Opvoedingsvragen

Heeft ze een slaapprobleem?

Mijn dochter (17 maanden) wordt sinds kort gillend wakker ’s nachts. Ik ga er meestal naartoe om te troosten en leg haar weer in bed. Dan gaat ze weer over de rooie en als ik haar oppak klampt ze zich echt aan me vast. Dan neem ik haar even mee in ons bed en leg haar na 10 minuten weer terug. De ene keer gaat ze dan wel slapen met wat gehuil, de andere keer begint ze van voren af aan. Ik word daar af en toe helemaal mal van. Eerst dachten we dat de tandjes doorkwamen, en stonden er drie kiezen op springen. Maar als ik haar oppak is ze wel stil dus pijn heeft ze volgens mij niet. We hebben de 5-minutenregel. Dus 5 minuten laten huilen, dan even een kus en knuffel en weer weggaan meerdere malen herhaald. En deze ook gevarieerd, dus dan 5 minuten, dan 10 minuten en zo voort. Maar na een aantal dagen heb je dat wel gehad en leek dit niet echt een uitkomst te zijn. Is dit gewoon een fase waar onze dochter doorheen moet?

Kinderen van anderhalf kunnen last krijgen van ‘verlatingsangst’

Doordat ze al zo groot zijn worden ze heel ondernemend en gaan alles onderzoeken en bekijken. Dat is leuk aan de ene kant, maar ook griezelig. Zeker wanneer ze ontdekken dat jij niet in de buurt bent kunnen ze dan in paniek raken. Dat kan overdag gebeuren, zodat ze zich aan je been vastklemmen. Maar dat gebeurt ’s nachts ook. Je kind wordt dan wakker en merkt: ‘Help, mama is weg!’ Dus zet ze het op een gillen.

De fase kan dus inderdaad de oorzaak geweest zijn

Alleen betekent dit helaas niet dat je kind vanzelf weer rustig zal gaan slapen als de ‘fase’ voorbij is. Want je dochter heeft nu al zes weken hetzelfde gedrag vertoond. Daarmee is ze gewend geraakt aan een nieuw nachtritme. Haar ritme is geworden: ik ga naar bed, ik word wakker, ik ga gillen en mama komt, mama gaat weer weg, ik ga weer gillen, en ik mag bij mama in bed… Dat gene wat je dus doet om haar te troosten zorgt er voor dat ze de volgende nacht weer wakker wordt, in de verwachting dat je weer komt troosten. Ze heeft dus een soort wekkertje in haar hoofd dat midden in de nacht afgaat. Daarom is ze ook stil zodra je haar oppakt. Haar probleem is op dat moment voorbij. Ze wilde bij jou zijn, en dat is ze zodra ze in je armen ligt.

Je hebt een methode geprobeerd

Je schrijft dat je geprobeerd hebt het probleem met de 5 minuten methode aan te pakken, maar dat je hier na een paar dagen weer mee stopte. Ik kan me voorstellen dat je het een erg zware methode vond. Je schrijft dan ook ‘na een aantal dagen heb je dit echt wel gehad’. Het is ook een moeilijke aanpak. Zeker als je hoopt na een paar dagen al resultaat te hebben. Want dat is nooit zo. Een klein kind leert iets nieuws niet in een paar dagen, maar in een paar weken aan. Je dochter leert door ervaring, doordat iets steeds weer opnieuw wordt herhaald. De methode kan dan ook zeker helpen, maar dan moet je er in ieder geval drie weken voor uittrekken en in die tijd consequent op dezelfde manier naar haar toegaan. Hiermee leer je haar dat alles veilig is, dat je haar nooit in de steek zult laten, maar dat ze wel in bed blijft en dat er verder niets interessants meer gebeurt.

Zie je hier erg tegen op?

Of denk je dat je op deze manier echt niet van het slaapprobleem af zult komen, dan raad ik je aan de brochure ‘Slaapproblemen de baas’ via deze site aan te vragen. Daarmee kun je er achter komen wat er allemaal meespeelt en welke methode voor jullie dan wél geschikt is.