Opvoedingsvragen

Ze is enorm brutaal

Mijn dochter van 3,5 jaar doet de laatste tijd erg lastig. Ze krijgt enorme driftbuien thuis of in een winkel. Als ze haar zin niet krijgt gaat ze huilen en schreeuwen. Ook is ze erg brutaal tegen iedereen. We hebben van alles geprobeerd om dit te stoppen, zoals praten, straffen, time-outs en zelfs tegen haar schreeuwen. We weten niet meer wat we moeten doen, er is ook geen duidelijke aanleiding hoe en waarom dit begonnen is.

Ik kan me voorstellen dat je echt niet snapt wat er met je dochtertje aan de hand is. Toch kan ik je gerust stellen. Kinderen van drieënhalf vertonen heel vaak plotseling erg vervelend gedrag, net als je dochter. Het lijkt wel alsof ze bewust allerlei gedragingen aan het uitproberen zijn. En dat is eigenlijk ook zo.

Je dochtertje is in de leeftijd dat ze tegen de basisschool aan begint te hangen. Ze wordt te oud voor de peutertijd, ze heeft zo’n beetje alles wat daarin te leren valt wel geleerd. En ze is zich aan het voorbereiden op het sociale leven op school. Ze is daarom nu toe aan meer uitdaging. En als ze die niet krijgt, gaat ze haar eigen uitdagingen zoeken, door jou en anderen als proefkonijn te gebruiken voor huilen, schreeuwen, brutaal zijn etc.

Omdat je dochter geen echte peuter meer is, werkt een gewone peuteraanpak ook niet echt meer. Sommige kinderen lijken gewoon nergens meer voor te ‘vatten’. En dat kan jou als ouder soms furieus maken. Wat je ook doet, het lijkt langs je kind heen te glijden. En dat komt nu juist omdat ook jouw boze reactie voor je kind weer een interessant leermoment is. Als zíj kliert, begin jij te schreeuwen. Goh, lijkt je kind te denken. Als ik nog een beetje harder klier, wat doet mama dan? Natuurlijk kan dit niet eindeloos doorgaan, want dan spring je als ouder totaal uit je vel.

Daarom is het goed om in ieder geval zélf pas op de plaats te maken. Ga de strijd niet met haar aan, probeer haar niet te overtuigen van het feit dat ze moet stoppen, maar maak in huis een plek waar zij tekeer mag gaan. Zodra ze weer zo lastig wordt, verwijs je haar naar die plek. Ga daar maar schreeuwen of schelden. Daar mag het. En kom maar terug als je klaar bent met schreeuwen.

Voor haar is dat natuurlijk veel minder interessant want ze schreeuwt het liefst mét publiek. Daarom is het wel belangrijk om heel consequent te blijven in je aanpak. Schreeuwen? Daar. Krijsen? Daar. Op een rustig moment kun je ook haar emoties voor haar verwoorden. Zo van: ‘Ik weet wel waarom jij zo boos doet soms. Je bent gewoon groter aan het worden, en de peuters zijn een beetje te klein voor jou’.

Het kan natuurlijk ook best zijn dat peutervriendjes die al iets ouder zijn al naar de basisschool mogen en zij nog niet. Dat is ook moeilijk voor een bijna-kleuter die nog niet mee mag doen. Ook dat kan ze aan het afreageren zijn. Dat kun je ook voor haar verwoorden en aangeven dat ze daar ook kwaad over mág zijn. Op de schreeuw-en-krijs-plek dan.

Tenslotte: je dochtertje geeft door haar gedrag ook aan dat ze toe is aan meer uitdaging. Als ze naar de peuterspeelzaal of het kinderdagverblijf kun je dit bespreken. Misschien hebben ze daar ook materialen die speciaal voor de oudsten bedoeld zijn. Sommige peuters mogen ook wel een meehelpen met taakjes, of het naar bed brengen van de kleintjes. Je kunt ook bij de spelotheek alvast kijken bij het speelgoed voor kleuters. Ook dat kan haar nét een beetje meer uitdaging geven. Bovendien voelt ze zich vast al groot als ze spelletjes en puzzels mag doen, die écht niet meer voor peutertjes bedoeld zijn.