Opvoedingsvragen

Mijn kinderen missen door het Corona virus hun bezoekje aan opa. Wat kan ik doen? (21 maart 20)

Mijn kinderen zijn het gewend om af en toe een bezoek aan opa in het verzorgingstehuis te brengen. Dat vinden ze heel leuk. Maar nu zit alles op slot vanwege zorg om het Coronavirus. Ze missen opa nu heel erg. Hoe los ik dat op?

Het is voor alle betrokkenen heel verdrietig dat opa’s en oma’s geen direct contact meer met hun kleinkinderen mogen hebben. Maar we moeten met zijn allen meehelpen om te voorkomen dat het virus verzorgingshuizen binnendringt. Dat wil niet zeggen dat er helemaal geen contact meer kan zijn. Je moet het nu op andere manieren op gaan lossen.

Verpleeghuizen helpen mee bij het contact tussen ouderen en hun familie.

Als je opa zelf een mobiele telefoon of tablet heeft kun je op allerlei manieren contact hebben. Heeft hij dat niet maar wel een telefoon, dan kun je geregeld bellen. Als het verzorgingstehuis in de buurt is kun je er ook heen lopen en voor het raam gaan staan waar opa je kan zien als je belt. Ouders die zelf geen mobiel hebben of er niet mee om weten te gaan, worden in verschillende verpleeghuizen geholpen door een afdelingsmobiel waarmee familie kan beeldbellen. Zo heb je toch een videogesprekje met opa.

Het voor kinderen belangrijk om iets voor opa en oma te kunnen doen.

Als je bezig bent voel je je minder verdrietig dat je niet naar opa kunt. Kinderen zijn daarin soms heel creatief: tekenen, een verhaaltje maken, een gedichtje. Mocht je kind niet weten wat hij moet tekenen, draag dan een suggestie aan: je lievelingsdier, het oude huis van opa, een tuin vol bloemen, een hartje…  Gedichtjes zijn soms moeilijk voor kinderen om te maken, maar een elfje lukt soms wel. Dat is een gedicht van elf woorden.  De eerste regel bevat één woord, de tweede twee, de derde drie, de vierde vier, en de vijfde weer één. Bijvoorbeeld:
Lente
Blauwe lucht
Fris en vrolijk
Er bloeien weer bloemen
Heerlijk
Zo kun je gedichtjes over allerlei onderwerpen maken met kinderen. Ze kunnen schrijven over wat ze zien, denken, of wat ze opa wensen en dergelijke.

Een verhaal of stripverhaaltje maken voor opa, waarin van alles gebeurt.

Verhalen (geschreven of getekend) van kinderen zijn voor opa’s en oma’s leuk om te krijgen. Maar de kans is groot dat je kind zegt: ‘Ik weet niks’. Je kunt helpen door dingen te noemen die in het verhaal voor moeten komen. Bijvoorbeeld: Je moet een verhaal schrijven dat begint met: ‘Er was eens…. Het moet gaan over een dier, die naar zijn vriendje gaat. Schrijf op hoe dat vriendje heet, waar die woont, en dan schrijf je dat er iets gebeurt. Schrijf ook hoe ze samen naar huis gaan en welk jaargetijde het is. En dan schrijf je hoe het afloopt. En de laatste zin is: En ze leefden nog lang en gelukkig. Als je meer kinderen hebt, dan kan het heel leuk zijn om die verhalen te vergelijken. Wat heb jij geschreven? Mijn verhaal is heel anders!

Post voor opa, maar dan met iets anders dan een brief.

Verzorgingstehuizen doen via twitter al oproepen om post te sturen voor de ouderen. Post kan natuurlijk gewoon een kaartje of brief bevatten, maar je kunt kinderen ook andere ideeën aan de hand doen. Bijvoorbeeld: een puzzel maken die opa in kan vullen, een foto maken van jullie en uitprinten. Die kan aan de muur boven opa’s bed. Je kunt samen een vlaggetjes-slinger knutselen met op ieder vlaggetje een fotootje of een tekening van je kind. Die kan in de kamer van opa hangen. Of je laat je kind raadseltjes of mopjes bedenken, waar opa om kan lachen. Deze dingen zijn leuk voor opa, maar ook voor je kind zelf.

Laat je kind iets bijzonders doen in een filmpje voor opa.

Je kunt zelf een kort filmpje maken terwijl je kind voor opa bezig is en dat opsturen als opa een mobiel heeft. Of maak een filmpje van je kind maakt terwijl hij iets heel grappigs of stoers doet: een radslag maakt, tot tien telt, zijn wiebeltand laat zien… Dat is leuker dan alleen maar in het beeld praten. En het geeft opa het gevoel dat hij even bij jullie is.

Waarschijnlijk wil opa zelf ook heel graag iets vertellen.

Vaak hebben kinderen het gevoel dat ze van alles moeten vertellen over hun dag en hun leven. Maar wat opa’s en oma’s vaak het allerleukste vinden is zelf praten. Voor je het weet is dat voortdurend hetzelfde verhaal. Maar als je kind een specifieke vraag stelt, gaat er misschien een luikje in het hoofd van opa open dat misschien al heel lang dicht was en waar nieuwe informatie uit komt.

Stel een vraag aan opa, waar je nog helemaal niets van weet.

Opa toen jij klein was, hoe vierde je dan je verjaardag? Had jij een leuke meester op school? Opa wat vond jij het leukste vak op school? Heb jij wel eens straf gehad in de klas? Opa welke sport deed jij vroeger? Ging jij wel eens op vakantie? En waar ging je dan naartoe? Welke hobby’s had jij als kind? Opa wat wilde jij later worden? Ben jij wel eens stout geweest vroeger? Opa, kookte jij vroeger wel eens, en wat was je lievelingsrecept? Kan ik dat ook maken? Hoe doe je dat? Op basis van dit soort vragen kunnen hele waardevolle gesprekjes tussen opa’s en kleinkinderen ontstaan.