Opvoedingsvragen

Expres overgeven?

Mijn zoontje is 2 jaar en 8 maanden oud. Toen hij 1,5 jaar oud was at hij weinig en kon om niks overgeven (meestal bij het laatste hapje). Dit bleek toen te komen door ontstoken amandelen die er 5 maanden geleden uitgehaald zijn. De KNO-arts zegt dat alles nu goed is maar hij blijft overgeven! Altijd ’s avonds na of tijdens het warme eten of ’s nachts (bij een hoestbui bijvoorbeeld). Daarnaast is het een slechte slaper (kan ’s nachts om niets wakker worden en blijft vervolgens 2 tot 4 uur wakker. En hij is verder in zijn ontwikkeling dan zijn leeftijdgenootjes (kent alle kleuren en kan tellen tot 10). Kan het zo zijn dat hij ‘overgeeft op bestelling’ om zijn zin te krijgen of zou het toch een medische oorzaak hebben?

Medische oorzaak?

Het is heel goed mogelijk dat je kind inderdaad ‘overgeeft op bestelling’ zoals je het noemt, maar als je denkt aan een mogelijke medische oorzaak raad ik ouders altijd aan om dit als eerste goed te laten checken. Misschien is het inderdaad goed met de amandelen, maar het kan ook zijn dat er een andere medische reden is voor het gedrag van je zoontje. Misschien zou een kinderarts de aangewezen persoon zijn om je zoontje te onderzoeken. Een kinderarts richt zich op het hele kind, een KNO-arts alleen op de Keel- Neus en Oorproblemen. Maak daarom eens een afspraak met de huisarts en bespreek met hem of haar of een verwijzing naar de kinderarts zinvol is. Een pedagogische aanpak heeft alleen kans van slagen wanneer er geen onderliggende medische reden is die het gedrag stuurt.

Macht over je lijf

Wat het ‘overgeven op bestelling’ betreft. Mocht het zo zijn dat je kind lichamelijk gezond is dan zijn er meerdere verklaringen mogelijk. Ten eerste is de kans groot dat je kind eraan gewend is geraakt om geregeld over te geven. Als hij zo vaak heeft moeten overgeven tijdens het eten of hoesten, kan het voor hem vrij ‘normaal’ zijn om eten terug te halen. Misschien denkt hij daar niet eens bij na. Het is ook mogelijk dat je kind niet overgeeft uit gewoonte, maar overgeeft omdat hij het prettig vindt. Het klinkt misschien gek maar sommige kinderen vinden het gewoon ‘lekker’ om het eten weer terug te halen. Het geeft ze ook een soort macht over hun eigen lijf. Zo van: ‘Kijk eens wat ik met mijn eten kan doen’. Vooral als een kind heel snel een vaak heeft overgegeven is dat in ieder geval geen vreemde of beangstigende ervaring meer, wat het voor andere kinderen wel kan zijn.

Te vol gevoel

Het kan ook zijn dat een kind dan bijvoorbeeld gaat overgeven als hij eigenlijk een te vol gevoel in zijn maag heeft. Dat vindt hij niet prettig, waardoor hij het een beetje ‘leger’ maakt. Tenslotte kan het ook zijn dat een kind overgeeft omdat hij het als machtsmiddel wil gebruiken. Dat doen kinderen bijvoorbeeld vaak als ze geen zin hebben om hun bordje leeg te eten. Ze geven dan gewoon over wat je net in hun mond hebt gestopt, met de boodschap: ‘ik ben de baas’ of ‘ik lust dit niet en wil iets anders’. Heeft overgeven zo’n pedagogische oorzaak, dan is het vaak een manier van handelen die kan versterken als je er veel aandacht aan schenkt. Word je boos, verdrietig of ongerust, dan leer je je kind dat het nuttig is om over te geven. Want het geeft een boel aandacht. In zo’n geval is het handiger om je kind duidelijk te maken dat overgeven zijn eigen probleem is.

Aandacht als hij niet overgeeft

Geef hem dan bijvoorbeeld vooral aandacht als hij niet overgeeft, en stop meteen met aandacht geven als je kind de boel eruit gooit. Loop dan bijvoorbeeld even weg. Ruim de rommel zonder commentaar op en zet je kind dan even in de box of zo. Daarmee geef je aan: overgeven brengt je niets verder.Overigens schrijf je dat je kind niet alleen snel overgeeft, maar ook een slechte slaper is. Je schrijft ook dat hij verder is in zijn ontwikkeling dan leeftijdgenootjes. Of er een link is kan ik zo niet zeggen. Maar het is wel bekend dat kinderen die veel ‘wakker’ zijn en weinig slaap nodig hebben, vaak wat sneller zijn met ontwikkelen dan langslapers.

Heftiger reageren

Soms kunnen ze ook heftiger reageren op prikkels, en bijvoorbeeld vaak huilen als baby. Misschien zou ook dat het overgeven een beetje kunnen verklaren. Maar in feite is dat voor mij koffiedik kijken. Mocht je besluiten een afspraak met de kinderarts te maken, dan is het altijd goed alle dingen waar je je zorgen over maakt op te schrijven, zodat je het bij het consult kunt voorleggen. Soms zijn allerlei verschijnselen onderdeel van een groter geheel. Maar soms is dat ook helemaal niet het geval, en berust het op een toevallige samenloop van omstandigheden.