Opvoedingsvragen

mijn dreumes is ineens bang van andere kinderen

Ons zoontje van 13 maanden is helaas ernstig ziek en heeft hierdoor al veel in het ziekenhuis gelegen en op jonge leeftijd heeft hij al meerdere operaties moeten ondergaan. Toch zijn we toen hij 5 maanden oud was wel gestart bij een gastouder.
Gelukkig is hij nu een paar maanden stabiel en zijn we alleen in het ziekenhuis geweest voor controles. Sinds die tijd heeft hij zich heel goed en hard ontwikkeld en lijkt hij zich met name motorisch goed ontwikkeld te hebben. Hij rolde bv. pas met 10 maanden, maar loopt nu al bijna los. Toch merken we dat als andere kinderen bij hem in de buurt komen, hij direct begint te huilen. Ook bij de gastouder is dit zo. Hij vindt kinderen op afstand prima dus bovenin de box en dan observeren, maar komt er een kind naar hem toe, huilt hij echt direct en wil hij uit de situatie.
Wij hebben al veel zorgen om hem en beginnen ons hier nu dus ook wel zorgen om te maken. Hoe zou dit kunnen en moeten we hier iets mee?
Bij volwassenen heeft hij dit ook even gehad (zelfs bij zijn opa’s en oma’s), maar dit is wel vrij snel over gegaan. Bij andere kinderen houdt dit nu al een tijd aan, zelfs bij kinderen die hij dus wekelijks ziet.
Hopelijk kunt u ons van advies voorzien!

 

Wat een spannende tijd hebben jullie achter de rug en wat een zorgen rondom het welzijn van jullie zoontje. Het is heel bijzonder dat hij zich na al die tijd in het ziekenhuis en die operaties nu motorisch zo goed ontwikkelt. Dat hij zelfs al bijna los loopt, daarmee is hij misschien zelfs sneller dan andere kindjes van zijn leeftijd.

Spanningen hebben invloed op emoties

Het gedrag wat je zoontje vertoont vind ik wel begrijpelijk. Kinderen die veel in het ziekenhuis hebben gelegen of veel pijn hebben gehad hebben spanningen ervaren en dat heeft gevolgen voor hun emotionele ontwikkeling. Het kost ze energie om dit allemaal te verwerken. In feite net zoals het jullie als ouders energie kost om de gebeurtenissen met je kindje te verwerken. Je kunt je de hoeveelheid energie van een klein kind voorstellen als een emmertje vol dat je kind met zich meedraagt. Soms wordt dat emmertje gevuld, met dingen die een kind heel fijn of rustgevend of veilig vindt, zoals geknuffeld worden, slapen, eten, bij papa en mama zijn en pret maken. Maar er zijn ook gebeurtenissen die energie kosten. En ziekenhuisopnames, ziek zijn, spanning meemaken zijn daar voorbeelden van.

Soms is het emmertje energie te snel leeg

Maakt een kind veel mee dan kan zo’n emmertje energie sneller leegraken dan dat het bijgevuld wordt. Zeker wanneer een kind heel heftige ervaringen meemaakt kan dat zo zijn of als een kind langdurig een moeilijke situatie verkeert. Ik kan me voorstellen dat dit bij jullie kindje het geval is geweest. Dat hij het nu zo goed doet qua motorische ontwikkeling kan heel goed komen doordat jullie als ouders in staat zijn geweest het emmertje van je kindje toch met voldoende energie te vullen. Misschien waren jullie veel bij je kindje in het ziekenhuis, zodat hij je veilige aanwezigheid voelde. En het kan ook heel goed zijn dat het feit dat je je kindje al snel naar een gastouder liet gaat ook positief heeft gewerkt. Want in zo’n gastoudergezin speelt zijn ziek zijn niet zo’n rol en is alles gewoon en misschien wel heel gezellig en fijn.

Het is niet raar dat je kindje een terugval krijgt

Maar dat je kindje nu de angst vertoont die hij laat zien kan toch het gevolg zijn van alles wat hij heeft meegemaakt. En dat is niet gek. Kinderen die het moeilijk hebben, en waarvan het emmertje energie wat leeg raakt, vallen vaak wat terug in hun ontwikkeling. Sommige kinderen gaan slechter eten, veel huilen, worden aanhankelijker. Oudere kinderen gaan vaak weer in hun broek plassen of willen niet meer alleen zijn. En jullie kindje vertoont nu angst voor andere kinderen.

Met rust en en veiligheid tankt hij weer bij.  

Het kost een kindje namelijk ook energie om andere gezichten om zich heen te zien, om drukte om zich heen te hebben. En kennelijk heeft jullie kindje nu de behoefte aan meer rust. Wees daar niet bezorgd om, maar geef je kind de ruimte om die rust en veiligheid op te zoeken. Het komt wel weer goed als hij zich een tijd mag terugtrekken van andere kinderen. Dat hij zich motorisch zo goed ontwikkelt kost hem namelijk net zo goed energie uit zijn emmertje. Een kind kan niet alles tegelijk. Dus laat hem maar even doen wat hij nodig heeft, en geef hem de veiligheid die hij zoekt. Dan vult zijn emmertje zich vanzelf weer. En op een moment dat een kind zich dan weer emotioneel wat sterker voelt gaat hij wel weer op onderzoek uit.