Opvoedingsvragen

Hij kan niet alleen spelen

Mijn zoontje van 16 maanden kan niet goed alleen spelen. Al sinds zijn geboorte kon ik hem niet even alleen in de box laten liggen of zo. Op de crèche gaat het echt super goed, maar op de dagen dat ik alleen met hem ben moet ik de hele tijd met hem spelen en kan ik echt niets voor mezelf doen. Hebben jullie tips hoe ik hem kan leren ook (even) zichzelf te vermaken. Hij heeft voldoende speelgoed thuis, dus daar ligt het niet aan.

Je wilt je zoontje leren om zichzelf te vermaken

Maar realiseer je je ook dat je zoontje al een prachtig spelletje ontdekt heeft? Hij heeft voldoende speelgoed zeg je, maar het allermooiste speeltje noem je niet. Dat ben jij namelijk zélf. Je zegt dat je niets voor jezelf kunt doen als je met hem alleen bent. Dat betekent dat hij je goed om zijn vingertje heeft gewonden.

Hij heeft ontdekt dat wanneer hij piept of roept jij er voor hem bent

Dat is natuurlijk ook heel belangrijk in verband met zijn gevoelens van veiligheid. Maar een kind van 16 maanden kan de grens zelf niet trekken. Hij kan niet tegen zichzelf zeggen dat hij zich veilig genoeg voelt en best eventjes alleen kan spelen. Hij kan alleen nog maar méér eisen en nog meer eisen. Daarom wil hij steeds meer aandacht van jou hebben. Zolang jij op zijn eisen in gaat zal je dreumes zijn gedrag niet stoppen.

Hij vindt het prima zo

Met dat prachtige mama-speeltje. Het is dus goed om orde op zaken te stellen. Schrijf gedurende een paar dagen eens op wat je eigenlijk de hele dag voor en met hem doet. Omschrijf bijvoorbeeld wat hij precies doet om jouw aandacht te trekken. Hoe jij dan reageert, en hoelang je hem dan aandacht geeft.

Omschrijf ook hoelang hij alleen bezig is en wat hij dan doet

En hoe hij zich gedraagt als je even weg wilt gaan. Kortom, maak duidelijk voor jezelf wat er precies gebeurt als jij eigenlijk wilt dat hij alleen speelt. Hoe meer je zegt en hoe meer je voor hem doet (al is het mopperend), hoe sterker je de boodschap geeft dat hij vooral door moet gaan met zijn claimende gedrag. Wanneer je hebt ontdekt op welke momenten van de dag je kind het meeste aandacht vraagt, en hoe jij op hem reageert kun je een stappenplan maken om dit gedrag aan te pakken. Je gaat daarbij stapje voor stapje toe naar de voor jou ideale situatie.

Stel bijvoorbeeld dat je heel graag wilt dat hij een kwartier in de box speelt, dan is het logisch dat hij dat niet meteen een kwartier vol kan houden, als je voor die tijd altijd met hem aan het spelen was. In dat geval bouw je de tijd dat je met hem speelt steeds met een minuutje af en dat minuutje zet je hem dan even in de box. Daarna haal je hem er weer uit en ga je weer heel wat anders doen.

Dus je start met veertien minuten spelen en een minuut in de box

Daarna ga je dertien minuten spelen en je zet hem twee minuten in de box. Dan twaalf minuten etc. Dit is een heel strak schema, maar er zijn uiteraard allerlei variaties mogelijk. Het gaat erom dat je je kind langzamerhand aanleert om in de box te zijn. Loop maar eventjes weg om hem te laten zien dat hij echt even alleen is. Is de tijd om dan kom je vrolijk naar hem toe en zeg je: ‘Zullen we even naar buiten gaan kijken naar die rode auto?’ of iets dergelijk.

Je troost hem niet extra, want daarmee geef je aan dat hij zielig is in de box. En dat is hij niet, hij is gewoon boos. En dat mag best. Maar hij leert meteen ook dat hij soms even alleen kan zijn. En dat is een hele belangrijke prestatie. Houd er rekening mee dat voor een kind een leerproces heel langzaam gaat. Een kind leert niets van een paar dagen eenzelfde aanpak.

Een kind leert alleen wat van een aanpak die drie weken lang hetzelfde is

En pas na die drie weken is voor hem duidelijk dat je voortaan anders doet. Hou dus vol, laat je niet weerhouden door een boze dreumes. Wees je bewust van je doel en ga erop af. Hoe gedecideerde je uitstraling is, des te duidelijker het voor je dreumes is.