Opvoedingsvragen

Ruzie zoeken

Mijn dochter is bijna 4. Er zijn dagen dat ze erg lief is en goed luistert. Maar soms zijn er dagen dat het “mis” is. Ik merk dat direct ’s ochtends al. Ze is dan snel geïrriteerd en lijkt ruzie te zoeken door bv. steeds naar mij te slaan, steeds van tafel te gaan, niet aangekleed willen worden of veel te huilen bv. omdat ik haar de trap niet op wil tillen. Met name het huilen probeer ik zoveel mogelijk te negeren. Als ze echt gedrag vertoont dat ik niet wil, zet ik haar even op de gang.

Onze gangdeur is van glas en zeker als ze boos is slaat ze op die deur. Om dit te voorkomen laat ik nu de deur open, met als gevolg dat ze direct weer binnenkomt. Ik breng haar steeds weer terug, totdat de bui over is, maar voor mijn gevoel geef ik haar daardoor juist meer aandacht. Ook als ik haar naar boven breng komt ze direct weer naar beneden. Het principe van time-out spreekt mij aan, maar op deze manier weet ik niet of het goed is.

Zonder publiek

Ik kan me je probleem voorstellen. De time-out werkt alleen als je kind duidelijk even op een plekje alleen zit, zonder ‘publiek’. Op het moment dat de kamerdeur open blijft heeft ze haar publiek nog steeds, want ze ziet jou in de kamer. Overigens is wat dat betreft een glazen deur sowieso niet handig. Want je kind ziet jou door de kamerdeur heen en zal blijven proberen je aandacht te trekken. Is er misschien een andere plek in huis die rustig is en waar ze niet meteen in het zicht staat? De bijkeuken misschien? Wat je ook kunt doen is haar niet in de gang zetten maar op een tree van de trap, of op een stoeltje in de gang.

Uitstraling

Kinderen van vier jaar en ouder kun je ook heel goed naar hun eigen kamer sturen, waarbij je dan zegt dat ze weer terug mogen komen als ze weer rustig zijn. Merk je overigens dat je kind negeert wat je zegt, en steeds weer binnenkomt, dan is er iets aan de hand met je uitstraling. Het is heel belangrijk dat je zo gedecideerd overkomt dat je kind naar je luistert omdat ze in de gaten heeft dat het menens is. Kennelijk is dat in jouw geval niet zo, anders zou je dochter niet steeds van haar plaats komen. Wat dat betreft raad ik je aan je eigen uitstraling onder de loep te nemen. Hoe is je houding, hoe staan je ogen, hoe is je stem?

Kort en krachtig

Als je iets vragend zegt dan geef je een kind alle reden om met zijn hele lijfje ‘nee’ te roepen. Blijf dus het liefst heel rustig. Emoties zorgen ervoor dat je niet gedecideerd overkomt. Zeg kort en krachtig dat ze naar de gang moet. Schouders naar achteren, rechtop staan… laat haar zien dat jij de baas bent, door je houding en stem. Weet je niet goed hoe je overkomt? Oefen dan gewoon een paar keer in de spiegel of zet jezelf eens op de video. Of vraag je partner om advies. Als het je lukt om tegen hem overtuigend te zijn, dan kun je het bij je kind ook.