Opvoedingsvragen

Krijgt ze wel genoeg binnen?

Onze jongste dochter (nu 18 maanden) is 2 maanden te vroeg geboren en heeft een zeer moeilijke start gehad. Ze heeft tot haar 6de maand erg veel moeite gehad met voeding; reflux en obstipatie gepaard met ernstige benauwdheid en luchtweginfecties. Na deze periode ging het met kleine stapjes vooruit tot ze met 1 jaar normaal kon eten kon. Ze heeft in groei van lengte en gewicht altijd achter gelegen. Met haar gezondheid gaat het nu goed, maar eten gaat weer steeds slechter. Ze is gek op vlees en neemt daar elke avond wel 4 à 5 kleine hapjes van, maar aardappelen en groente liever helemaal niet. Ze drinkt wel goed, en krijgt overdag brood en tussendoortjes als fruit en een koekje, maar ze wil steeds minder. Dit gaat nu ongeveer 4 maanden zo en we vragen ons af of ze genoeg binnen krijgt. Ze heeft vanaf haar eerste jaar tot haar 14de maand erg goed gegeten. Heeft u misschien adviezen om haar weer beter aan het eten te krijgen?

Het is heel begrijpelijk dat je je zorgen maakt om je jongste, omdat ze zo’n moeilijke start heeft gehad en wat achter lag in groei. Toch zou ik je adviseren om die zorg om haar gezondheid niet mee te laten tellen bij haar huidige eetpatroon.

Is dat heel erg moeilijk voor je, dan raad ik je aan even met haar naar de arts of het consultatiebureau te gaan en te laten checken of ze inderdaad goed gezond is. Heb je die geruststelling, dan kun je je kind hopelijk gaan zien als een peuterpubertje, dat gewoon geen zin heeft in eten, net zoals een heleboel andere peuterpubers. Het eetpatroon van peuters is heel anders dan dat van baby’s en dreumesen, en in hun ontwikkelingsfase zijn ze bezig met ‘nee’ zeggen. En dat doet je dochter dus volop tegen eten wat ze niet zo lekker vindt.

Je schrijft dat ze wel wat eet, en ook tussendoortjes en brood wil hebben. Het zou goed kunnen dat ze daar kennelijk genoeg aan heeft. Probeer geen druk op haar te zetten en het onderwerp eten niet tot een aandachtspunt te maken. Want als ze dat eenmaal ontdekt wordt ‘nee’ zeggen tegen eten nog veel interessanter. En dan kom je samen in een vicieuze cirkel terecht. Bied haar gewoon op vaste tijden eten aan (niet teveel, want dan wordt het zo’n berg voor haar) en als ze er niet van eet haal je het weer weg.

Gezonde tussendoortjes zijn prima, maar zie dat ook als echt eten. Al die tussendoortjes samen kunnen ervoor zorgen dat je kind toch aardig wat voeding binnenkrijgt, ook al wil ze de aardappels en groente bij het avondeten niet hebben.

Als je geen aandacht meer aan het eten van een peuter besteed, ontdekt een kind dat daar verder niets interessants meer te halen is met weigeren. En pas dan gaat een kind voelen of hij honger heeft of niet. En pas daarna gaat hij gewoon weer eten. Wat dat betreft is het woord ‘ proberen’ een lastige.

Als je een aanpak probeert geef je hem meestal na een paar dagen of een week ook weer op, om iets anders te proberen. Maar een kind heeft een veel langer uithoudingsvermogen dan jij als het om ‘nee’ zeggen gaat. Probeer dus niets, maar spreek een aanpak af met je partner. Hoe gaan jullie reageren, wat zeg je en wat doe je? En dat hou je zeker drie weken vol. Pas dan heeft je dochter in de gaten hoe de regels bij het eten voortaan zijn.