Opvoedingsvragen

Papa’s kindje

Mijn zoontje van 15,5 maand hangt sinds twee maanden helemaal aan zijn papa. Soms mag ik hem niet eens eten geven of aankleden. Als mijn man hem naar de opvang brengt huilt hij bij het afscheid, als ik hem breng, vind hij het niet erg als ik ga. Het ergste vind ik dat ik hem niet mag troosten als hij verdrietig is, dan word hij zelf hysterisch. Als hij ’s nachts overstuur is kan alleen Papa hem gerust stellen en duwt hij mij van zich af. Ik ben echt een lieve moeder! Ik ben geduldig, speel veel met hem en word nooit boos. Ik schaam me er een beetje voor, maar ik ben dat hij niet van me houdt of me niet als moeder ziet. Mijn man zegt dat het maar een fase is, maar het doet zo’n pijn en het maakt me echt verdrietig.

Je gevoel kan ik me helemaal voorstellen

Natuurlijk doet het verschrikkelijk veel pijn, wanneer diegene die je het allerliefste is juist jou afwijst. Dat je denkt dat hij nu niet meer van je houdt is ook heel begrijpelijk. Want als een volwassene je op deze manier zou afwijzen, dan zou het heel logisch zijn dat hij niet meer van je zou houden of op een andere wijze heel boos op je zou zijn. Het gaat hier echter niet om een volwassene, maar om een heel klein kind, dat volledig op jou als mama vertrouwt.

Hij weet nog helemaal niet wat het is om gevoelens te hebben

En hij weet al helemaal niet dat jij als mama gevoelens hebt en dat hij je op dit moment erg op je ziel trapt. Het enige dat hij weet is dat jij zijn veilige haven bent. Zijn liefde voor jou staat buiten kijf. Die is er gewoon onvoorwaardelijk. Daar denkt hij helemaal niet over. Hij is alleen allerlei heel spannende ontdekkingen aan het doen.

Hij ontdekt de wereld om hem heen

Maar hij ontdekt ook dat hij ergens ‘ja’ of ‘nee’ tegen kan zeggen. En dat doet hij vol overgave, met zijn héle lijfje. Hij vindt het heel spannend om te ontdekken wat er dan gebeurt. Hij zal ervaren dat dit bij jou veel losmaakt. En een peuter stopt dan niet met zijn gedrag, maar gaat er juist mee door.

Hij is dus alleen maar aan het experimenteren en meer niet

Je peuter zal er pas mee stoppen als jij hem duidelijk maakt dat het niet uitmaakt hoe hij zich gedraagt, maar dat jij toch gewoon voor hem zorgt. Want als je daarmee gaat stoppen, blijft de situatie voor hem onduidelijk. En zal hij dus door blijven gaan. Het is voor hem eng wanneer jij je zou terugtrekken. Want zoals ik al zei, hij is alleen maar aan het experimenteren. En jouw liefde en veiligheid heeft hij daarvoor hard nodig.

Jij zorgt voor zijn veilige basis

Zijn liefde voor jou is dan ook helemaal niet in het geding. Ik raad je aan om gewoon tegen hem te zeggen: je mag best boos zijn, maar ik breng je naar bed. Laat dus niet papa jouw aflossen. Maar ga het zelf gewoon aan. Reageer kordaat en altijd op dezelfde manier en zeg ondertussen dat jij hém in ieder geval de allerliefste van de hele wereld vindt. Want hoe moeilijk hij zich ook gedraagt, dat is voor hem het belangrijkste!