Opvoedingsvragen

Pittige tante

Ik heb een dochtertje van 1,5 jaar. Nu probeert ze mij heel erg uit en ik mag niks bij haar doen. Ik mag geen luier verschonen of haar slaapzaak aantrekken. Ze protesteert regelmatig om naar bed te gaan. Ik weet niet hoe ik het moet aanpakken. Ze vraagt veel aandacht en is de hele dag erg druk. Ik vind het lastig om streng voor haar te zijn omdat ik bang ben haar pijn te doen en ik wil niet dat ze bang voor me wordt. Maar ik heb wel het gevoel dat ze de “harde aanpak” nodig is. Omdat ze niet weet van ophouden. Ik kan wel 100 x zeggen dat ze iets niet mag doen maar toch blijft ze het doen. Ik heb ook wel eens een tikje gegeven op haar vingers maar dan lacht ze mij gewoon uit of ze slaat terug. Ze begint mij nu ook regelmatig in het gezicht te slaan of ze begint te krabben. Maar ik vind toch wel dat ze dan echt over mijn grens heen gaat maar ze lacht dan gewoon en gaat vrolijk verder met spelen. Als ze iets niet mag begint ze te krijsen, huilen, slaan etc. Verder is het een lief meisje komt regelmatig naar mij toe om kusje te geven of even te knuffelen. Heeft u tips voor mij??

Je dochtertje is een echte peuterpuber geworden. Een peuter ontdekt zijn eigen wil en gaat die vooral uitproberen bij die persoon waar hij zich het veiligst bij voelt. En dat ben jij dus! Ik kan me voorstellen dat dit voor jou lastig is. Maar je gevoel dat ze een ‘harde aanpak’ nodig heeft begrijp ik wel.

Ik zou het alleen niet als een ‘harde’ aanpak willen omschrijven, want dat klinkt te heftig. Een peuter moet niet hard worden aangepakt, maar heeft wel strikte regels nodig. De reden is dat een klein kind moet ervaren dat een grens er is, en dat die grens er altijd is. Een kind weet dat niet uit zichzelf. Hij kan nog niet beredeneren dat er regels zijn en dat die ergens goed voor zijn.

Een peuter doet gewoon van alles en zal zichzelf niet stoppen als iets gevaarlijk wordt of als iets niet goed voor hem is. Je schrijft dat je wel honderd keer iets moet zeggen en dat ze het dan nog blijft doen. Dat klopt precies met deze situatie. Een peuter blijft heel lang doorgaan met het uitproberen van dezelfde grens omdat hij heel veel herhaling herhaling herhaling nodig heeft om te leren dat een grens echt een grens is. Dat duurt geen honderd keer maar duizend keer of nog vaker. In het algemeen kun je zeggen dat het drie weken duurt van exact dezelfde regels en grenzen hanteren voordat een peuter leert dat iets écht zo gaat en niet anders.

Dat betekent als moeder: altijd hetzelfde zeggen en altijd hetzelfde doen. Geen uitgebreide uitleg geven, maar direct ingrijpen en dat altijd op dezelfde manier. Zo leert je peuter de grenzen en regels. Begint ze in je gezicht te slaan of te krabben, zet haar dan meteen op een rustige plek in huis.

Geef daar verder geen aandacht aan, maar doe altijd hetzelfde. Zo ontdekt ze na drie weken dat slaan en krabben tot niets leidt. Een rustige plek in huis kan bijvoorbeeld de gang zijn. Een minuutje op de gang is voor een peutertje al genoeg trouwens. Het is geen strafplek, alleen maar even een time-out.