Opvoedingsvragen

Laat speeltjes afpakken

Ons kind is twee jaar en laat zich telkens alles van andere kinderen afnemen. Het lijkt alsof ze bang is voor andere kinderen. Ze wil dan alleen maar bij papa/mama zitten. Zelfs door baby’s laat ze zich dingen afnemen. Dit ondanks het feit dat ze 1,5 dagdeel naar het kinderdagverblijf gaat. Kunnen we hier iets aan doen?

Ze lijkt bang van andere kinderen

Er komt meteen een wedervraag in me op: wat hebben jullie tot nu toe gedaan aan dit gedrag? En hoe reageerde ze daarop? Je schrijft dat ze bang lijkt te zijn voor andere kindjes. Dat kan natuurlijk best. Niet alle kinderen zijn even gemakkelijk in het contact met anderen. Sommige kinderen laten zich dingen afpakken omdat ze het zien als een vorm van contact: zo van ‘hier heb je het’. Er zijn ook kinderen die zo angstig zijn dat ze het speeltje liever bij voorbaat al afgeven. En er zijn ook kinderen die iets uit hun handjes laten pakken omdat ze domweg niet genoeg opletten. Soms vinden kinderen het naar als ze iets kwijt zijn en zetten het op een brullen. Maar er zijn ook kinderen die meteen op zoek gaan naar iets anders. Zo van: het geeft niets.

Voor ouders is het soms nog erger

Het zal er dus van af hangen hoe jullie kind in elkaar zit of ze werkelijk onder het ‘afpakken’ lijdt. Soms is het zelfs zo dat de ouders erger lijden onder wat er gebeurt dan het kind zelf. Jij ziet dat jouw kind onrecht wordt aangedaan en je zou graag zien dat je kind iets anders in elkaar stak. Toch zou ik jullie willen aanraden terughoudend te zijn met ingrijpen. Je kunt als ouders de neiging hebben om het speeltje terug te pakken. Of het betreffende kindje aan te spreken, zo van: geef maar terug. Ouders kunnen ook hun eigen kind gaan aansporen: ‘hou maar hoor, jij had het. Je hoeft het niet te geven’.

Toch is dit een goed leermoment voor je kind

Ieder kind, of het nu weerbaar is of niet, moet ervaren hoe het is om contact met anderen te hebben. Ieder kind moet zijn of haar grenzen bepalen. Wat vind ik nog goed, en wat niet meer. Als ouders voortdurend ingrijpen vóórdat de grens van een peuter zelf is overschreden, of voordat hij zelf iets heeft kunnen doen… dan leert hij het nooit om zichzelf te verdedigen. Bovendien wordt hij afhankelijk van jullie gedrag. Hij blijft volwassenen nodig hebben om het speeltje voor hem terug te pakken. Omdat jullie niet schrijven wat jullie reactie is, weet ik uiteraard niet of jullie ook zo reageren.

Observeer je peuter een paar dagen

Ik zou jullie willen aanraden om je kind een paar dagen lang heel goed te observeren. Vraag ook aan het kinderdagverblijf om dit te doen. Noteer het telkens wanneer je kind iets af laat pakken. Geef aan hoe laat het is, in welke situatie het gebeurt, welke kindjes erbij zijn, en hoe je kind reageert. Wordt er ingegrepen dan is het belangrijk om dat ook te noteren. Ook het gedrag van alle kinderen nádat er is ingegrepen is nuttig om te weten. Als je dit zo hebt bijgehouden kun je meestel op een gegeven moment een patroon ontdekken. En dán kun je ingrijpen, bijvoorbeeld door de situatie een beetje te veranderen waarin het afpakken te gemakkelijk gebeurt. Of door het gevolg te veranderen dat er kennelijk voor zorgt dat er steeds weer wordt afgepakt. Bijvoorbeeld: laat je kind iets afpakken als er steeds een zelfde kindje in de buurt is, dan kun je er simpelweg voor zorgen dat beide kindjes niet voortdurend in elkaars vaarwater zitten.

Geef geen aandacht aan negatief gedrag

En merk je dat een ander kindje steeds ‘wegkomt’ met het afgepakte speeltje, dan kun je ervoor zorgen dat dit kindje eventjes apart wordt gezet als hij iets afpakte. Het gaat er dan om dat het kindje leert dat afpakken er niet bij hoort. Ontdek je dat je eigen kind steeds veel aandacht krijgt omdat ze zielig is als iets wordt afgepakt, dan is het ook belangrijk om dat aspect te wijzigen. Je kind krijgt dan aandacht voor negatief gedrag. Draai dit om. Zorg dat ze aandacht krijgt als ze iets knaps doet, en doe niet veel extra’s als ze zich iets laat afpakken. Op die manier zal ze uiteindelijk kiezen voor het gedrag waar ze wel aandacht mee krijgt. Want aandacht krijgen alle peuters graag. Zo kun je haar bijvoorbeeld ook belonen en complimenteren als ze zich níet iets liet afpakken. Ze steun je haar eigenwaarde. En hoe trotser ze op zichzelf is, hoe sterker ze wordt.