Opvoedingsvragen

Ze eet opeens slecht

Mijn dochter van 20 maanden eet sinds kort slechter. Ze eet heel weinig brood en pap vindt ze helemaal niets. Ze is ook heel kieskeurig geworden met het avondeten. Wat is een goede manier om hier mee om te gaan? Moeten we haar zo weinig mogelijk aandacht geven en d’r gang laten gaan, of is lichte dwang juist de oplossing? We laten haar in ieder geval wel aan tafel zitten.

Ze probeert haar eigen wil uit

De overgang van gemakkelijk en goed eten naar eetproblemen kan bij jonge peuters soms heel plotseling zijn. Ineens lusten ze niets meer, willen alleen nog maar bepaalde dingen eten, hangen omgekeerd in de kinderstoel of kieperen hun bordje om. Het zijn allemaal signalen dat je dochtertje in de peuterpuberteit is aangeland en haar eigen wil aan het uitproberen is.Je schrijft dat je een strijd om het eten hebt gekregen, en dat is eerlijk gezegd iets wat je zo veel mogelijk uit de weg moet gaan. Hoe meer ‘gedoe’ er rond het eten is, hoe harder een kind gaat weigeren. Hij vindt het dan wel interessant om nee te zeggen. Misschien gaat mama dan veel praten, boos worden, allerlei spelletjes doen, voeren, ander eten maken… kortom er gebeurt van alles als je niet wilt eten.

Laat haar het gevolg van haar keuze ervaren

Je vraagt je af of lichte dwang de oplossing is. Dat werkt heel soms, maar meestal wordt de strijd hierdoor alleen maar groter. Het kan zelfs zo oplopen dat jij moedwillig het mondje probeert open te wrikken om het eten naar binnen te proppen, terwijl je kind het even later gewoon uit haar mond laat vallen of zelfs in het rond sproeit. En dan wordt je pas écht nijdig als ouder.Je kind laat met dit gedrag zien dat hij de baas is over zijn eigen lichaam, en dat jij als ouder wat dat betreft niets kunt uitrichten wat een kind niet wil. Daarom kun je haar beter het gevolg van haar keuze laten ervaren. Op basis daarvan kan je een klein kind beter bereiken. Wil ze niet eten, nou dan niet. Maar dan heeft ze even later misschien wel honger. En dan is er geen eten meer op tafel. Geef haar ook geen extra aandacht meer als ze moeilijk doet, want dan houdt ze toch nog steeds veel voordelen bij het weigeren.

Dring haar geen eten op

Op deze manier leer je haar dat niet eten haar niets extra’s oplevert, en dat ze er alleen maar hongerig van gaat worden. Natuurlijk heeft een klein kind dat niet zo een twee drie in de gaten. Peuters leren langzaam. Hou er dus rekening mee dat je eetprobleem pas over drie weken écht is opgelost. Intussen ga je rustig door met gezellig tafelen, samen met je peuter.Het is prima dat je haar tot nu toe steeds aan tafel laat zitten. Zo leert ze dat dit momenten zijn van gezellig samenzijn. Praat over koetjes en kalfjes, over wat er vandaag allemaal is gebeurd. En eet ondertussen zelf met smaak. Maar dring het eten niet bij je kind op.

Leer haar dat er structuur in de dag is

Geef je dochter wel een klein beetje op haar bordje, zodat ze met het eten kan experimenteren. Voer je haar nog, geef haar dan af en toe een lepeltje. Wil ze niet, dan niet. Wil ze graag zelf eten, dan mag dat. Maar gaat ze er mee smijten, dan pak je het eten af en zet je het weg. Laat de maaltijd niet langer dan een minuut of tien tot een kwartier duren. Daarna ruim je het op. Piept je kind dan na een half uur van de trek, maak dan duidelijk dat ze nog even moet wachten. Het tussendoortje mag natuurlijk wel gegeven worden op de vaste tijd. Maar zo leert je kind dat er een bepaalde structuur in de dag is. Op sommige momenten kun je eten, en sla je die kans over, dan moet je langer wachten. Als je kind dat eenmaal in de gaten heeft en beseft dat niet eten verder niet interessant meer is, dan gaat ze pas merken dat ze beter haar mond open kan doen voor een hapje aan tafel.