Opvoedingsvragen

Mijn zoontje wil niet verschoond worden

Mijn zoon is 3 jaar. Ik merk de laatste tijd dat hij niet verschoond wil worden als hij poept. Als ik tegen hem zeg: ik ruik iets! Gaat hij rennen en hij wil niet een nieuwe luier. Ik vind het vreemd, ik weet het niet waarom? Ik heb meer dan één keer gezegd dat het pijn doet als je met een vieze luier blijft lopen, maar toch wil hij niet.

Je zoon is drie jaar en daarmee zit hij nog flink in de fase van de peuterpuberteit. Deze ontwikkelingsfase staat erom bekend dat een kind vaak ‘nee’ roept of ‘nee’ doet. Juist alles wat jij graag wil dat gebeurt, doet hij niet. Als je hem iets vraagt is het ‘nee’. Een kind leert daarmee zijn eigen wil ontdekken en dat is een belangrijke ontwikkeling. Maar in de opvoeding is het wel lastig natuurlijk. Want een peuter is nog veel te klein om te weten wat goed voor hem is en wat niet.

Een peuter zit er niet mee dat zijn luier vies is

Het is heel begrijpelijk dat jij als ouder probeert uit te leggen dat het zeer doet als je te lang met ontlasting in je luier rond blijft lopen. Dat kan rode billen geven die pijnlijk aanvoelen. Maar een peuter ziet dat niet zo. Hij kan nog niet zo goed een oorzaak en gevolg aan elkaar koppelen. Op dit moment is hij niet van plan te doen wat jij wil. En al roep je dat je iets ruikt, het kan hem niet schelen. Wat dat betreft kun je het beste niet met hem de strijd aangaan en hem ook geen vragen meer stellen. Maak duidelijke regels en als je zijn broek wil verschonen, ga dan niet het gesprek aan maar til hem op en zeg: Zo jij krijgt een schone broek. Of hij nu wil of niet. Het gebeurt gewoon.

Wegrennen is leuk, dan komt mama je achterna

Peuters hebben heel snel in de gaten met welk gedrag ze veel aandacht van hun ouders kunnen krijgen. En een van die dingen is alles rond zindelijk worden. Soms roepen kinderen dat ze moeten poepen maar doen helemaal niets als je ze op de po zet. En ondertussen ben je als ouder maar aan het wachten. En zodra ze van de po komen, dan ineens poepen ze of plassen ze in hun broek. Daarmee geeft een peuter je ook een boodschap: Ik poep op het moment dat het mij uitkomt. En niet op het moment dat jij dat wil. Ook dit is dus weer een onderdeel van het ‘nee’ doen.

Je peuter voelt zich een koning

Hij is de koning van de wereld. En jij ben zijn lakei. Je moet dus doen wat hij wil, maar omgekeerd doet hij niet wat jij wil. Laat je er niet door opwinden. Als je peuter niet verschoond wil worden en je krijgt hem niet te pakken omdat hij snel wegrent, ga hem dan niet achterna, want dan wordt het een superleuk spelletje. Haal je schouders op, denk bij jezelf: dan niet. En laat hem maar even zijn gang gaan.

Een peuter is trots op zijn poep: helemaal zelfgemaakt.

Los van de peuterpuberteit kan het zindelijk worden ook gepaard gaan met een periode waarin een peuter het heel fijn vindt om de plakpoep om zijn billen te voelen. Ze zijn heel trots op alles wat ze kunnen en poep hebben ze helemaal zelf gemaakt. Het is best eng om iets van jezelf zomaar in de po of de w.c. te laten vallen. Daarom voelen ze zich vaak veiliger wanneer ze in de luier poepen. En die warme poep is ook een tijdje best prettig. Deze periode gaat vanzelf voorbij wanneer een peuter ontdekt dat het leuke er op een gegeven moment wel af gaat. En als dat prettige gevoel niet wordt opgevolgd door aandacht van papa of mama die wel heel graag wil dat je je luier laat verschonen, dan komt een peuter eraan toe om te merken dat de vieze luier niet fijn voelt. En dan zal hij zich wel laten verschonen. Dus blijf rustig, geef geen aandacht aan de vieze luier, ga je kind niet achternarennen, maar pak hem op een gegeven moment rustig op. Zeg niets over de stinkende luier, maar zeg kordaat: Zo nu even verschonen. En dat is dat. Je peuter voelt dan vanzelf dat hij geen extra aandacht meer krijgt. En even later is een schone luier dan ook best wel fijn.