erg vaak voorkomt, namelijk verlatingsangst. Veel dreumesen hebben hier last van. Ze hangen dan de hele dag aan je been, willen opgetild worden of jengelen voortdurend. De reden van dit ‘gezeur’ is dat ze het moeilijk vinden om alleen gelaten worden. Je kunt het zien als een soort tweede periode van ‘eenkennigheid’.

Toen je kind negen maanden oud was werd hij voor het eerst eenkennig en ontdekte dat mama bijzonder is, maar soms ook wel eens weg kan gaan. En dat maakte hem angstig. Nu is je kind zo groot geworden dat hij intussen weet dat jij af en toe weg kan gaan en ook wel weer terug komt. Maar tegelijkertijd is je dreumes ook bezig met de wereld te ontdekken.

Alles is nieuw en spannend voor hem. Waarschijnlijk is hij al bezig met lopen of kruipt nog als een razende Roeltje de kamer rond. Dat is leuk en spannend, maar het is ook een beetje griezelig. Zeker wanneer dreumesen ontdekken dat ze wat ver weg gekropen zijn kunnen ze plotseling paniekerig worden. En zo’n paniekaanval kan heel lang duren.

Soms zijn dreumesen zelfs wekenlang aanhankelijk. Dit langdurige angstige gedrag wordt enerzijds veroorzaakt door de verlatingsangst (mama komt wel terug meestal, maar… nu ook?). En anderzijds kan het ook een soort gewoonte van je dreumes worden. Want dreumesen hebben al goed in de gaten hoe jij als ouder op hun gedrag reageert.

Je schrijft dat de oudste meiden al naar boven gaan omdat ze het gejengel behoorlijk zat worden. Maar jij als moeder zult het waarschijnlijk niet zo gemakkelijk kunnen negeren. Probeer bij jezelf eens na te gaan hoe je precies op je kind reageert. Schrijf het bijvoorbeeld een paar dagen lang op.

De kans bestaat dat je zoveel aandacht aan het jengelen geeft dat je dreumes er juist langer mee door gaat. Zo zijn bijvoorbeeld veel ouders bezig met voortdurend ‘wegzet-gedrag’. Daarmee bedoel ik dat je een zeurende dreumes dan steeds van je af probeert te zetten, juist omdat hij zich zo opdringt.

Je wordt het dan gewoon een beetje zat allemaal en je wilt ook wel eens tijd voor jezelf. Maar het lastige is, dat je kind voelt dat je hem eventjes ‘kwijt’ wilt en daardoor nog heftiger aan je gaat hangen. Merk je dat jij ook met dit wegzet-gedrag bezig bent, dan is het goed om dit patroon drastisch te doorbreken.

Leer jezelf aan om je dreumes geregeld even heel intensief aandacht te geven, bijvoorbeeld door vrolijk naar hem toe te gaan en te zeggen: ‘Wij gaan iets leuks doen’. Dan kun je hem op tillen, met hem door de kamer te dansen of een spelletje met hem te doen of hem voor te lezen. Je geeft hem dan echt veel aandacht.

Ben je klaar, dan zeg je: ‘Zo, we zijn klaar, nu ga je even zelf spelen’. Je geeft hem een speeltje en je staat op en gaat iets anders doen. Met je hele lichaamshouding straal je kordaatheid uit. Dat is belangrijk. Als je kind begint te dreinen of te huilen zeg je: ‘Jij mag best even boos zijn, ga maar even boos huilen’. Daarmee geef je toestemming aan zijn gedrag, maar wind je er niet over op. En je probeert het ook niet te stoppen.

Hierdoor leert je kind dat hij mag brullen en huilen, maar dat hij daarmee niet extra veel nieuwe aandacht krijgt. Natuurlijk is het in het begin heel lastig voor je kind, daarom is het goed om te beginnen met korte tussenpozen. Je doet dan een spelletje met je kind, zet hem dan een paar minuten alleen aan het spelen. En daarna ga je weer naar hem toe voor wat extra aandacht. Zeg maar weer hetzelfde, zodat het een soort herkenbaar ritueel voor je dreumes wordt.

Ook bij het stoppen zeg je hetzelfde, zodat je dreumes langzamerhand weet waar hij aan toe is. Hij leert dan dat er een tijd is om alleen te spelen, én een tijd om met mama of papa iets leuks te doen. En dat papa en mama uit zichzelf naar hem toekomen om iets gezelligs te ondernemen. Langzamerhand zal hij hierdoor steeds minder gaan ‘claimen’. Maar het duurt wel drie weken voor dit eindelijk tot hem doordringt. Dus je moet wel goed volhouden als ouder!