Opvoedingsvragen

Voelen meer ouders zich zoals ik na de persconferentie over Corona? Opgelucht en bezorgd tegelijk? (22 april 20)

Sinds de persconferentie gisteren zit ik met wisselende gevoelens en veel vragen over wat wel en niet mag. Ik blijf bezorgd over de infectie ook voor mijn kinderen en tegelijkertijd ben ik blij dat ze straks weer naar school gaan. Ben ik de enige die zich zo voelt?

Het is heel herkenbaar wat je zegt. De persconferentie van 21 april heeft een aantal vragen beantwoord, en tegelijkertijd blijven veel mensen met vragen zitten. In de media zie je die allemaal voorbij komen.

Waarom die kleine klassen voor jonge kinderen?

Mensen vragen zich af waarom kinderen wel bij elkaar mogen zijn, maar toch in kleine klassen moeten zitten. De anderhalve meter voor kleine kinderen is niet te handhaven, waarom dan geen volle klassen? Heeft dat met de ouders te maken die de kinderen halen en brengen en elkaar anders verdringen op het schoolplein? Of is daar een andere reden voor?

Hoe wordt dat praktisch geregeld met gescheiden klassen?

Er zijn ook vragen over de gezondheid van de leerkrachten, wordt daar wel voldoende rekening mee gehouden. En mensen willen weten hoe de scholen dat praktisch gaan regelen. Als je meerdere kinderen hebt, moeten die dan tegelijk naar school of wordt daar geen rekening mee gehouden? Gaat de ene groep ’s morgens en de andere ’s middags? Of wordt het per dag geregeld? Scholen komen dus voor heel veel grote puzzels te staan, omdat ze ook het online onderwijs nog moeten blijven regelen en rekening moeten houden met de kwetsbare leerkrachten. Gelukkig hebben ze nog even de tijd omdat de regeling pas drie dagen na de meivakantie in gaat.

Mag ik nu wel een verjaarspartijtje organiseren voor mijn kind?

De nieuwe versoepelende maatregelen zullen nog heel wat voeten in de aarde hebben. Ondertussen blijven ouders ook met andere vragen zitten: mag je kind nu wel een kinderpartijtje als hij ook mag sporten? Gaat het voldoende helpen als kinderen wel trainen maar geen wedstrijden gaan spelen? Gaan de maatregelen überhaupt helpen? Is er echt voldoende onderzoek gedaan? Zo kan ik nog wel even doorgaan.

Kinderen mogen nu hun meester en juf weer in het echt zien.

Aan de andere kant is er ook heel veel opluchting. Veel ouders zijn enorm belast door het thuiswerken terwijl de kinderen er ook zijn, die naast aandacht en liefde ook nog les moeten krijgen. Er is veel druk op de gezinnen geweest waar sommige kinderen ook de dupe van zijn geworden. Kinderen missen hun klasgenootjes en de juf of meester en die gaan ze nu straks weer zien.

Het is fijn dat het leven voor gezinnen weer een klein beetje normaler wordt.

Er zijn ouders die zich afvragen of ze het mogen toegeven dat ze blij zijn dat straks de kinderen weer naar school gaan. Natuurlijk mag je daar blij en opgelucht door zijn. We willen allemaal graag dat het leven weer een beetje normaal wordt. En ouders kunnen een beetje rust in de tent goed gebruiken. En als je als ouder weer wat minder gespannen wordt is dat voor het hele gezin goed.

De tijd zal het leren of deze maatregel werkt.

We zullen moeten kijken hoe het allemaal gaat verlopen. Het is spannend om te zien of het aantal zieken nu weer gaat toenemen, of dat de aflopende curve nog verder naar beneden gaat. We hopen van harte dat het laatste het geval zal zijn. Maar weten doen we helaas nog niets. En zolang er voor dit virus geen vaccin gevonden is bestaat de kans altijd dat de besmetting weer gaat oplaaien. Daar moeten we voorlopig mee leren leven.

Kleine stapjes, kleine stapjes, kleine stapjes.

En tot die tijd blijven het dus kleine, misschien voor sommigen wel te kleine, stapjes. Ouderen zitten nog steeds opgesloten in de verpleeghuizen. Jongeren mogen nog steeds niet naar school. Festivals gaan niet door. En veel ouders werken nog steeds uren achter de laptop thuis. Het is even niet anders.