Opvoedingsvragen

Wanneer stopt die Corona-crisis nou eens? Ik ben zo bezorgd en heb intussen geen grip op mijn leven. (8 april 20)

Gelukkig heeft mijn gezin nog geen Corona. Waar ik nu last van heb is een enorm schuldgevoel omdat ik zit te tobben over de gevolgen in de wereld, maar daaraan niets bijzonders bijdraag. Ik krijg mijn eigen gezin nauwelijks op orde. Ik wou dat het afgelopen was met die crisis.

Dat gevoel zal iedereen herkennen. We willen allemaal graag dat het afgelopen is en dat Corona wordt overwonnen. En dat je je schuldig voelt over je te kleine bijdrage zal ook bij veel mensen hetzelfde zijn. Het is niet voor niets dat er allerlei initiatieven, klein en groot, ontstaan. We willen ‘iets’ doen, iets nuttigs, iets belangrijks, iets liefs, iets moois. Maar zoiets tot stand brengen is niet zo gemakkelijk en niet iedereen is even creatief of ondernemend. Daarbij komt dat het bij elkaar houden van je gezin in deze Corona tijden vaak al moeilijk genoeg is.

Je schrijft dat je je gezin door de Corona-crisis nauwelijks op orde krijgt.

Ik weet niet wat je bedoelt met dat je je gezin nauwelijks op orde krijgt. Maar wat soms kan meespelen dat je jezelf een beetje kwijtraakt in een maalstroom wanneer je je erg veel zorgen om grote problemen maakt. Het kan helpen om dan af en toe even tijd voor jezelf te nemen. En ik weet dat dit zo super eenvoudig klinkt terwijl dat nu voor veel ouders met een gezin juist bijzonder moeilijk is. En toch zeg ik het. Al is het maar tien minuten per dag.

Wat helpt is een heel klein boekje bijhouden, waarin je elke dag iets schrijft wat fijn was.

Schrijf in die tien minuten elke dag iets op. Maar géén dagboek met alle sores die je de hele dag hebt. Een notitieboekje met kleine paginaatjes is prima. Dwing jezelf minimaal één ding op te schrijven en maximaal dat ene paginaatje vol te maken. En schrijf alleen maar iets op wat fijn was, of mooi of grappig. Dus positief. Weet je niets leuks, verklein dan je verwachtingen. Een zonnestraal die naar binnen schijnt, of een vogeltje dat je op het balkon ziet, een opmerking van je kind, het feit dat je goed geslapen hebt, een kopje thee… let op die kleine dingen en noteer ze. Het lijkt nu misschien onzinnig, maar echt, zo’n boekje helpt je deze moeilijke periode door en helpt je je blik op de positieve kant van de balans te richten.

Gebruik het beeld van de cirkel van invloed en de cirkel van betrokkenheid.

Wat je ook kan helpen is gebruik maken van het beeld van de cirkel van invloed en de cirkel van betrokkenheid van Stephen Covey. Stel je voor dat je midden in twee cirkels staat. De ene cirkel bevat alles waar jij je druk over maakt in het leven. En de tweede cirkel bevat alles waar jij invloed op kunt hebben. Het mooiste is het wanneer je cirkel van invloed en de cirkel van betrokkenheid even groot zijn. Je hebt dan het gevoel dat je aan alles waar jij je druk over maakt ook echt iets kunt doen en dat doe je ook. Wat daarbuiten ligt en waar je geen invloed op hebt, dat kun je accepteren voor wat het is.

Je druk maken over iets waar je niets aan kunt doen geeft een gevoel van onmacht.

Is je cirkel van betrokkenheid groter dan je cirkel van invloed, dan maak heel veel zorgen over dingen waar je totaal niets aan kunt doen. En hierdoor voel je je vaak ellendig en schuldig. Dit kan ook zorgen voor een gevoel van opgebrand raken. Soms word je zo down dat je er te weinig bij stilstaan dat je wel een cirkel van invloed hebt. Want iedereen heeft ook dingen om zich heen waar hij wel iets aan kan doen.

Het Corona-virus zit dus in je cirkel van betrokkenheid, maar niet in die van invloed.

Om terug te komen op de Corona-crisis. Als er iets is waar wij niets aan kunnen veranderen dan is het wel dat rondvliegende virus. Misschien dat een enkeling een vaccin gaat ontwikkelen maar het gros van de mensheid moet de pandemie gewoon over zich heen laten komen. Dat kan je onmachtig maken. De uitdaging is nu om dat als feit te accepteren, en je te richten op dat wat je wel kunt doen in deze situatie. Dat zijn natuurlijk de algemene regels van anderhalve meter afstand houden, je handen wassen en zoveel mogelijk binnen blijven. Maar je kunt meer doen in de cirkel van invloed.

Start dicht bij jezelf, kijk om je heen in je eigen kamer, je eigen gezin.

Daarom gaan sommige mensen voor hun buren boodschappen doen of gaan in de tuin van een bejaardentehuis muziek staan maken. Dat is mooi, maar niet iedereen hoeft dat te doen. Waar het om gaat is dat je iets doet wat voor jou betekenisvol is en waar jouw kracht ligt. Dus start dicht bij jezelf. Kijk om je heen in je eigen kamer, je eigen huis, je eigen gezin. Start daar.

Verwacht niet van jezelf dat alles morgen meteen op orde is.

Je geeft aan dat je je gezin nauwelijks op orde krijgt, dus daar ligt nu je uitdaging. En verwacht niet dat alles morgen ineens voor elkaar is. Een grote verandering begint altijd met de eerste stap die je zet. Dus doe vandaag één dingetje. Maak een schema, ruim iets op, doe een spelletje met je kinderen, vraag je partner hoe het gaat, dek de tafel…het zijn allemaal kleine stapjes. Elk kleine, misschien wel superkleine, stapje maakt jouw cirkel van invloed groter.

Leg een kladblok naast je bed.

Wil je dat de cirkel van betrokkenheid kleiner wordt, dan raad ik je aan om een kladblok naast je bed te leggen. Voor het slapen gaan spoken er vaak de meest verschrikkelijke zorgen door je hoofd. Schrijf op het kladblok meteen op wat je zorgen baart en waar je geen invloed op hebt. Na een paar dagen heb je daar vast wel een beeld van. Daarna vouw je het lijstje op en stop je het symbolisch in een doosje of een kistje dat op slot kan. Hiermee gun je jezelf om er niet over na te hoeven denken. Jij richt je nu op je cirkel van invloed. En elke dag dat je daar weer iets aan hebt bijgedragen is dat ook weer een bericht in jouw mini dagboekje waard: weer iets om blij van te worden.