Opvoedingsvragen

Ze zit niet lekker in haar vel

Mijn dochtertje is 3,5 jaar oud. Ik maak me weleens zorgen om haar emotionele ontwikkeling. Ze kan heel erg in zichzelf zijn en uren achter elkaar ‘lezen’ in boekjes. Verder is ze nogal faalangstig, doet geregeld niet mee met activiteiten op de peuterspeelzaal, terwijl andere kindjes dat wel doen. Ze slaapt slecht in en soms heeft ze ook doorslaap-problemen. Ze is hartstikke bang als ik bijv. heel even haar in de auto laat zitten, terwijl ik even nog wat haal in het huis. Ze wil dan perse mee, maar ook als ik heel even iets buiten in de kliko gooi op 3 meter afstand, terwijl ik gewoon in het zicht ben. Laatst kwam ik op de peuterspeelzaal en hadden alle kindjes schilderijen gemaakt. Alle kinderen hadden vrolijke kleuren door elkaar. Mijn dochter had er 1 groot donkerbruin vel van gemaakt. Dat zag er raar uit tussen die andere werkjes en ook heel somber. Heb ik reden om me zorgen te maken?

Het klinkt inderdaad of je dochtertje zich niet goed voelt. Ze vertoont signaalgedrag, wat betekent dat ze met haar gedrag aangeeft dat ze hulp nodig heeft. Op zich is het niet zo vreemd wanneer peuters een tijdje niet mee willen doen met andere kinderen, of als ze slecht slapen.

Ook komt het wel voor dat peuters een tijdlang zich aan je vastklampen en niet alleen gelaten willen worden. Maar dat is wel vaker zo met jongere peuters en niet met kinderen van drieënhalf jaar oud. Op deze leeftijd worden peuters meestal juist iets stoerder en bereiden ze zich voor op de basisschool. Kennelijk is jouw dochtertje nog niet in die fase gekomen. Ze gedraagt zich angstig en eenkennig en ze trekt zich terug uit het sociale contact.

Ik vraag me af of er in haar leven dingen aan de hand zijn die ze moeilijk vindt. Als een peuter bijvoorbeeld net verhuisd is kan hij zich een tijdlang heel angstig en naar voelen. Hetzelfde kan aan de hand zijn bij andere veranderingen zoals een nieuwe baby in het gezin, een ziekenhuisopname of een echtscheiding. Zelfs al vertel je niet aan je peuter dat er iets aan de hand is, dan kan een kind het nog wel voelen.

Veel ouders die relatieproblemen hebben, ernstig ziek zijn, problemen hebben op het werk of andere spanningen moeten doorstaan, willen hun kind daar vaak niet belasten. Maar kinderen merken de spanning zeker op, en hebben het daar moeilijk mee. Het feit dat je dochter een donkere tekening maakt terwijl de andere kinderen heel vrolijk tekenen is ook een belangrijk signaal. Ze heeft het op de een of andere manier zwaar.

Ga dus na of er in haar leven grote veranderingen zijn geweest of dat ze iets heel naars heeft meegemaakt. Zelfs al was dit rond haar geboorte het geval, dan kan het nu zeker nog doorspelen. Ga na of er in het gezin iets speelt, of dat er in de buurt misschien problemen zijn met andere kinderen. Het is ook belangrijk om een uitgebreid gesprek met de speelzaalleiding te hebben, zodat je kunt achterhalen of daar misschien ook iets aan de hand is. Vraag haar ondertussen niet teveel.

Een peuter wordt daar alleen maar angstiger van. Maar vertel haar dat je er voor haar bent. Knuffel haar, zorg je dat in haar buurt bent en probeer haar heel voorzichtig uit haar schulp te laten kruipen. Als ze het fijn vindt om te tekenen en te kleuren dan raad ik je aan haar met vingerverf te laten werken of met grote kwasten en klodders. Ze kan daarmee haar gevoelens goed tot uiting brengen.

Ook kleien, kliederen met water en sop kan helpen haar emoties te uiten, evenals zwemmen, springen en rennen. Een bang kind kan ook een heel boos kind zijn. Die boosheid kan er met behulp van bovenstaande activiteiten uitkomen. En dan heeft ze ruimte om weer gezellig met andere peuters te spelen. Kom je er niet uit, zoek dan hulp. Je huisarts kan je vast verwijzen naar een goede kinderpsycholoog of een pedagoog, die je dochtertje verder kan helpen.