Opvoedingsvragen

Zijn slaapritme is door de war

Ons zoontje (22 maanden) sliep perfect. Tot zijn kleine broertje vier weken geleden na een ongeluk twee dagen in het ziekenhuis moest blijven. Sinds die nacht slaapt onze oudste overdag en ‘s nachts slecht. Hij brult alles bij elkaar. Hij is wel moe en valt tijdens het eten soms in slaap. Hetzelfde probleem stelt zich op de crèche. Voordien ging hij graag slapen. Hij heeft een zeer strak ritme en er is een vast slaapritueel, hier is niets in veranderd. We willen absoluut dat hij in zijn eigen bed slaapt, maar weigert dit. Als het te erg wordt troosten we hem kort, maar we halen hem er niet uit. We merken wel dat hij nadien nog erger gaat brullen. We laten hem dus sinds enkele dagen brullen, maar het kan 2 uur duren voor dit stopt. Het is zeer moeilijk dit aan te horen. Maar als we gaan kijken, dan duurt het brullen nog langer. Als we in de buurt zijn is hij gerust genoeg en slaapt hij vanzelf. Hij wordt ook verschillende keren per nacht wakker en dan beginnen we terug van voor af aan. We zijn ten einde raad. De jongste wordt ook nog zeer veel wakker en we slapen dus al 7 maanden niet meer dan 2 uur na elkaar.

Plotselinge veranderen zijn moeilijk

Het komt veel voor dat kinderen van slag raken wanneer er in huis veranderingen zijn. Het is heel goed mogelijk dat je zoontje ook de spanningen heeft aangevoeld rond de val van zijn kleine broertje.

Je schrijft dat hij een strak ritme gewend is

En wanneer dit door zo’n ziekenhuisopname doorbroken wordt raakt een klein kind van slag. Je zoontje zit midden in de peutertijd en dat is een periode waarin een kind in het centrum van de wereld denkt te staan. Hij gaat er vanuit dat alles om hem moet draaien en dat alles gaat zoals hij wil en verwacht. En wanneer dit verstoord wordt gaat een peuter heftig reageren.

Hij gaat steeds harder brullen

Je schrijft dat je hem in zijn bedje laat en hem wel troost maar dat hij dan erger gaat huilen. Dat is een logische reactie. Je hoeft je daarover niet bezorgd te maken. Hou er rekening mee dat je zoontje aan het testen is of hij kan bepalen wat er ’s nachts gebeurt en of hij jullie naar zich toe kan trekken. Een peuter kan dit heel lang volhouden.

Wat is jullie reactie?

Wat ik jullie aanraad is om samen te bepalen hoe je gaat reageren als je zoontje hard en lang huilt. Probeer niet per se om hem steeds te troosten. Want daarmee is je doel dat je kind stil wordt. Het is niet duidelijk of je zoontje huilt omdat hij verdrietig en onzeker is, of dat hij huilt omdat hij graag uit bed wil. In beide gevallen is je peuter gebaat bij duidelijke handelingen van de ouders.

Maak een vast ritueel

Maak een vaste afspraak over hoe jullie reageren als hij huilt ’s nachts. En hou je daaraan, allebei. Een peuter moet leren door te ervaren. En dat moet vaak heel vaak gebeuren. Om die reden adviseer ik altijd strak drie weken hetzelfde te reageren. In die periode kan een kind heel veel huilen en ook langdurig boos zijn. Daar moet je als ouders tegen bestand zijn.

Jouw kind test jullie uit

Ga ervan uit dat het goed is wat je doet en dat je kind je aan het testen is. Hij moet leren door te testen of een regel standvastig is. Zo test hij ook materiaal waar hij mee aan het spelen is en zo test hij ook andere huisregels. Hij voelt alleen dat hij ’s nachts meer effect heeft met zijn gedrag. En dat is ook logisch omdat je als ouders veel vermoeider bent in de nacht en daardoor waarschijnlijk iets minder standvastig met betrekking tot je handelen. Zodra je een keer van je standaard aanpak afwijkt heeft je peuter geleerd dat hij gewoon nog iets harder moet huilen om meer aandacht te krijgen.

Hou je reactie dus kort en krachtig

Geen licht aan, niet uitgebreid troosten, niet uit bed halen, en ook niet boos of geïrriteerd of juist bezorgd reageren. Een rustige reactie die altijd gelijk is werkt het beste. Zeg kort dat hij moet gaan slapen, geef een aai over de bol en ga weer weg. Maar kom even later weer terug. De kracht zit hem in het ‘kiekeboe-effect’. Je gaat steeds weg, maar komt ook altijd weerom. En dat geeft je kind de boodschap dat mama en papa er voor hem zijn als hij ze nodig heeft, maar dat er niets bijzonders gebeurt.

Dit kost energie

En ik vraag me wel af hoe het bij jullie met die energievoorraad staat, omdat je schrijft dat jullie al zo lang tobben. Om die reden wil ik jullie adviseren om eerst te zorgen dat je bijgeslapen bent voor je aan een aanpak voor het slapen begint. Daar zijn verschillende opties voor. Of je laat je zoontje eerst een paar nachten elders logeren, en slaapt zelf intussen bij. Of je verdeelt de nachten en zorgt dat één van de twee ouders ‘dienst’ heeft en de andere met oordoppen in kan doorslapen. Jezelf uit logeren sturen werkt ook goed.

Het klinkt misschien overdreven, maar het is echt nodig om uitgerust aan zo’n aanpak te beginnen. Want zoals ik al zei ben je zeker drie weken zeer intensief bezig. Je kind heeft namelijk geen medelijden met zijn ouders. Hij ziet niet hoe moe jullie zijn. Hij wil vooral jullie aandacht. En daar moet je tegen bestand zij wil je de aanpak goed doorzetten.

Bestel de slaapbrochure

Voor meer steun en advies raad ik jullie aan de brochure ‘Slaapproblemen de baas’ te bestellen. Veel succes!