Opvoedingsvragen

Krijgt mijn zoon te veel aandacht?

Ik heb een zoontje van 17 maanden. Het is een heel lief, vrolijk, ondernemend en aanhankelijk kind. Zijn vader en ik zijn een paar maanden geleden uit elkaar gegaan. Ik heb inmiddels een nieuwe vriend die dol op mijn zoontje is. Ik werk parttime en dan is er een oppas thuis. Hij gaat eens per twee weken een weekend naar zijn vader. Alles gaat dus goed zou je zeggen! Ik maak me alleen zorgen dat hij van iedereen zoveel aandacht krijgt en een beetje teveel verwend wordt. Is dit wel goed? Hij moet toch leren dat zijn wil niet wet is. Hij gaat straks naar een peuterspeelzaal en ik houd mijn hart vast. Ik wil niet de boze boeman zijn. Kan het nadelig zijn voor een kindje van die leeftijd als hij met zoveel verschillende mensen in aanraking komt? Hij is namelijk al heel lang en nog steeds vaak, heel eenkennig. Overdrijf ik?

Je probleem zal door veel ouders herkend worden

Als je een lief hummeltje hebt (en dreumesen kunnen ontzettend schattig zijn) hebben allerlei familieleden en vrienden de neiging jouw kind te overladen met knuffels, lekkers en aandacht. Juist omdat zij niet volledig verantwoordelijk voor hem zijn kunnen ze zich ook veroorloven om lief en aardig te blijven doen en extra veel aandacht te geven. Alleen ouders zitten dag en nacht met een kind en merken dat het nodig is regels en grenzen te stellen. De rol van de boeman zal je dus helaas moeten accepteren. Zie het echter niet zozeer als de rol van een ‘boeman’ maar als de rol van degene die structuur in het leven van een kind brengt. En structuur is heel erg nodig en belangrijk.

Structuur geeft veiligheid aan een kind

Hij leert wat niet mag, en daarmee ook meteen wat allemaal wel mag. En dat is een houvast dat ieder kind nodig heeft. Wat dat betreft raad ik je aan voor jezelf in ieder geval een lijstje te maken met de regels en grenzen die jij belangrijk vindt op dit moment. Dat lijstje geef je aan iedereen die regelmatig op jouw kind past. Misschien zullen ze het vervelend vinden en roepen dat verwennen best wel mag. Maar dan raad ik je aan standvastig te blijven. Je kunt als antwoord geven: ‘Verwennen mag best af en toe, maar niet altijd. En ik vind het belangrijk dat mijn zoon structuur krijgt. Deze regels wil ik daarvoor hanteren en ik zou het heel fijn vinden als jij dat ook gaat doen.’

Geven ze dan als weerwoord dat het toch zo’n schattig mannetje is, dan kun je reageren met: ‘Nu is hij nog heel lief, maar als je doorgaat met alles goedvinden wordt hij straks verwend en gaat hij zich naar gedragen. Het is voor hem nodig om te leren wat mag en niet mag’. Mariëlle, jij bent de moeder van dit kind, dus jij mag bepalen wat de regels zijn. Blijf er gewoon op hameren. Dan merken mensen wel dat je het meent.

Wat betreft je vraag over het eenkennige gedrag…

tja er zijn hele discussies over hoeveel volwassenen een klein kind om zich heen kan hebben. Over het algemeen mag je er van uit gaan dat een kind in ieder geval meerdere volwassenen als veilig kan herkennen. Dus als je twee ouders hebt, kan daar gerust nog een oppas en een oma bij bijvoorbeeld. Maar veel dreumesen van zijn leeftijd gedragen zich eenkennig. Dat komt doordat de wereld voor hen enerzijds heel spannend en leuk is, maar óók wel een beetje groot. Als het allemaal een beetje teveel wordt klemmen ze zich aan hun veilige haven vast. En dat ben jij en dat blijf je voor hem. Dus wat dat betreft… daar kan je ‘boeman’ rol écht niet tegenop hoor!