Opvoedingsvragen

Wij krijgen nu geen rust

Sinds twee nachten wordt onze jongste zoon (bijna 2 jaar) steeds huilend wakker. En dan wil hij niet meer wil slapen. Troosten in bed is niet voldoende: dit leidt alleen maar tot hysterische taferelen. Hij valt alleen in slaap als we hem optillen. Maar de rust is van korte duur: één uur later begint het weer opnieuw. Dit kan tot in de vroege ochtend duren. Bij ons in bed vind ik geen goed idee, want dat is veel te gezellig. Laten huilen is ook geen optie. Afgelopen nacht ben ik uit pure wanhoop op een matrasje naast zijn bedje gaan liggen. Hij is sneller getroost bij mij dan bij zijn vader. Hij blijft vaak om mama roepen. Ik weet dat hij zich best aanstelt, maar hoe gaan we hier mee om? Heeft het met z’n ontwikkeling te maken?

Om meteen op je laatste vraag te antwoorden:

Ja, de kans is bijzonder groot dat het gedrag van je zoontje te maken heeft met zijn ontwikkeling. Hij is in de peuterpuberteit gekomen en in die fase ontdekt een peuter zijn eigen ‘ik’. Dat kan heel plotseling tot gedragsveranderingen leiden. Je kind gaat uitproberen wat het betekent als hij iets wil, maar vooral ook als hij iets niet wil. Hij heeft wat dat betreft drie gebieden waarbij hij ‘heer en meester’ is. Dat zijn ‘slapen’, ‘eten’ en ‘zindelijkheid’. Deze hebben namelijk alle drie te maken met zijn eigen lichaam. Als ouders kunnen je van alles uit de kast halen aan spelletjes, afleidingsmanoeuvres of andere tactieken… een kind is baas over zijn eigen lichaam en bepaalt helemaal zelf of hij iets doorslikt, of hij plast/poept en of hij zijn ogen dicht doet. Tips en trucs werken niet.

Wat doe je allemaal ’s nachts?

Het is belangrijk dat je in kaart brengt wat je allemaal aan aandacht aan het geven bent in de nacht. Breng dat terug naar het minimum. Bij een peuter kan het goed werken om de kiekeboe methode te volgen. Je gaat wel naar je kind toe als hij huilt, maar je geeft alleen een aai over de bol en zegt ‘welterusten, ga maar slapen, ik kom zo weer kijken’.

Het kiekeboe effect betekent dat je kind de geruststelling krijgt dat je steeds terugkomt. Je laat hem niet in de steek. Maar je doet niets bijzonders. En daardoor zal je kind ontdekken dat er geen extra leuke aandacht te krijgen is als hij weigert te slapen. De aandachtsfuik is namelijk het grote probleem bij slaapproblemen. Doordat kinderen niet willen slapen ga je als ouders van alles doen om te proberen hem toch in slaap te krijgen. En dat juist zorgt er weer voor dat je kind de volgende nacht nog veel meer motivatie heeft om wakker te blijven. Ze zijn benieuwd wat papa en mama nu weer gaan doen. Een klein kind beseft niet dat jij doodmoe wordt en het bijna net meer trekt.

Bestel de slaapbrochure

Ik raad je aan onze brochure ‘Slaapproblemen de baas’ via onze website te bestellen. Daarin staat wat je kunt doen, om in jouw eigen specifieke situatie het probleem aan te pakken.