Opvoedingsvragen

Ze is schrikkerig door vuurwerk

Mijn dochter van 2 jaar en 9 maanden is ontzettend geschrokken van rotjes die ’s avonds buiten werden afgestoken. De hele avond hebben we toen geprobeerd haar in slaap te krijgen: verhaaltjes vertellen, liedjes zingen, knuffelen, aaien over haar bolletje, even mee naar beneden nemen om bij te komen van het huilen, niks maar dan ook niks hielp. Uiteindelijk om 2.45 uur hebben we haar bij ons in bed genomen en viel ze in slaap. Tegen 5.00 uur hebben we haar weer in haar eigen bed gelegd en heeft ze tot de volgende dat 11.30 uur geslapen. Maar die avond en nacht werd ze een aantal keren huilen vol van angst wakker. Dit gaat nu al vijf avonden zo en het lijkt niet op te houden. Weet u hoe dit ineens kan? Ze sliep eerder zonder problemen snel in en werd vaak pas de volgende dag weer wakker.

De reden van het gedrag van je dochtertje ligt in de grote schok die de rotjes bij haar hebben teweeg gebracht. Stel je ook voor: je ligt heerlijk in je bedje en ineens vlakbij enorme knallen die je niet kunt verklaren. Dat geeft een griezelig en onveilig gevoel. Omdat je dochtertje niet weet wat het is, gaat ze misschien in haar fantasie allerlei verklaringen bedenken.

Peuters bedenken soms allerlei monsters die de knallen veroorzaken. En dat doet je rust geen goed. Daarbij komt dat het gebeuren nog zo kort geleden is dat je dochter nog niet helemaal zeker weet of de knallen niet nog eens zullen terugkomen op een onverwacht moment. En dat maakt haar zo onrustig in haar slaap. Steeds lijkt ze weer even wakker te worden om te controleren of alles nog veilig is. En het belangrijkste: of jullie er nog zijn.

Want jullie vormen voor haar de veilige haven. Wat ze eigenlijk nodig heeft is een soort ‘therapietje’ waarbij ze stapje voor stapje weer went aan het gewone leven ’s nachts. Schrijf maar eens op wat je nu doet om haar te troosten en tot rust te brengen ‘s nachts. En bouw dat dan langzaam af door elke dag iets minder te doen. Haalde je haar steeds even uit bed, en nam je haar mee naar je eigen kamer, begin er dan nu mee om haar op haar eigen kamertje te troosten. En daarna haal je haar ook niet meer uit bed maar troost haar in haar bedje.

Uiteindelijk kom je alleen nog een paar keer langs om een aai over de bol te geven als ze huilt. Zeg liefst zoveel mogelijk hetzelfde en doe dezelfde dingen. Dat geeft het snelst rust en zekerheid. Door ervaring zal ze moeten ontdekken dat het akelige niet meer terug komt. En dat papa en mama er altijd wel voor haar zijn. Ook al doen ze niet meer zoveel en geven ze eigenlijk alleen nog een troostende aai over de bol. Wanneer die rust er weer is gaat ze vanzelf weer doorslapen.