Opvoedingsvragen

Hij doet echt alles wat niet mag

Ons zoontje van 20 maanden is vanaf zijn geboort erg veel ziek geweest. Het begon met allerlei kwaaltjes (buikkrampen, spruw, eczeem, amandelen, buisjes), en hij bleek koemelkallergie te hebben. Ondanks een dieet en medicijnen bleef hij veel ziek, waardoor hij zich te traag ontwikkelde. We kregen controle aan huis en veel therapie voor hem. Het was dus behoorlijk pittig, maar hij is nu aardig opgeknapt. Wij maken nu met hem een moeilijke fase door. Hij is een erg actieve dreumes. Hij doet echt alles was niet mag, vraag aandacht en daagt uit. Hij bijt, krijst, hij klimt overal op, doet stoute dingen en overtreedt constant regels. Hij wil niet slapen en is veel wakker ’s nachts. Hij is aanhankelijk en huilt als ik eventjes weg ben. Hij speelt niet of zelden alleen. Kan zich niet goed zelf vermaken. Ik weet het even niet meer!! Is dit een fase, hoort dit bij de leeftijd? (bij onze oudste ken ik dit totaal niet.) Heeft dit te maken met alles wat hij heeft meegemaakt? Komt het door de operatie? Ik maak me best veel zorgen of hij zich wel ‘normaal’ ontwikkelt. En hoe ga ik met dit gedrag om?

Wat hebben jullie veel meegemaakt met jullie dreumes

Ik kan me voorstellen dat jullie aan het eind van jullie Latijn zijn. Je vraag vind ik dan ook heel logisch. Zoals je het zo treffend omschrijft: jullie maken een moeilijke fase door. Uit wat je schrijft maak ik op dat je zoontje in feite een heel gezonde reactie vertoont op een moeilijke periode die achter hem ligt. Veel kinderen krijgen een terugslag wanneer ze lang ziek zijn geweest. Ze geven dan met hun gedrag aan dat ze boos zijn of gefrustreerd door wat ze meemaakten. En dat is prima. Want met die boosheid en dat recalcitrante gedrag kunnen ze hun ervaringen verwerken. Ook het aanhankelijke aan de andere kant past daarbij.

Je kind is namelijk boos

Maar ook verdrietig door wat hij meemaakte en daar zal ook nog angst bij zitten. Die gevoelens wisselen zich af. Dus het ene moment is hij ontzettend vervelend, het volgende moment zoekt hij jouw troost. Wanneer je dit kunt duiden is het ook gemakkelijker ermee om te gaan. Het kan hem en jezelf ook helpen wanneer je de verklaring voor zijn gedrag aan hem teruggeeft. Wanneer hij erg boos en stout doet, dan zeg je niet ‘jij bent stout dat mag niet’, maar je zegt bijvoorbeeld: ‘je gooit met dingen omdat je heel kwaad bent he?’ of ‘Zo jij bent boos’.

Het kan goed zijn iets te geven waar hij hard mee mag meppen

Zodat hij zich lekker kan afreageren. Dat kun je zelfs aanmoedigen. Bijvoorbeeld: goed zo, sla maar hard op het kussen, kun je nóg harder slaan? Wanneer hij zich daardoor laat stimuleren kan hij zijn boosheid eruit gooien, waardoor hij daarna ook echt opgelucht zal zijn. Ik zie het altijd als ‘boze broebels’ die zich in een buik ophopen en eruit moeten. Wanneer een kind de gelegenheid niet krijgt ze echt eruit te gooien blijven ze steeds doorzeuren. Het aanhankelijke gedrag kun je ook op deze manier interpreteren. Hij heeft wat meer veiligheid nodig dan een ander kind van zijn leeftijd. Als je het kunt opbrengen dan raad ik je aan hem ook die veiligheid op dit moment nog te laten indrinken. Daarmee geef je hem voortdurend de boodschap: wij zijn er voor je.

Los van dit alles zit hij ook nog eens in de peutertijd

En dat betekent dat hij ook zal gaan experimenteren met gedragingen. Ik weet niet in hoeverre je het peutergedrag bij hem ook al herkent. Het kan zijn dat hij hier nog niet aan toe is doordat hij zo ziek is geweest. Maar merk je dat hij wel erg hard ‘ik wil niet’ of ‘ik wil’ gaat roepen, dan kan het zijn dat ook zijn peuterpuberteit mee gaat spelen in zijn gedrag. En dat is wel erg lastig, maar ook heel gezond.

Blijf je je zorgen maken?

Dan kun je ook contact op nemen met de Stichting Kind en Ziekenhuis. Zij hebben erg veel ervaring met de gevolgen van een ernstige of langdurige ziekenhuisopname op kinderen. Kijk voor meer informatie op www.kindenziekenhuis.nl