Opvoedingsvragen

Modelkind bij anderen, onderhandelbaar thuis

Mijn dochtertje is nu 3 jaar. Ze wil altijd braaf zijn. Ze is echt een modelkind als ze bij andere mensen is, maar zodra ze met ons alleen is verandert haar gedrag volledig en is ontzettend onhandelbaar! Wat kunnen we hieraan doen?

Je dochtertje gedraagt zich eigenlijk heel normaal. Ze is misschien wat later in de peuterpuberteit terecht gekomen dan de meeste kinderen. Die kunnen dit gedrag namelijk al na anderhalf jaar gaan vertonen. Je hebt eerlijk gezegd geluk dat ze in het bijzijn van andere mensen nog zo rustig en netjes blijft.

Er zijn namelijk veel peuters die juist dan ook driftig worden of op een andere manier vervelend gedrag vertonen. Wat je kind doet is duidelijk maken dat ze een eigen wil heeft. En die wil is ze aan het uittesten. Peuters hebben het nodig om via gedrag en via hun taal de grenzen af te tasten. Ze zijn aan het experimenteren: wat gebeurt er als ik nee zeg? Wat gebeurt er als ik me lastig ga gedragen?

Daarbij komt dat ze zoveel meemaken en zoveel nieuwe dingen leren dat ze af en toe ‘op’ zijn. Ze hebben dan geen energie meer over om lief en aardig te doen. Ze storten dan gewoon in en gaan krijsen of schoppen of slaan, knijpen, bijten… Dit gedrag vertonen ze vaak als eerste bij mensen waar ze zich veilig voelen. En dat zijn over het algemeen… de ouders. Wees dus in feite blij met haar gedrag. Ze geeft aan dat ze een normale ontwikkeling doormaakt en dat ze zich bij jou veilig genoeg voelt om zich zo te gedragen.

Wat je het beste kunt doen: zorg voor heldere regels. Maak niet teveel regels, anders blijf je de hele dag maar een politieagent. Doet ze iets wat je echt niet goed vindt, til haar op en zet haar op een veilige plek neer. Ga verder niet eindeloos uitleggen dat iets niet mag, maar benoem haar emotie. Zeg bijvoorbeeld: Jij bent boos. Haal haar uit de situatie en geef haar een plaats waar ze wel boos mag zijn.

Laat haar daar uitrazen. En daarna begin je gewoon over iets anders. Hoe minder aandacht het negatieve gedrag krijgt, hoe duidelijker het wordt dat ze wel boos mag zijn, maar dat ze hier geen extra aandacht mee kan vangen. Dit voorkomt dat je in een vicieuze cirkel terecht komt. Aandacht heeft ze wel nodig, maar die geef je haar als ze iets goeds heeft gedaan. Zo leert ze dat ze haar emoties mag hebben, dat ze rustig mag uitrazen. Maar ze leert ook dat er regels en grenzen zijn die gewoon blijven bestaan, ook als zij kwaad wordt.