Opvoedingsvragen

Hoe vertel ik aan mijn kinderen dat papa niet thuis kan komen vanwege de coronacrisis? (19 maart 20)

Mijn man was tijdelijk naar het buitenland maar lijkt niet meer terug te kunnen komen. De vliegtuigen gaan niet meer. We weten niet hoe dit verder gaat. Hoe vertel ik dit nu op een goede manier aan mijn kinderen?

We hebben te maken met bizarre ontwikkelingen rond het coronavirus en een daarvan is dat vrienden, familieleden of collega’s plotseling in het buitenland vast komen te zitten. Het ene land gaat daar strenger mee om dan het andere. Er komen berichten van toeristen die in Vietnam van de straat worden geplukt en in hotelletjes bij elkaar worden gezet in quarantaine. En er zijn mensen die door politie steeds weer worden gecontroleerd op hun temperatuur of ze geen koorts hebben. Het lijkt of we met zijn allen in een film terecht zijn gekomen. Niemand weet hoe het verder zal gaan en in zo’n tijd wil je het liefst je gezin bij elkaar hebben. En dat kan dus nu niet bij iedereen.

Wat zeg je aan je kinderen? Wees heel duidelijk.

Ik weet niet hoe oud je kinderen zijn. Wat je zegt hangt wel af van de leeftijd van je kind en of ze het gewend zijn dat papa veel weg is. Een klein kind dat dit gewend is zal niet zo snel in de gaten hebben dat papa later terug is. Maar als hij naar papa vraagt, zeg dan gewoon dat papa nog een tijdje in het buitenland blijft. Maak het niet groter dan het nu is. Maar maak het ook niet kleiner. Een groter kind zal veel meer meekrijgen met wat er aan de hand is. En de kans is groot dat hij zelf gaat vragen of papa ook niet terug komt. Misschien heeft hij daarover uit het nieuws of van vriendjes gehoord.

Bagatelliseer het niet maar ga serieus in op wat je kind vraagt.

Blijf daarbij bij de feiten die je hebt. Als het nu met papa goed gaat, dan is dat voor kinderen belangrijk om te weten. En zijn er nog kansen dat hij via de ambassade toch terug komt, dan is dat ook goed nieuws voor ze. Weet je het niet, zeg dat dan ook. Geef aan: Ik weet het niet, maar zodra ik meer hoor, dan horen jullie het ook. Kinderen hebben de geruststelling nodig dat er niet achter hun rug om van alles gebeurt. Er is al genoeg dat onduidelijk en vreemd is in deze tijd.

Overlaad je kind aan de andere kant niet met feiten over de gevolgen van Corona waar hij niet op zit te wachten.

Probeer uit te filteren wanneer het gaat om je eigen behoefte aan het delen van je zorgen en wanneer je kind iets van jou nodig heeft. Gaat het om een eigen behoefte, dan kan dit soms voor een kind teveel worden. Die wil misschien alleen even een kort antwoord om dan weer door te gaan met zijn eigen bezigheden. Bel dan een vriendin of familielid of lotgenoot waar je je hart bij uit kan storten.

Benoem zijn gevoel, zodat hij voelt dat je hem begrijpt.

Zie je dat je kind er veel moeite mee heeft en probeert manmoedig zijn tranen binnen te houden, benoem dan wat je ziet, bijvoorbeeld: ‘Ik zie dat je verdrietig bent. Misschien moet je wel huilen, dat is heel begrijpelijk. Ik ben er ook verdrietig van.’ Daarmee laat je zien dat het niet vreemd is dat je kind zich zo voelt, en dat je het herkent. Samen verdrietig zijn helpt. Daarnaast is het wel belangrijk dat je het contact met je man zo goed mogelijk aanhoudt, als dat mogelijk is.

Af en toe papa’s stem horen helpt enorm.

Is je man in de buurt van internet dan kun je misschien via whattsapp bellen of skypen. Het is heel goed voor een kind als hij af en toe papa’s stem even hoort. Dat geeft ook aan dat alles goed is met hem. En dat stelt een kind gerust. Een uitgebreid gesprek is vaak niet nodig, maar een kind wil vaak wel even vertellen wat hij heeft meegemaakt. Of wat hij op televisie heeft gezien of een mop die hij hoorde. Heel basale dingen zijn het vaak. En misschien is het daarna ook alweer klaar voor hem en gaat hij weer iets anders doen.

Laat je kind iets voor papa maken.

Je kunt je kind ook foto’s naar papa laten sturen. Of een kort filmpje. En je kind mag zelf weten wat hij filmt. Misschien is het de kat, of een boterham met pindakaas, of een gekke bek die je kind trekt. Misschien wil hij ook wel een tekening voor papa maken, waarvan je dan een foto maakt en verstuurt. Alles is goed. Oudere kinderen vinden het soms fijn om met klasgenoten of lotgenoten over papa te praten. Er zijn veel meer kinderen die met hetzelfde te maken hebben.

Kinderen kunnen met elkaar gevoelens en gedachten delen.

Weet je niemand in de buurt, misschien kan een oproepje op twitter of facebook je helpen kinderen te vinden die hetzelfde meemaken. Ook het bijhouden van een dagboek kan kinderen helpen. Je kunt er een gezinsdagboek voor papa van maken, waarin jullie allemaal elke dag iets schrijven, tekenen of inplakken wat je kind straks als papa weer thuis is kan laten zien. Dan kunnen ze samen praten over wat er allemaal is gebeurd. Al die dingen helpen je kind om te dealen met deze afwijkende situatie en helpen hem een beetje minder nerveus te zijn over het feit dat papa nog steeds niet thuis is.