Opvoedingsvragen

De Corona crisis duurt al zo lang, en mijn dochtertje mist haar lievelingsjuf zo erg! (2 april 20)

Mijn dochtertje zit in groep 3 en had het enorm naar haar zin in de groep. En vooral de juf vindt ze verschrikkelijk lief. Ze zit nu wel achter de laptop naar haar te zwaaien, maar dat is toch anders. Ze praat steeds over juf en mist haar zo. Hoe kan ik haar helpen?

De eerste spannende tijd van de Corona crisis is nu voorbij. Het is heel begrijpelijk dat kinderen het nu wel mooi geweest vinden. Dat is eigenlijk met vakanties net zo. De eerste dagen zijn kinderen super uitgelaten, maar na een paar weken willen ze wel weer naar school. Ze willen hun klasgenootjes vertellen wat ze thuis allemaal hebben meegemaakt, en ze willen de juf of meester weer zien. Dat is logisch. Zeker als kinderen een goede band met de leerkracht hebben.

Kinderen gaan terugverlangen naar de gewone dagelijkse schooldingen.

Wat je kunt doen om je kind te helpen is ten eerste het gevoel van gemis onderkennen. Benoem het voor je kind als je ziet dat ze het moeilijk onder woorden kan brengen: ‘Je ziet er verdrietig uit. Het is jammer dat je de juf nu niet dichtbij ziet. Dat is ook niet leuk voor je’. Sommige kinderen willen even bij je op schoot uithuilen omdat alles nu zo anders is. En dat is prima.

Soms word je horendol van al dat praten over de juf de hele dag.

Er zijn kinderen die niet zozeer huilen maar het de hele dag over hun juf of meester hebben. Over hoe goed en lief die is, wat die allemaal doet en kan… Misschien wel tot je het gevoel krijgt: ja nou weet ik het wel dat juf geweldig is… Ook dat doorratelen is een vorm van verdriet, dat alleen wat anders wordt geuit. Omdat het een beetje veel van het goede is, kun je de neiging hebben om je kind af te kappen als ze weer over juf begint, of weglopen als ze dat doet. Maar soms komt je kind dan gewoon achter je aan lopen om verder te praten over de juf.

Ga er soms echt voor zitten samen en stel dan heel gerichte vragen.

Praat je kind de hele dag over de juf, dan is het goed om een regel met je kind af te spreken: elke dag mag je ’s morgens een kwartier over de juf praten, en voor het slapen gaan nog een keer een kwartier. Ga er dan ook echt voor zitten, en vraag door. Leest de juf jullie wel eens voor? En vind je dat leuk? Kan de juf goed zingen? Welk liedje hebben jullie geleerd? Eet de juf ook brood tussen de middag? Weet je wat ze graag lust? Wat voor kleur haar heeft de juf eigenlijk precies etc.

Doorvragen helpt je kind om het leven in de klas weer voor zich te halen.

Als het kwartier om is zeg je dat jullie morgenochtend weer verder praten over de juf. En dan ga je iets heel anders doen. Dat helpt je kind om haar zinnen weer te verzetten. Bovendien voorkom je daarmee dat het praten over de juf een aandachtsfuik wordt. Hoe meer een kind de indruk heeft dat jij reageert wanneer ze over de juf praat, hoe vaker ze over de juf zal beginnen. Ook als je het vervelend begint te vinden en met je ogen rolt of diep zucht als het weer over juf gaat. Want ook dan geef je aandacht. En dat stimuleert kinderen om door te gaan. Op een gegeven moment weet je dan niet meer of je kind echt verdrietig is en juf mist, of dat je kind alleen zegt dat ze de juf mist. Omdat jij dan met haar over juf praat.

Laat je kind een brief schrijven en breng die samen naar school.

Over juf praten is een ding, maar voor kinderen is het nog fijner om dingen voor de juf te doen. Je kunt een kaart schrijven of een tekening maken, een envelop vouwen van gekleurd papier en dan de post met je kind naar de school brengen. Er is vast wel een brievenbus. Het is voor je kind ook fijn om eventjes op het schoolplein te zijn op het oude vertrouwde plekje. Misschien wil zij door het raam wel aanwijzen waar zij altijd zit. En wie weet heb je de mazzel dat er een meester of juf in het lokaal is die wil komen zwaaien. Maar is dat niet zo, dan is het ook goed, want het gaat om het bezoekje aan een vertrouwde omgeving.

De kinderen voelen dat ze niet vergeten worden door de meesters en de juffen.

Sommige scholen houden er al rekening mee dat kinderen langskomen, zoals deze school de Fakkel, die een boodschap voor alle kinderen voor de ramen heeft gehangen. Zo voelen kinderen dat ze niet vergeten worden door de juffen en meesters.