Opvoedingsvragen

Heeft ze last van onze ruzies?

Wat voor (negatieve) invloed heeft ruzie op een kind van 13 maanden? Ik en mijn man hebben vaak ruzie. Soms is mijn dochter erbij en zij moet dan huilen van onze ruzie. Helaas kan ik het niet altijd vermijden om bij haar ruzie te maken, omdat mijn man er niet naar luistert en doorgaat met schreeuwen. Merkt ze dit? En wanneer is beter om uit elkaar te gaan? Ik bedoel: is het beter wanneer ze nog zo klein is of juist wanneer ze kan praten?

Je stelt met deze vraag niet voor niets

En eerlijk gezegd denk ik dat je diep van binnen het antwoord op je vraag zelf weet. Je zou me vast niet schrijven als je je geen zorgen zou maken over de situatie. Ruzie maken waar kleine kinderen bij zijn is nooit goed. Maar het zal bij veel gezinnen wel eens voorkomen.

Wat heel belangrijk is, is dat je dan duidelijk kunt maken aan je kind dat de ruzie ook weer wordt bijgelegd. Je leert kinderen daarmee dat iedereen wel eens boos is, maar dat je ook excuses kunt maken. En nog veel belangrijker: je leert kinderen dat ondanks boze buien papa en mama nog steeds heel veel van elkaar houden. En met dat gevoel van ‘houden van’ geef je meteen veel veiligheid aan je kind.

Wees eerlijk tegen jezelf en elkaar

Uit wat je schrijft kan ik echter niet opmaken dat de ruzies ook weer worden bijgelegd en dat jullie van elkaar houden. Als je je afvraagt of je beter nu uit elkaar kunt gaan of kunt wachten neem ik aan dat de stevige basis die je voor een goede relatie nodig hebt in jullie geval misschien wel ontbreekt. In zo’n geval kunnen de onderlinge ruzies en boze buien ook veel heftiger en harder zijn dan wanneer je ‘gewoon’ ruzie maakt maar wel van elkaar houdt. En zulke gevoelens kunnen bij kleinere kinderen ook harder aankomen. Kinderen zijn gevoelsdiertjes en beseffen het als er iets niet klopt. Dat maakt ze angstig. Wat dat betreft ben ik ook altijd wat huiverig om een leeftijd aan te geven voor kinderen als moment waarop je het beste uit elkaar kunt gaan.

Ik vind het belangrijker dat je het moment van je scheiding laat bepalen door de relatieproblemen en níet door de leeftijd van je kind. Want dan zou je er misschien toe kunnen komen een slechte relatie langer te laten voortduren ‘omwille van de kinderen’ terwijl de kinderen ondertussen veel negatieve ervaringen blijven opdoen door de ruzies of onderhuidse spanningen. En dat is ook niet goed.

Je zit in een moeilijke situatie

Maar ik zou je willen aanraden voor jezelf goed op een rijtje te zetten welke argumenten je hebt om bij elkaar te blijven én welke argumenten je hebt om uit elkaar te gaan. Neem daar een paar dagen de tijd voor en schrijf werkelijk alles op, al lijkt het klein en onbeduidend. Ben je klaar met je lijsten, geef ieder argument dat je opschrijft dan een puntenwaardering van 0 tot 10. Tien als het heel zwaar weegt, nul als het niet zo belangrijk is. Je merkt dan vanzelf wat de belangrijkste zaken zijn, want die krijgen een 10. Bovendien kun je na de puntenwaardering beide rijtjes gaan optellen.

Je komt er dan achter waar de meeste punten te vinden zijn

Bij samen blijven of bij uit elkaar gaan. Ga eens praten met iemand die je vertrouwt of zoek contact met een pedagoog, psycholoog of je huisarts. Het is altijd heel prettig om je situatie samen met iemand te bekijken zodat je de juiste keuze kunt maken. Ik wens je heel veel sterkte en succes.