Opvoedingsvragen

Echt een moederskindje

Ik heb een zoontje van 15 maanden. Hij is een echt moederskindje en heel verlegen. Hij is wel erg slim voor z’n leeftijd en heeft een hoop dingen snel door. Afscheid ging altijd moeizaam, maar is nu dramatisch. Als ik bij de oppas (waar hij het erg naar zijn zin heeft) binnenkom klemt hij zich onmiddellijk aan mij vast. Thuis “speelt” hij veel afscheid nemen. Hij zegt dag en zwaait en kruipt dan weg waar hij mij niet kan zien, met veel enthousiasme komt hij weer te voorschijn. Het slapen is nu ook een groot probleem: we zijn nu een week bezig met de Kiekeboe-Methode, maar hij huilt nu iedere avond zeker 2 uur, en is dan zo overstuur dat ik uiteindelijk maar in de stoel in zijn kamer ga zitten dan valt hij zo in slaap. Moeten we toch doorgaan met deze methode of moeten we het erbij zitten en langzaam af gaan bouwen? Of is het beter om eerst aan het afscheid nemen te gaan werken?

Dat zijn een aantal vragen tegelijk die zeer sterk met elkaar te maken hebben

Je zoontje is op dit moment in een leeftijd waarin hij last kan hebben van verlatingsangst. Als kinderen tegen de anderhalf jaar oud worden wordt de wereld om hen heen steeds groter en spannender. Dat is enerzijds interessant, anderzijds eng. En dat enge zorgt ervoor dat een kind op deze leeftijd soms heel erg aan je kan hangen.

Sommigen klemmen zich letterlijk aan je been vast

Je schrijft dat je kind altijd al een moederskindje was en verlegen is. Dat komt dus nog eens bovenop de ontwikkelingsfase met verlatingsangst. Dat je kind dus last heeft van het afscheid nemen is dan ook heel begrijpelijk. Toch probeert hij er zelf al iets aan te doen, want hij speelt veel ‘afscheid nemen’.

Het is dus een belangrijk item voor hem

Hij wil wel steeds even alleen zijn, maar hij wil toch ook wel zeker zijn van het feit dat papa en mama er straks weer zijn als hij tevoorschijn komt.

Mijn advies: doe veel kiekeboe- en verstopspelletjes met hem

Varieer ze. Verstop jezelf, laat hem zich verstoppen. Maar de periodes die je wegblijft steeds langer… Je kunt ook even de kamer uitlopen en wel tegen hem blijven praten. Je kunt achter het gordijn gaan staan, je kunt je onder een dekbed verstoppen et cetera.

Hou er rekening mee dat hij tijd nodig heeft

Je moet dit soort spelletjes heel erg lang volhouden willen ze bij je kind effect hebben. Een kind leert door te ervaren, niet doordat je hem iets vertelt of iets een paar keer doet. Hij moet het zo vaak ervaren dat het een deel van hemzelf gaat worden. En daarvoor heb je zeker een periode van drie weken nodig waarin je consequent hetzelfde doet. Geef hem dus de tijd om aan het afscheid nemen te wennen. Met slapen geldt wat dat betreft exact hetzelfde.

Je schrijft dat je bezig bent met de kiekeboemethode

Maar dat het na een week nog niet goed gaat. Dat klopt. Een week is nog veel te kort voor een kind om te ervaren dat je een nieuwe aanpak met nieuwe regels hanteert. Vaak wordt het probleem juist nog erger na een week. Ik raad je aan de brochure ‘Slaapproblemen de baas’ er op na te lezen. Heb je die al in huis, lees hem dan nog een goed door en ga bij jezelf na hoe consequent je de methode toepast.

Je schrijft namelijk dat je, doordat je kind wel twee uur huilt, uiteindelijk maar in zijn kamer gaat zitten. Daarmee gebruik je de kiekeboemethode niet zoals het hoort. Wat er gebeurt op dat moment is dat je je kind namelijk beloont voor zijn gehuil. Hij leert dan dat hij juist veel moet huilen en het lang moet volhouden, omdat papa of mama daarna wel komt en in zijn kamer gaat zitten.

Werkt de methode niet goed?

Omdat je het moeilijk vindt de methode consequent vol te houden? Dan kun je ook besluiten een andere aanpak toe te passen. Bijvoorbeeld de stap-voor-stap methode. Daarbij kun je bijvoorbeeld eerst naast je kind gaan slapen, en dan wat verder weg gaan liggen. Of je kunt een tijdje bij hem gaan zitten en die periode steeds korter maken.

Zorg er wel voor dat je altijd weggaat voor hij in slaap is gevallen

Want anders voelt je kind zich erg in de steek gelaten als hij wakker wordt en je niet meer bij hem bent. Ik raad wat dat betreft aan om een keuze te maken. Of je blijft de hele nacht bij je kind slapen, of je neemt rustig en altijd op dezelfde manier afscheid.

Lees de brochure dus goed na en besluit welke methode je het beste past. En houd die methode dan ook zeker drie weken vol. Dat geeft resultaat. Veel succes.